Leert over alle zaken juist en wetenschappelijk oordelen
en opent de weg tot de allerdiepste verborgenheden van
de natuur. Hertaald door M. Kolenbrander.
FLAPTEKST: Een 21e eeuwse hertaling van Simon Stevins studieboek (uit 1585) over Dialectiek, ofwel Bewijskunde: de kunst van het bewijzen. Het leert de student het bewijzen danwel valideren van definities, van algemene stellingen en uiteindelijk van gehele wetenschappelijke theorieën, alsmede de onjuiste te weerleggen.
Dit boek van Stevin, de meest vooraanstaande wetenschapper uit de Nederlandse Verlichting, is één van de twee oudste Nederlandstalige werken over Logica, en geeft een beknopte doch uitputtende samenvatting van de materie oorspronkelijk door Aristoteles beschreven in diens Organon.
Na bijna vierhonderd jaar niet meer in druk te zijn geweest, is de Bewijskunde van Stevin met deze hertaling nu opnieuw beschikbaar, zodat (zoals Stevin zegt) "het de Mens tot acht, en onder het getal der geleerden" mag brengen.
Meer informatie
Taal: Nederlands
Binding: Hardcover
Formaat: 148x210 mm
161 pagina's
Antibarbari 2022
Een korte beschouwing van de heersende filosofie,
ethiek en politiek in Nederland.
FLAPTEKST: Desiderius Erasmus schreef in ~1493 het boek Antibarbarorum Liber, wat zoveel betekent als
"Het boek tegen de onbeschaafden". In de eerste naamval enkelvoud, vrij vertaald: Antibarbari ('Tegenbarbaren').
Antibarbari 2022 is een klein boekje dat
eenzelfde blik op de Nederlandse (en bredere Europese) staat en maatschappij werpt, ruim 500 jaar later.
English | Engels
Binding: Hardcover
Format: 170x240 mm
Full-colour, ~400 pages
In development | In ontwikkeling
Available soon | Binnenkort beschikbaar
Essays
Essays in English:
The 'Zombie Apocalypse' - The Disintegration of Minds in the Western World
(subject: Epistemology)
Read the pre-print version here (.pdf download, 7 pages + 4 pages of diagrams)
The blank-out and cover-up of the faculty of "volition" (free will)
(subject: Metaphysics)
Read the pre-print version here (.pdf download, 7 pages)
Politics: The Realm of Intellectual versus Physical Force
Read the pre-print version here (.pdf download, 13 pages)
An Introduction to The Art of Logic
Read the pre-print version here (.pdf download, 18 pages)
Essays in het Nederlands:
Filosofische navigatie in de 21e eeuw
Lees hier de pre-print versie (.pdf download, 20 pagina's)
Other writings:
Essay: "On communication about reality using language, the language of films and the language of computers" (Essay accompanying the artwork "The Virtual Being") (2015) Read here
(Originally published on LinkedIn | Oorspronkelijk gepubliceerd op LinkedIn)
Code
The Whiteflag Protocol
Co-inventor, -author and -maintainer of the protocol (2016-2025)
Advisor to The Whiteflag Foundation
Whiteflag enables entities protected under humanitarian law to make themselves known to prevent collateral damage and casualties in conflict zones.
The Whiteflag Protocol allows organisations to notify others of their planned and ongoing activities, digitally and in real-time, for more effective aid and military deconfliction.
This can also be used to communicate information about natural and man-made disasters, thus creating shared situational awareness beyond conflicts. The signs and signals can be securely communicated using a decentralised protocol, the Whiteflag Protocol, that describes a trusted messaging network for disaster & conflict areas.
The underlying blockchain secures the Whiteflag messages and ensures Whiteflag is neutral and cannot be controlled or manipulated, enabling a trusted global messaging/communications network.
Additionally, the protocol provides means for authentication and message encryption.
- For more information, see www.whiteflagprotocol.org
- Find the specification and supporting software on Whiteflag's GitHub page
- Read (former) Commander of The Netherlands' Armed Forces luitenant-admiral Rob Bauer's address during the ICRC conference on Humanitarian Warfighting Law on 13 October 2017, The Hague.
photo: presenting the Whiteflag Protocol to King Willem-Alexander of The Netherlands and Minister of Defense Ank Bijleveld (2018)
The Whiteflag Protocol is currently in progress of transitioning from T.R.L. level 6 to 7.
Security chain cooperation without having to share data
Using (zero-knowledge proof) cryptography to preserve privacy in public sector communications. Co-author (2021)
The Virtual Being is an audiovisual installation, created using computer programming.
Its code sequentially makes visible a multitude of livestreaming webcams openly connected to the internet.
Life on Earth, live... a viewing portal for accessing a continuous livestream of unedited and unmanipulated audiovisual recordings of places on the Earth.
It is accessible via the internet or by visiting exhibitions where the system is built on location.
To view the installation, open this link (opens in new window).
To read the accompanying essay click here.
Jade Codex
A logic- and standards-based, calculation- and modeling method, applied to (product) manufacturing (2018)
Leveraging contextual data-processing, data-feedback mechanics and logic-based computation, manufacturers are enabled to directly take action and create impact on existing- and/or emerging concerns.
Put simply: a database system designed to measure, track and market the circularity of products continuously over time.
NB: For those interested in mathematics: the method shown to relate cyclical to linear processes, is an application of "Euler's Identity".
(disclaimer: from time employed at Capgemini. This work was part of the campaign "Architecting for Positive Futures". See also https://gses-system.com/ )
Proof-of-work mining: Blockchain under the hood
(2017)
A high-level overview of the proof-of-work consensus mechanism: outlining the fundamental (cryptographic) algorithms and computational- and physical engineering principles that 'underpin' it, as well as a perspective on how this novel distributed computation-based architecture is applied in a global financial context.
(disclaimer: from time employed at Capgemini)
The Quantum Resistant Ledger
Core architecture contributor 2017-2020
QRL is a security-oriented blockchain platform, secured by XMSS (eXtended Merkle Signature Scheme).
XMSS is a NIST-approved post-quantum secure cryptographic digital signature scheme.
QRL is the first industrial implementation to utilize IETF specified XMSS; a hash-based, forward secure signature scheme with minimal security assumptions and reusable addresses that comes with NIST approval.
For QRL's GitHub, see here.
For QRL's website, see here.
photo: The QRL founders and several of the early team-members in Zug, Switzerland
photo: Discussing QRL's cryptographic assumptions with Public-Key Cryptography inventor Whitfield Diffie in Manhattan, New York (2018)
Related reference: Mosca's Inequality Theorem.
See 2015 video presentation here and the full PowerPoint presentation here.
Other
For current, and other computer-science related work, see LinkedIn
Film
The Virtual Being
Inventor, developer (2015-2025)
The Virtual Being is an audiovisual installation, created using computer programming.
Its code sequentially makes visible a multitude of livestreaming webcams openly connected to the internet.
Life on Earth, live... a viewing portal for accessing a continuous livestream of unedited and unmanipulated audiovisual recordings of places on the Earth.
It is accessible via the internet or by visiting exhibitions where the system is built on location.
To view the installation, open this link (opens in new window).
To read the accompanying essay click here.
Clair de Lune
Motion Picture (BluRay, Dvd, Digital, 52 min.)
Premiered at Royal Theaters Heerlen (2010)
Logline:The lives of several strangers become entwined through the death of a stranger.
Synopsis:
The reclusive monk Tristan is witness to the death of a young woman in the forest where he lives. Her death has a big influence on his mental state and exposes his loneliness. He decides to give the deceased woman back to nature by laying her body in the river; his way of saying goodbye to her. This will have profound consequences for himself and the people who live further along the river.
Short film (Dvd, Digital, 7 min.)
Premiered at Nederlands Film Festival, Utrecht (2009)
Fiboscope
Silent film (Digital, 9 min.)
Premiered at Conservatorium Maastricht (2009)
Motion Pictures to See in the Dark #1
Experimental film (Dvd, Digital, 7 min.)
Premiered at Salon Parkstad, Museum Schunck* (2008-2009)
In public and private collections
Heerlen: Under Construction
Documentary film (Dvd, Digital, 16 min.)
Premiered at Salon Parkstad, Museum Schunck* (2008-2009)
In public and private collections
Synopsis:
The city of Heerlen, The Netherlands. Once one of the nation's richest cities, years later it is plagued by poverty, junkies and decline. We see a city in recovery, constantly building, tearing down and reconstructing. Heerlen Under Construction paints a portrait of the city, paralleled by the life of one of its inhabitants, who has his own creative process in the city.
My Esthetics of film
My approach of esthetics is mainly inspired by ancient Greek classics (Homer, Aristotle's Poetics), as well as the Renaissance art and the later Romanticism of the Enlightenment/19th century (i.e. the school of art that is based on the recognition of man's free will). For film specifically, I feel most closely related to, or at least inspired by the style of Film Noir – esp. Fritz Lang's "Metropolis" (1927) and the more recent Neo-Noir, esp. Ridley Scott's "Blade Runner" (theatrical release version) (1982); two films that demonstrate what the art of film can be – a style which to me, regardless of the many connotations people may associate it with, is primarily differentiated by the theme of individual heroism.
On the art of film:
Film is a highly Aristotelian art form. It rests heavily on logical structure, continuity and consistency. As a student of film, you right away are taught the principles of "unity of action, unity of time and unity of place", principles which are commonly referred to as "Aristotelian rules" for dramatic structure. Aristotle, in his "Poetics", first described these principles and specifically placed emphasis on "plot". The modern art of film is a derived, a secondary art form: it principally rests on plot, i.e. on literature. In essence, the art of film is translating literary plot-structure development into cinematographic narration. As it is derived from the art of literature, therefore by definition all the principles of literary drama logically apply to the medium of (fiction) film as well.
But the language of film is something relatively new, meaning how you translate plot development into cinematographic storytelling (i.e. visually, into a picture in motion), offers a whole new realm of artistic endeavor to be discovered. Film is the post-Industrial Revolution art-medium; it involves modern age, highly complex technology, incl. all sorts of advanced chemicals, optics, mechanical devices and electronics, and nowadays: digital devices and computers. It is also the most encompassing art form, as it integrates all the others: literature, performing arts, music and (most significantly) visual arts. It is for these reasons it is perhaps the most demanding, and I suspect, also the most engaging of all art forms.
On the 'unorthodox' plot of Clair de Lune:
When still studying film, I learned of Venetian playwright Carlo Gozzi (1720-1806), who proposed only a limited number of dramatic situations might occur in any story or performance, and that these were later worked out in French writer Georges Polti's "The Thirty-Six Dramatic Situations" (1895), containing a descriptive list of these proposed categories of possible dramatic situations. While writing the scenario for Clair de Lune, I aimed to devise a plot structure that would not strictly fall within Polti's descriptive list. Although there are elements of several of Polti's categories occurring throughout the film's plot (e.g. imprudence, supplication, deliverance, hero journey), it does not seem to fall clearly in one of Polti's categories specifically. A theoretical classification I would propose is "The confront with nature".
Music | Muziek
Listen | Luister
(selection)
Nurtr - Where Treetops Become Skies
Nurtr - Psalm
Nurtr - New Years Bells
At the Lakeside
Small Talk
Bethlehem
Into the Fog
We Who Are Not About to Die (instr.)
Future Muzak (instr.)
Inversal (instr.)
Inger Indolia - The Suicide Paradox
Inger Indolia - Assimilate (instr.)
Inger Indolia - Chained
Inger Indolia - Force-fed Grey
Inger Indolia - Sleepsand Subtopia
Inger Indolia - Another Encrypted Number
Discography
Reflections
(Nurtr and solo-material) Vocals, piano, songwriter, lyrics
1. Nurtr - Where Treetops Become Skies (lyrics)
2. Nurtr - Psalm (lyrics)
3. Nurtr - New Years Bells (lyrics)
4. At the Lakeside (lyrics)
5. Small Talk (lyrics)
6. Into the Fog (lyrics)
7. Bethlehem (lyrics)
8. We Who Are Not About to Die
9. Future Muzak
10. Inversal
Recorded at various locations from 2011-2014
Released as Limited Edition Cd and Limited Edition 10" Vinyl
Nurtr
(improvisation) Synthesizer, piano, drums, bass
Stormloop
1. Stormloop
2. Dichters liegen teveel
3. Ijswolken
4. De Vlasman
5. Sarizum
6. Brand is de Adem
Improvisation sessions. Recorded at various locations
Released as Limited Edition Cd (2006)
Dichters liegen teveel (2005)
Improvisation sessions. Recorded at Schinkel Studios
Released as Limited Edition Cd (2005)
Momenten
1. Klokslag 11
2. Stanley
3. Z3N
4. De Straatkat
5. 2012
6. De Verdronken Gek
7. Bats, Die Midden op Straat Ligt
Improvisation sessions. Recorded at Schinkel Studios
Released as Limited Edition Cd (2004)
Inger Indolia
(black- and thrash metal) Drums, co-songwriter, lyrics*
Cold Skin Comedy
1. Flesh is a Design Fault
2. The Suicide Paradox* (lyrics)
3. Assimilate (instr.)
4. Chained* (lyrics)
5. Force-Fed Grey (lyrics)
6. We Are Not His Children (instr.)
7. Sleepsand Subtopia* (lyrics)
8. Another Encrypted Number* (lyrics)
Recorded at Schinkel Studios
Released as Limited Edition Cd (2002)
Sycosynthesis
1. Tearing the Monument to Echo
2. Dirge of Ecliptic Wizardry
3. Mother Morgana
4. Damnum Minatum
5. Salvation in Solitaire*
6. Wandering Towards the Crossroads of Hell
7. Momentum of Atrophy*
8. Forlorn Spectral Kingdoms
9. Deathbed of Bloodshed
10. Mortualium V
Recorded at Nox Studios
Released as Limited Edition Cd (2001)
Hexed Forgotten Sanctuaries
1. A Funereal Passage
2. The Lammendam Saga
3. He Who Loves Not Light
4. Forlorn Spectral Kingdoms
5. Wandering Towards the Crossroads of Hell
6. Damnum Minatum
7. Serenity of Angels
Recorded at Nox Studios
Released as Limited Edition Cd (2000)
VIDEO
Inger Indolia - "Dirge of Ecliptic Wizardry", "Deathbed of Bloodshed", "Momentum of Atrophy", "Damnum Minatum", "Mother Morgana" and "Forlorn Spectral Kingdoms" - Live in Helmond (16-06-2001)
In 2001, Inger Indolia (Romanian for "mourning angel") set out on a small tour with several other Dutch bands, who'd formed the so-called "Dutch Black Metal Package". (Black Metal is the typically 90's style of dark and fast "heavy metal music" primarily distinguished by one theme, attitude and inspiration - and of which it is the celebration: independence, i.e. "thinking for yourself, not following anything")
This video recording is from one of the shows from this tour. The band was promoting the "Hexed Forgotten Sanctuaries" album, and writing for "Sycosynthesis" was already underway. (Transcoded from VHS tape)
Inger Indolia - "Flesh is a Design Fault" (intro), "Force-Fed Grey", "Chained" and "The Slayer" (unreleased) - Live in Landgraaf (22-02-2002)
A video recording from a show in 2002 showing three songs stemming from the final album "Cold Skin Comedy", plus one unreleased song.
Several additional members had joined, and the music and lyrics had progressed into a different style and presentation. This gig at EXITinG (locally known as 'De Oefenbunker') - the band's year-long traditional local go-to venue - was a first try-out of the new material.
[AANKONDIGINGSPUBLICATIE] Simon Stevin was een vooraanstaand universeel geleerde en ingenieur uit de late 16e/vroege 17e eeuw. Hij geldt als één van de belangrijkste aanjagers en exponenten van het Nederlandse verlichtingsdenken en wordt in de wetenschapsgeschiedenis beschouwd als de opvolger van Archimedes en de voorloper van Pascal, Galilei en Newton.
Stevin schreef baanbrekende werken over (o.a.) wiskunde, waterbouwkunde, navigatie, boekhoudkunde, fysica, krijgswetenschap, architectuur, stedenbouw en politieke wetenschappen. Ook introduceerde hij vele nieuwe Nederlandse begrippen waarvoor eerder Latijnse, Griekse, of Franse werden gebruikt (zoals Wiskunde voor Mathematike, Meetkunde voor Geometrike en Bewijskunde voor Dialectike) alsook geheel nieuwe termen om nieuwe concepten en inzichten te duiden, en was hiermee één van de vormgevers van de hedendaagse Nederlandse taal.
Dat Stevins theorieën in de praktijk vruchten afwierpen, blijkt uit zijn werken: Zo introduceerde hij het decimaal talstelsel (dat o.a. de uitvinding van de rekenmachine mogelijk maakte), alsmede de Italiaanse methode van dubbel boekhouden (dat significant bijdroeg aan de ontwikkeling van de Hollandse economie en de Gouden Eeuw) en deed meerdere werktuigbouwkundige uitvindingen zoals de Spilsluis, de Zeilwagen en nieuwe manieren van militaire vestingbouw (zoals vesting IJzendijke).
Volgens Stevin vormt Logica "de weg tot alle wetenschappen", en zodoende was dit boek deel van zijn eerste publicaties. In deze Bewijskunde geeft Stevin uitleg van deze oorspronkelijk door Aristotles beschreven methodewetenschap, en leert de lezer het bewijzen danwel valideren van definities, proposities en uiteindelijk gehele wetenschappelijke theorieën, alsmede de onjuiste te weerleggen.
Stevins didactisch vermogen, taalgevoel en zorgvuldigheid maken deze kunst goed toegankelijk en begrijpbaar, daarbij steeds voorzien van vele eenvoudige voorbeelden, zoals bij de verschillende soorten Bewijsredenen (Syllogismen):
Alle Water is Nat,
Vuur is niet Nat,
Vuur dan is geen Water.
En zoals bij de verschillende soorten Bedriegspraak (Drogredenen):
Een Vis zwemt,
Dat zwemt is dan een Vis,
Daarom een Mens die zwemt is een Vis.
Na haast vierhonderd jaar niet meer in druk te zijn geweest, is dit boek nu opnieuw beschikbaar, in hedendaagse spelling, met dezelfde doelstelling:
"Opdat het de Mens tot acht, en onder het getal der geleerden brengt."
Het bestuderen van "deze grote vrije Kunst" is daartoe een noodzakelijke vereiste. Logica is dé fundamentele methode waarmee de mens juiste kennis over de wereld verwerft en valideert. Om deze stelling op de meest korte wijze te bewijzen: eenieder die hieraan twijfelt, of dit zou willen refuteren, kan dit toch echter nimmer proberen zonder hierbij van een logische redenering gebruik te maken.
Taal: Nederlands
Binding: Hardcover
Formaat: 148x210 mm
161 pagina's
Bewijskunde is tevens verkrijgbaar bij: - Boekendaal Antiquariaat, Gouda
Desiderius Erasmus schreef in ~1493 het boek Antibarbarorum Liber, wat zoveel betekent als
"Het boek tegen de onbeschaafden". In de eerste naamval enkelvoud, vrij vertaald: Antibarbari ('Tegenbarbaren').
Antibarbari 2022 is een klein boekje dat
eenzelfde blik op de Nederlandse (en bredere Europese) staat en maatschappij werpt, ruim 500 jaar later.
Geschreven door M. Kolenbrander.
Taal: Nederlands
Binding: Hardcover
Formaat: 148x210 mm
Full colour, 54 pagina's
Released in 2022 | Uitgebracht in 2022
Antibarbari 2022 is available at | is verkrijgbaar bij:
- Boekendaal Antiquariaat, Gouda
Lees hier de digitale editie van Antibarbari 2022 (.pdf download, 54 pagina's)
Lees hier een samenvatting van mijn moreel-politieke analyse van de Nederlandse Staat: "Van vroege vrijheidsnatie tot collectivistische verzorgingsstaat" (.pdf download, 8 pagina's)
[REF = Reference, ADD = addendum, * = website only
Back to top
On Happiness (continued)*
15 Jan 2026
A happy 2026 to all my readers!
Yes, I wish this for each of you to become true – but do you know how to actually achieve happiness in your life?
View the diagram "The 'Mechanics' of Happiness":
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
This diagram, which I also posted in January of last year, conveys a 'controversial' theory of psychology – controversial in the sense that it conflicts with most, if not all, of contemporary theories of psychology (which all deny volition, i.e. free will).
If you agree that achieving happiness is fundamentally important in human life (as stated in the diagram: "happiness is the goal and the reward of [your] life"), then holding a corresponding theory of psychology explicitly is a basic requirement to achieving the state denoted by that term – on the ground that what one does not know explicitly is not within one's conscious control.
Achieving happiness rests on your conviction that happiness can indeed be achieved (and that you know what it is) and finally: on the choices and actions you make and take accordingly (or the lack thereof). The diagram asserts, and shows why, happiness is not an emotion, but a wider "state" that has multiple "affects" (one of them being one's emotions).
The diagram is essentially a distillation and overview of Ayn Rand's theory of psychology as she presented it across various sources – providing a didactic tool for studying and for applying it in practice.
What is crucially important to grasp when studying the science of psychology (and introspecting on your own psychology) is that, just like you were already speaking before you actually learned in school what language is, i.e. before you received formal linguistic instruction in the form of explicit rules of grammar etc. – so you have already formed a specific type of psychology (a certain "mentality") before you later learn explicitly (if at all) what psychology is and how the human mind forms and operates, psychologically.
The unavoidable implication of this is, that anyone who has mentally progressed to the level of conceptual understanding required to understand this diagram (and the theory of psychology it illustrates) has already gone through certain fundamental formative psychological processes (which already take place in a child's early stages of life, i.e. before adolescence and well before adulthood) and therefore has already formed a certain mentality, speaking in psychological terms.
This will affect how specific types of readers will process this theory, i.e. whether someone has an inclination towards accepting the theory, or towards rejecting it – on already pre-formed psychological grounds, which have already been largely automatized, which have already significantly shaped and determined one's view of man, one's world view and one's sense of life accordingly. However, to remove all ambiguity on this point: all individuals posess free will, so anyone remains free to correct their premises or psychology if needed. The amount of cognitive difficulty and resistance one will experience when aiming towards a rational, consistent philosophy and corollary psychology, will however be different according to one's accepted (implicit) philosophical and therefore psychological premises, early in life. (NB: This is not to be confused with "determinism", theories which I reject completely. Early formation influences, but never negates later volition.)
This is why proper upbringing and education are so vitally important for any individual – and also why I am so explicitly hostile towards so-called "progressive" upbringing and education, as they inculcate the "anti-conceptual mentality" in young children, way before they can even understand what is happening to them or why.
These formative mental (i.e. psychological) stages of development which any child progresses through across certain phases, i.e. from baby, to toddler, to preschooler, to schoolchild, to teenager, to adolescent, to adult – the inseparable relationship that develops between the conscious mind and its subconscious processes – and the inextricable reciprocity that develops between them, which during these phases automatizes to a significant degree (around the age of 7, during the phase of schoolchild) – are described by Ayn Rand in her seminal essay "The Comprachicos".
[NB: As an aside, referencing my earlier work: my former band Inger Indolia's final album Cold Skin Comedy (2002), for which I wrote most of the lyrics and co-designed the artwork – without having read the above essay at the time – is in essence an esthetic expression of what Ayn Rand here expresses philosophically. The album's lyrics, and also the artwork, clearly convey the same subject and theme as covered in "The Comprachicos": the assault on the minds of the young – and their battle to preserve the integrity of their mind (the album moves from exposure, to paralysis, to protest, to automatization, to reflection). This to illustrate that (adolescent) metaphysical value-judgments precede (adult) conceptual philosophy – and art concretizes those judgments before they are named, illustrating the relation between art and cognition. (For those who can appreciate heavy metal music of this style: most songs from this album are available in the "music" section of my website).
Incidentally, this was the year I began studying psychology at the University of Maastricht. I had already been taught advanced physics and chemistry (incl. many of the standard experiments that demonstrate and prove what light is, and what atoms and molecules are, etc.). At the psychology faculty, I was taught about the bio-physics of sense perception and about the chemical- and electric (neural) processes in the human nervous system and in the human brain (both of which were incredibly valuable to have been demonstrated) – but at the same time also learned about the (awful) contemporary theories of psychology mentioned in the analysis below, and about equally awful (and equally invalid) experiments as "The Stanford Prison Experiment", "The Milgram Experiment" and also John Calhoun's famous rodent experiments, the latter of which I also mention in my essay on "The Faculty of Volition". The following year I left the University and went to the Academy of Fine Arts.]
Ayn Rand further analyses and describes various (psychologically) categorical "mentalities" in her essays "Altruism as Appeasement", "The Missing Link", "Selfishness Without a Self", "The Stimulus and the Response" and others – and she further analyses and describes the specific relationship between the conscious- and subconscious processes in the human mind specifically in her book "The Romantic Manifesto", as well as her lectures on "The Art of Fiction" and "The Art of Non-Fiction" (by which she defined a whole new subcategory of the science of psychology, which she named "psycho-epistemology", the branch of psychology which studies not the content of a man's ideas, but his method of awareness, i.e., the method by which his mind habitually deals with its content). The underlying ethical theory she first described in "Galt's Speech" (in her novel "Atlas Shrugged") and later more formally in the seminal essay "The Objectivist Ethics", offering full proof and evidence. Consult these sources if you are unclear on any of the specific aspects conveyed in this diagram.
Additionally, for further study, I will share an analysis I did of the above diagram using LLM software (see the link below). Notice that my LLM instance is "scaffolded", meaning I have instructed and constrained it, like an axiomatic reasoning system, to make it adhere to certain principles of analysis, to consider only my target audience, and so on. NB: Again, I never use such software for writing (which makes and would make no sense), only for analysis.
So far in my experience, using this "scaffolding approach", the analytical capabilities of this type of software are already quite useful. Similar to how diagrams make conceptual relationships visually explicit and inspectable, this type of computer-assisted analysis makes introspective reasoning visually explicit and inspectable. It is quite impressive what amount of the thinking that went into and is condensed into this diagram, this software is able to infer and elaborate upon.
To read the "analysis of the happiness diagram" (by ChatGPT), click here (.pdf download, 14 pages).
Happiness is that state of consciousness which proceeds from the achievement of one's values – a state of non-contradictory joy.
I wish you all the best on your efforts towards achieving happiness in this new year – and as Ayn Rand often said: "Good premises". May this diagram be an aid in both respects.
PS: The LLM-analysis already hints at the relationship between happiness (psychology) and politics, which is an important integration (left out-of-scope in the diagram) to briefly mention more broadly: in order to be able to pursue happiness, one needs the protection of "individual rights", i.e. the right to "the pursuit of happiness", which itself rests on the protection of the rights to "life" and "liberty" – both of which in turn can only be implemented through the right to "property" (without property rights, no other rights are possible). Therefore, achieving happiness or not depends to a certain extent on the protection of individual rights (or lack thereof). Where individual rights are not protected (de facto nor de jure), no sustained happiness (in the full human sense of the term) is possible. NB: For full proof and evidence of the correct conceptualization of the moral-political principle of "individual rights" and why man needs the proper form of government, see Ayn Rand's essays "Man's Rights" and "The Nature of Government" and her book "Textbook of Americanism".
Philosophical analysis of U.S. National Security Strategy*
09 Dec 2025
Earlier this month, the United States published its new national security strategy:
My analysis discusses the primary philosophical and political principles underlying this national security strategy document – and how these principles compare to the philosophical and political principles currently operating in Europe (and the rest of the world more broadly).
For readability, this column will be available as .pdf only, which you can download below.
To read "Philosophical analysis of U.S. National Security Strategy", click here (.pdf download, 7 pages).
NB: Sometimes I find it interesting (also useful) to use LLM software to summarize and/or check the accurateness and logical consistency of the reasoning in columns or essays (never for writing or editing), which I also did for this publication "Philosophical analysis of U.S. National Security Strategy". I thought it valuable to share a transcript of the result here.
This 'analysis of my analysis' was done using the following prompts:
- Create a short summary
- Create a critique of the author's reasoning
- Create a defense of the author's reasoning (from an Objectivist perspective)
- Create a version [of the defense] written as if by Ayn Rand herself
To read the "analysis of the analysis (by ChatGPT)", click here (.pdf download, 10 pages). NB: This is a direct transcript. No changes were made besides minimal formatting.
PS: To hear an example of American political principles expressed esthetically, listen to the song "Don't Tread on Me" by Metallica:
The American principles of liberty – and war as an instrument of self-defense – are conveyed in the music and lyrics of this song (my one and only favorite political song, from one of my all-time favorite bands).
The song opens with the melody from West Side Story's "America", implicitly evoking the song's famous lyrics ("I like to be in America. Okay by me in America. Everything free in America") – and the sense of life (expressed esp. by the female characters) in this historic mid-1950s scene:
Then the marching-style guitars and drums, which were already present in the background from the start, fully take over, build up and then march off – evoking a feeling of an army embarking to go fight a war, with each break mimicking strikes of kinetic impact, while sounding the words "Don't Tread on Me!".
James Hetfield's lyrics next succinctly and powerfully summarize America's principle of self-defense (accents by me):
"Liberty or death, what we so proudly hail
Once you provoke her, rattling of her tail Never begins it, never, but once engaged Never surrenders, showing the fangs of rage
I said don't tread on me
So be it
Threaten no more To secure peace is to prepare for war [sound familiar?]
So be it Settle the score
Touch me again for the words that you'll hear evermore"
"Settle the score" expresses the principle of justice (a concept Metallica also deals with on other albums), as an incursion of injustice may not be left unsettled.
Diagram: Human roles and relations in a free society, i.e. founded on individual rights*
28 Oct 2025
In a free society, the professional intellectuals (those whose professions are in the Humanistic Sciences) serve as guides, as trend-setters, as the 'transmission belts' or 'middlemen' between Philosophy and the culture:
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
"The professional intellectual is the field agent of the army whose commander-in-chief is the philosopher. The intellectual carries the application of philosophical principles to every field of human endeavor. He sets a society's course by transmitting ideas from the "ivory tower" of the philosopher to the university professor – to the writer – to the artist – to the newspaperman – to the politician – to the movie maker – to the night-club singer – to the man in the street. The intellectual's specific professions are in the field of the sciences that study man, the so-called "humanities", but for that very reason his influence extends to all other professions. Those who deal with the sciences studying nature have to rely on the intellectual for philosophical guidance and information: for moral values, for social theories, for political premises, for psychological tenets and, above all, for the principles of epistemology, that crucial branch of philosophy which studies man's means of knowledge and makes all other sciences possible. The intellectual is the eyes, ears and voice of a free society: it is his job to observe the events of the world, to evaluate their meaning and to inform the men in all the other fields."
– Ayn Rand, from the essay "For the New Intellectual"
Notes on the diagram:
Each role represented in this diagram is itself, naturally, an instance the category "The Society/Culture", i.e. an individual performing a certain role within the society of individuals.
Several selected roles perform critical functions without which no free civilized society is possible:
- Without The Policeman, no individual would be safe from the threat of force by criminals; and gang-warfare would rule by default.
- Without The Soldier, the society would be at the mercy of any foreign aggressor acting to ravage or take by force any value (wealth, means of production, women, children, etc.) from citizens. A society unable or unwilling to defend itself will always be destroyed by 'those who only speak the language of the sword'.
- Without The Legislator and The Judge as functions of government, there would be no objective method for men to resolve honest disputes – and most importantly: there would be no way of setting an objective standard as to what constitutes as evidence in a legal context.
Then, there are also selected roles which can be objectively stated to be the most valuable in any given society:
- Without The Doctor (a specific, highly specialized kind of scientist), no one would be safe from the many kinds of disease to which human beings are vulnerable, such as (bacterial and viral) infection – and many would quickly perish even in most cases of minor injury.
- Without The Professional Businessman (the producers operating in a free-enterprise system), no industrialized society could exist. The businessman carries scientific inventions from the laboratory to industrial plants, and without the material products he produces, society would be sentenced to the mass-starvation and widespread famines of pre-industrial centuries.
A free society requires the volitional act of establishing the proper political principles (and the proper concept of "rights") and requires the proper institutions to implement and uphold those principles, most importantly the principle of inalienable individual rights – established on the foundation of every man's fundamental right, of which every other right is merely its corollary and consequence: the right of Life, meaning every man's right to his own life, i.e. to live by his own mind and for his own sake. The only political-economic system devised to protect man's rights is: capitalism.
"The ideal political-economic system is laissez-faire capitalism. It is a system where men deal with one another, not as victims and executioners, nor as masters and slaves, but as traders, by free, voluntary exchange to mutual benefit. It is a system where no man may obtain any values from others by resorting to physical force, and no man may initiate the use of physical force against others. The government acts only as a policeman that protects man's rights; it uses physical force only in retaliation and only against those who initiate its use, such as criminals or foreign invaders. In a system of full capitalism, there should be (but, historically, has not yet been) a complete separation of state and economics, in the same way and for the same reasons as the separation of state and church."
– Ayn Rand, "Introducing Objectivism", The Ayn Rand Column
When these principles are destroyed, abolished, evaded, watered-down, not-yet discovered, or forgotten – as theoretically proven in political philosophy and empirically demonstrated throughout history – rule through tyranny (force) and production through slave-labor will become the ruling principles instead, as when man is not granted the inalienable right to live for his own sake, he will, by default, have no protection against any claim demanding that he has to live for the sake of others – historically, in the form of tribal-rule and absolute monarchies, and in modern times, in the form of socialism/communism or fascism.
"The difference between [socialism and fascism] is superficial and purely formal, but it is significant psychologically: it brings the authoritarian nature of a planned economy crudely into the open.
The main characteristic of socialism (and of communism) is public ownership of the means of production, and, therefore, the abolition of private property. The right to property is the right of use and disposal. Under fascism, men retain the semblance or pretense of private property, but the government holds total power over its use and disposal.
The dictionary definition of fascism is: "a governmental system with strong centralized power, permitting no opposition or criticism, controlling all affairs of the nation (industrial, commercial, etc.), emphasizing an aggressive nationalism..." [The American College Dictionary, New York: Random House, 1957]
Under fascism, citizens retain the responsibilities of owning property, without freedom to act and without any of the advantages of ownership. Under socialism, government officials acquire all the advantages of ownership, without any of the responsibilities, since they do not hold title to the property, but merely the right to use it – at least until the next purge. In either case, the government officials hold the economic, political and legal power of life or death over the citizens.
Needless to say, under either system, the inequalities of income and standard of living are greater than anything possible under a free economy – and a man's position is determined, not by his productive ability and achievement, but by political pull and force.
Under both systems [socialism/communism and fascism], sacrifice is invoked as a magic, omnipotent solution in any crisis – and "the public good" is the altar on which victims are immolated. But there are stylistic differences of emphasis. The socialist-communist axis keeps promising to achieve abundance, material comfort and security for its victims, in some indeterminate future. The fascist-Nazi axis scorns material comfort and security, and keeps extolling some undefined sort of spiritual duty, service and conquest. The socialist-communist axis offers its victims an alleged social ideal. The fascist-Nazi axis offers nothing but loose talk about some unspecified form of racial or national "greatness". The socialist-communist axis proclaims some grandiose economic plan, which keeps receding year by year. The fascist-Nazi axis merely extols leadership – leadership without purpose, program or direction – and power for power's sake."
– Ayn Rand, "The Fascist New Frontier", The Ayn Rand Column
NB: If people use the term "democracy" to mean a type of social system, they often mean "direct democracy", i.e. also a form of tyranny, from the times of old Athens: the "tyranny of the majority". A system without foundations or principles, based on nothing more than the 'counting of noses' – with only an 'arbitrary number of noses' as the standard of right and wrong, and of good and evil. In essence this is tribalism.
A "constitutional (representative) democracy", in the form of either a Constitutional Republic (e.g. the U.S.A.), or a Constitutional Monarchy (e.g. the Netherlands), is a government based on "individual rights" (with only one task: to protect those rights) with a "constitution" strictly limiting the powers of government, where citizens themselves constitute the officials who carry out government functions (and hereto choose certain representatives) – and where the democratic voting process is (merely and only) part of a carefully designed political-scientific system of separation of powers, decentralization, and checks and balances. In this type of system, individual rights are not subject to a public vote; a majority has no right to vote away the rights of a minority. The historic name for such a social system is capitalism.
(Of course, many sham democracies exist also. In some communist/fascist-ruled countries, the term "democratic" is used only in name, such as once the German Democratic Republic and now the Democratic People's Republic of Korea, but no individual rights are upheld, where this term is merely used as a front.)
As a further demonstration that the difference between socialism/communism and fascism is purely superficial: the Nazi's – arguably the most cited group of "fascists" – were in fact socialists; the term "Nazi" is simply an abbreviation of "nationalsozialist". (Observe also, that in many who scream "fascist" and "Nazi" at others, the operating psychological pattern is the mechanism of "projection".)
"Collectivism" is the generic term for the political theories underlying both systems – and altruism their underlying moral theory: the theories that state that man is not permitted to live for himself, but must live for others and must sacrifice himself to the so-called 'collective' – and that the government must uphold that principle by force. (The expression of religious collectivism, i.e., a system without the separation of state and economics, and also without the separation of state and church, is called a "theocracy".) "Totalitarianism" is the generic term for all the aforementioned expressions of collectivism, and simply means that the state determines the total of citizens' lives. (For an overview, see the diagram at the end of this column.)
Under totalitarian systems the government takes over all the roles shown in the diagram above, corrupting the institutions of The Law and The Police by directing their force against the citizens, taking control over Business and Science (i.e. the whole of the economy), and subverting the "right of Life" into a plight of servitude to society/the state (for 'the public good') – and taking over the realm of intellectuality via state-funding, thereby turning Education and Upbringing into indoctrination and Art and Journalism into propaganda.
Of course, a genius cannot be 'made by state-command' and neither can any of their scientific inventions, as no mind can be 'forced to think' – yet many people continue to insist that the state should invest in scientific research and state-funded 'innovation', who will scream 'academic freedom' is endangered when government grants are cut. (Remember the arch-symbol of scientific genius here, Galileo Galilei, who did not only work independently, i.e. not by any grants, initiatives or orders by any bureaucrats, and that the state threw him in jail for his work.) [NB: The only proper exception to this is state-funded scientific research and innovation in the military domain.]
And for that same reason (i.e. that no mind can be commanded to think), no child who doesn't want to learn, will learn via compulsory state-organized education (and in such cases those who do want to learn are forced to associate with, and put at the mercy of those who don't want to learn) – yet many parents keep sending their children to state-funded school systems (i.e. into the hands of all those "progressive" teachers and professors openly refusing to teach basic logic, grammar, math, or facts – as according to progressives such methods are 'too strict' and 'restrictive' for students, facts do not exist anyway and students should go by their feelings – those modern anti-intellectuals, who, in a free society, would be the unemployed and unemployable).
No businessman with any self-esteem will work as a serf, i.e. by permission, whereby any results of his ambition will be seized from him only to be redistributed by politicians who don't produce anything, to other people who also don't produce anything (and don't want to) – yet most people insist that politicians should (i.e. would have the "right" to) interfere in, control, command and orchestrate the productive efforts of all its citizens. NB: If you want to know what happens to The Doctor (and his patients) when the state takes over Medicine, see Leonard Peikoff's"Medicine: The Death of a Profession" (1985) and "Health Care is Not a Right" (1996).
Only in a collectivist society can there be such a phenomenon as "state-funded media" – yet many people keep equivocating between a "free press" and "state-funded journalism", who will scream 'freedom of the press' is endangered when some state-financed media-outlets are discontinued and journalists on a governmental salary are 'forced' to apply for a job at privately ran media-outlets (in a proper free society, there exists no such thing as state-funded media, for obvious reasons).
And only in a collectivist society can there be such a phenomenon as most modern 'art', all that state-funded trash, degeneracy and other junk (such as so-called non-objective art) which no rational citizen in a proper free society would ever voluntarily pay for to see or own, and where such 'artists' would be wiped-out immediately in a free market (incl. all those state ran museums who buy and display such work) – yet many people insist the government is the artist's 'proper' patron and believe that no art would exist without 'help' from politicians or the themes they select to patron, who will scream 'artistic freedom' is endangered when government grants are cut. Such people will smear any financially successful art as "commercial", i.e. if a work is popular, that diminishes its importance as art; and if citizens do not voluntarily want to pay for some unpopular art, the government should force it onto them, paid for using money taken from them by force.
Many people do not explicitly know the nature of the social system they live under. (And many evil politicians are not explicit about their collectivist intentions.) Currently, every Western country is a "mixed-economy", i.e. a mixture of capitalism and statism, of freedom and controls – whereby the mixture is sliding further and further towards a state of total government control of the economy and many other domains of human activity (as controls breed more controls, as also evident from the past decades). All the remnants of freedom still left today are the legacy of 19th century capitalism (and in the Netherlands, the history of freedom and capitalism goes back several centuries further than that) – yet most people continue to use "capitalism" as a pejorative term, even a slur word, and others think that is actually its definition. It's time people identify the actual nature of the social systems that shape all of our lives, rediscover capitalism, and then uphold it – and defend capitalism, not solely on economic grounds, but on the political and moral grounds on which it ought to be based: individualism and rational selfishness.
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
Only in a system in which each individual's inalienable fundamental "right to Life" is protected, i.e., to one's own life – where each man can live according to his own judgment and for his own sake, and where no claims are made on individuals for the sake of others – can there exist the "right to the pursuit of happiness", i.e. the right of each individual to choose and pursue his own goals by his own judgment: to produce, act, speak, write, love, and live as he chooses, free of the threat of force.
If you have read Ayn Rand's "The Romantic Manifesto", you know that the realm of art is in an abysmal state (and understand why).
Much of so-called 'modern art' is notart, but a giant fraud, a con-game perpetrated by both artists and audiences. It is most clearly evident in the disciplines of painting and sculpture: where blots, smears and splatters are pawned off as the artist's 'feelings' or 'subconsciousness', and deformed figures, and slabs of materials pawned off as 'reality' (or also as 'emotions'). No "integration", only "disintegration" – an attempt to reduce man's consciousness to the level of mere sensations, without any conceptual content to relate to; which means: an attempt to reduce the awareness of adult minds to the level of groping infants. (And the trashcan is the only proper place where this kind of stuff belongs.)
Film is also a visual art, but the art of film is a derived, a 'secondary' art form: it principally rests on plot, i.e. on literature.
From "The Romantic Manifesto":
"Now take a look at modern literature.
Man – the nature of man, the metaphysically significant, important, essential in man – is now represented by dipsomaniacs, drug addicts, sexual perverts, homicidal maniacs and psychotics. The subjects of modern literature are such themes as: the hopeless love of a bearded lady for a mongoloid pinhead in a circus side show – or: the problem of a married couple whose child was born with six fingers on her left hand – or: the tragedy of a gentle young man who just can't help murdering strangers in the park, for kicks."
In "Altruism as appeasement" she connects the immorality of altruism to this trend in esthetics, the celebration of "depravity" in modern art and literature:
"The appeaser's inner state is revealed in the field of esthetics. His sense of life dominates modern art and literature: the cult of depravity – the monotonous projection of cosmic terror, guilt, impotence, misery, doom – the compulsive preoccupation with the study of homicidal maniacs, a preoccupation resembling the mentality of a superstitious savage who fashions a voodoo doll in the belief that to reproduce is to master."
In modern cinema, this "cult of depravity" manifests itself clearly also: in the form of glorification of murderous gangsters (e.g. "Scarface"), of crime families (e.g. "The Godfather"), of low-life thugs (e.g. "Pulp Fiction"), of gangs of thieves (e.g. "Money Heist"), of adulterers (e.g. "The Loft"), of drug dealers (e.g. "Breaking Bad"), of drug addicts (e.g. "Fear and Loathing in Las Vegas"), of serial killers (e.g. "The Silence of the Lambs"), of serial killing couples (e.g. "Natural Born Killers"), of psychotic women (e.g. "Fatal Attraction"), of psychotic men (e.g. "The Shining"), of sexual perverts (e.g. "American Beauty"), of anarchist hooligans (e.g. "Fight Club"), of insanity (e.g. "Joker"), all the way to the complete collapse to an anxiety-ridden, depressed, fatalistic state of a director like Lars von Trier (e.g. "Melancholia") or the guilt-tripping obscenities that such directors as Christopher Nolan permit themselves (e.g. "Oppenheimer"), and at the bottom of this cesspool of depravity: the horror story (which, as Rand explains in her essay "What is Romanticism", "in its basic motivation, belongs to psychopathology more than to esthetics").
This is the current state of Western culture. (NB: most of the given examples are in IMDB's top 250 movies list.) One can tell a lot about a person or a culture by their esthetic preferences, as art is the expression and product of Philosophy, of a view of existence and a view of man, i.e. of metaphysical value-judgments, i.e. of a sense of life. And the result of today's philosophical disintegration is the "malevolent universe" sense of life one encounters almost everywhere in today's art. But be that as it may, if one's aim is to live a rational, purposeful existence, one still needs the mental 'fuel' that only proper art can provide.
Seldomly still, some film or tv-series is produced that portrays "moral" characters (meaning the plot is driven by the charachters' moral choices) and which represents the "benevolent universe" sense of life (or at least a non-tragic, non-deterministic universe in which man possesses "volition", i.e. free will*):
I consider Denis Villeneuve as the best contemporary filmmaker and his "Dune" films (2021, 2024) as the greatest contemporary films, and would therefore highly recommend anyone watching these – and conversely, Gaspar Noé as 'the best of the worst' directors and his "Irréversible" (2002) the most evil film ever made, and would dissuade anyone from ever watching it (along with the rest of them). Where the Dune films present a heroic, epic spectacle and accompanying sense of life, for the viewer to experience, Irréversible is a direct, conscious attack on the viewer's sense of life, executed by one of the most capable directors in the world.
In tv-series, the last remnants of it can only be found in comedies, of which my favorites include "Brooklyn Nine-Nine" (2013-2018) and "Space Force" (2020-2022).
In films, you may also still discover it in some action movies, of which the best recent examples include "The Matrix" (1999), "In Time" (2011) and "Top Gun: Maverick" (2022).
The last of any serious works on the romantic premises are to be found in the genre of "science fiction", with besides Villeneuve's films as already mentioned, the tv-series "Lost" (2004-2010) and "The Expanse" (2019-2022) as the best ones.
For parents to show pre-adolescent children, I would recommend the films "The Never Ending Story" (1984) and "Tomorrowland" (alternatively titled "Project T") (2015), both of which are marvelous.
For a glimpse into a world where "philosophical problems were already solved", portraying a "free existence for purposeful men", the "sense of adventure, and self-reliance, individualism, men accomplishing things", you can discover it in early 1900s cinema such as the American adventure films from that era, portraying "what could be and ought to be"...
* In the Netherlands, our greatest philosopher, Erasmus, taught us as early as 1524 (in his work "On the Freedom of the Will") that we all possess free will, and thus can (must) choose between good and evil – and that this knowledge is of vital importance for every individual ("people... are not born, but shaped by their upbringing and culture"). This is why he devoted so much attention to upbringing and education ("all human happiness lies in a well-developed education and a balanced upbringing").
The recognition of free will is the foundation for the "benevolent universe" sense of life (denying it immediately leads to the view of man that man is merely a 'plaything' of forces beyond his own control). Only when humans have free will can they choose to acquire knowledge, including knowledge of good and evil, as well as knowledge of how to survive, and knowledge of how to achieve happiness in their lives. It is the foundation of our individual-centered culture, in which people hold the conviction that they can achieve things and flourish in their lives – and this is the greatest philosophical distinction between the Netherlands and the rest of Europe, where free will has been systematically denied by essentially all philosophers throughout the centuries (except only for the 17th century English philosophers; be it by implication (Francis Bacon), or buried inside overly verbose and contradictory religious language (John Locke) – who were not understood in their own nation, but were really understood only in America, most notably by the Founding Fathers).
It explains the fundamental ethical, pedagogical, didactic, political, and esthetic differences over the centuries (as well as the difference in economic performance) between the Netherlands and other European countries. This unique sense of life can be seen concretely projected in Dutch art from the Golden Age to the 19th century (most vividly clear in the works of Johannes Vermeer), from a time before the "intellectuals" (or 'intellectuals') in the Netherlands had fallen prey to the anti-volitional philosophies from our neighbour countries – as well as in the sheer amount of scientists, inventors and craftsmen brought-forth in this country, in such a culture, during these centuries. Let this also serve as proof and understanding of the maliciousness (or at least the stupidity) of the following, often-heard crude statement: "philosophy and art have nothing to do with man's daily life" – and an incentive to renewed attention (with the utmost careful selectivity) for philosophy and the fine arts (which incidentally also can only be done through voluntary individual choice).
On the worldwide call for humanitarian aid for Gaza*
27 Jul 2025
All across the West people are calling out for humanitarian aid to be delivered to Gaza, above any and all other concern.
I will cry tears with them when I see children dying and suffering in Gaza. But they will not cry with us when they see the victims of October 7th. They refuse to watch in the first place.
They will not cry with us when listening to the stories from the returned hostages. They refuse to listen in the first place.
They will not cry with us for the families of IDF-soldiers killed by terrorists, who died trying to free their captured fellow men. They refuse to even acknowledge it.
They will not cry with us for the victims (or their families) of random murders across countries in the West, slaughtered with knives and guns by people who hold Jews worldwide responsible for the actions of Israeli. They don't make those distinctions.
They will not cry with us for those in Gaza who are the victims of HAMAS. They merely don't want ISRAEL to hurt them, but they are fine with Hamas' brutal rule of tyranny and Gazans living on their 'aid' in perpetuity – which they call a "two-state solution".
I don't believe the alleged motives of those obsessed ONLY with 'humanitarian aid'; of those who place the concern for 'humanitarian aid' ABOVE the release of the hostages (who have been held captive now for almost 2 years (!)), which would end the war and remove the very cause for the need for all this aid in the first place. Throughout all of history, what country has ever been called upon to feed its enemy during active warfare? Who would ignore such contradictions without checking their premises?
They are crying crocodile tears – as a pretense to whip up a fire to set alight a global sacrificial furnace, in which they seem prepared to throw everything and everyone – not merely just the hostages, which is obscene enough in itself, but also their suffering families, the future security of every Israeli, the wages of those Westerners who ultimately pay for all those tons of food, the truck drivers forced by these 'humanitarians' to drive into an active, high-risk war zone, right down to the very right of self-defense, and the very concept of justice itself, all of which are to be thrown into the sacrificial fire according to these 'humanitarians' – all in the name of their 'humanitarian' goals.
Whatever motives drive such people, love or compassion for humanity is not one of them. Instead, it reveals a deep psychological deformity and the dark moral code shaping it (altruism).
Those who claim 'humanitarian aid' is an unchallengeable moral primary can only be confronted on moral grounds, by refusing to argue on that very premise they refuse to question.
Moral certainty is your only defense in this matter.
[If you want to learn to better understand what causes and drives the psychology of a person who appeases evil, I recommend reading Ayn Rand's article "Altruism as Appeasement".]
The emotionalist hordes who incessantly cry that "they can't take it anymore to see pictures of hungry children in Gaza", are, by their own admission, concrete proof of their failure to understand (or conscious evasion of) such a basic epistemological principle as "a picture is not an argument" – and that most do not see through this type of attempt to convince others by rejecting logical thought and substituting for it perceptual images. We have now reached the point, thanks to "picturism", of foreign policy being dictated by media producers.
Journalists ought to know this principle, and therefore cannot claim innocence in this regard (especially now that this has been revealed). The fact that they are willing to go so far as to think they 'have to' doctor these kinds of images in such a dishonest manner, tells you everything you need to know about such media producers and journalists. And regardless of the lack of philosophical knowledge of their audience, this should at least raise the question in any still thinking individual (with respect to any potential picture that was not falsified) why they select those pictures and why they are not looking at pictures from the starving hostages, or their families, or the families of fallen IDF-soldiers – or worse: why they can stand those pictures.
As Douglas Murray often puts forward, ask yourself seriously: what would you do?
One never fights an evil by adopting it and practicing it. The guiding principle here ought to be: one does not negotiate with terrorists. One acts to eliminate them quickly, and gives them nothing – to stop the threat, and to deter anyone else from trying such tactics in the future. They must know terrorism is futile, and will lead only to their own destruction.
[PS 30-07-2025: Keir Starmer now joins Macron in threatening to recognize a Palestinian State if Israel does not cease-fire. The fact that their "recognition of a Palestinian State" is leveled as a "threat" to Israel, is proof that they themselves know what the consequences would be (this is what they intend to set loose and unleash on Israel) – and that they are fully aware that their own actions are evil. Hamas is still in power, for goodness sake. Israel has been fighting a brutal war against Hamas for almost two years, and was not able to succeed in completely destroying them. Does anyone seriously dare to pretend that these Europeans (who can't even keep their own streets safe) could (or would) do anything against Hamas as the local ruler?
They're telling Israel in effect: "Agree to die or we'll make sure you do". It is extortion of Israel's foreign policy on the backs of the hostages. And the demand for a cease-fire, translated to its concrete meaning means "we demand you sacrifice the hostages and your future security to our 'humanitarian' aims" (i.e. the founding of a terrorist state). From the perspective of Europe, it is suicidal policy also, because if these Europeans actually think they're appeasing the (evil) demands of internal electoral groups with this, then those groups will now feel emboldened to continue their tactics and further extort these countries for any whim they'd wish – and it will only be a matter of time before this kind of evil rules all over Europe too. These actions are unforgiveable moral crimes, perpetrated by monsters who now feel emboldened to do this in public, in the full open.
Hamas has withdrawn entirely from the American-led negotiations on the same day Macron made his statement, as they now have no reason to release the hostages. On the contrary, these European leaders are giving them every reason to harden their stance, not release the hostages, and simply hold on (while watching international aid pouring in) until they see their own terrorist state recognized as their 'reward' for this.]
(PS: Think also of the precedent this sets. What are poor and starving communities elsewhere on Earth supposed to think when they see these images? Endless lines of trucks with food that stretch all the way to the horizon, and people in the West arguing only over tonnages, over amounts, but for whom the necessity for providing all this aid is taken as a unquestioned primary – but why for Gazans and not for them? It is a truly obscene spectacle in multiple respects. And will they at one point give birth to the thought that, if they would also start committing terrorist attacks and take Westerners hostage in tunnels, starve their own population in a long, drawn-out war and send images of this around the world, would those same food trucks then perhaps also start crossing their borders as its 'reward'? Can you hijack and extort the foreign policies of Western countries by simply taking hostages? These are contradictions no sincere, honest humanitarian would fail to check.)
[REF] Excerpt from Ayn Rand's article "The Missing Link" (1973)*
14 Jul 2025
(...) "Primitive tribes are an obvious example of the anti-conceptual mentality – perhaps, with some justification: savages, like children, are on the preconceptual level of development. Their later counterparts however, demonstrate that this mentality is not the product of ignorance (nor is it caused by a lack of intelligence): it is self-made, i.e. self-arrested. It has resisted the rise of civilization and has manifested itself in countless forms throughout history. Its symptom is always an attempt to circumvent reality by substituting men for ideas, the man-made for the metaphysical, favors for rights, special pull for merit – i.e. an attempt to reduce man's life to a small backyard (or rat hole) exempt from the absolutism of reason. (The driving motive of these attempts is deeper than power-lust: the rulers of such groups seek protection from reality as anxiously as the followers.)
Racism is an obvious manifestation of the anti-conceptual mentality. So is xenophobia – the fear or hatred of foreigners ("outsiders"). So is any caste system, which prescribes a man's status (i.e. assigns him to a tribe) according to his birth; a caste system is perpetuated by a special kind of snobbishness (i.e. group loyalty) not merely among the aristocrats, but, perhaps more fiercely, among the commoners or even the serfs, who like to "know their place" and to guard it jealously against the outsiders from above or from below. So is socialism. So is any kind of ancestor worship or family "solidarity" (the family including uncles, aunts and third cousins). So is any criminal gang.
Tribalism (which is the best name to give to all the group-manifestations of the anti-conceptual mentality) is a dominant element in Europe, as a reciprocally reinforcing cause and result of Europe's long history of caste systems, national and local (provincial) chauvinism, of rule by brute force and endless, bloody wars. As an example, observe the Balkan nations, which are perennially bent upon exterminating one another over miniscule differences of tradition or language. Tribalism had no place in the United States – until recent decades. It could not take root here, its imported seedlings were withering away and turning to slag in the melting pot whose fire was led by two inexhaustible sources of energy: individual rights and objective law; these two were the only protection man needed.
(...)
Observe that today's resurgence of tribalism is not the product of the lower classes – of the poor, the helpless, the ignorant – but of the intellectuals, the college-educated "elitists" (which is a purely tribalistic term). Observe the proliferation of grotesque herds or gangs – hippies, yippies, beatniks, peaceniks, Women's Libs, Gay Libs, Jesus Freaks, Earth Children – which are not tribes, but shifting aggregates of people desperately seeking tribal "protection".
The common denominator of all such gangs is the belief in motion (mass demonstrations), not action – in chanting, not arguing – in demanding, not achieving – in feeling, not thinking – in denouncing "outsiders", not in pursuing values – in focusing only on the "now", the "today" without a "tomorrow" – in seeking to return to "nature", to "the earth", to the mud, to physical labor, i.e. to all the things which a perceptual mentality is able to handle. You don’t see advocates of reason and science clogging a street in the belief that using their bodies to stop traffic, will solve any problem. [Today, this group can be recognized by their admiration of tribes in Africa, Asia, and South America that have remained primitive, of collectivist regimes like China and the Scandinavian countries, or to even those that admire countries where for example Sharia law is in effect.]
Most of those embryonic tribal gangs are leftist or collectivist. But as a demonstration of the fact that the cause of tribalism is deeper than politics, there are tribalists still further removed from reality, who claim to be rightists. They are champions of individualism, they claim, which they define as the right to form one's own gang and use physical force against others – and they intend to preserve capitalism, they claim, by replacing it with anarchism (establishing "private" or "competing" governments, i.e. tribal rule). The common denominator of such individuals is the desire to escape from objectivity (objectivity requires a very long conceptual chain and very abstract principles), to act on whim, and to deal with men rather than with ideas – i.e. with men of their own gang bound by the same concretes. [Today, this group can be recognized by their admiration of regimes like Russia, North Korea, and also Hungary, current Turkey.]
These rightists' distance from reality may be gauged by the fact that they are unable to recognize the actual examples of their ideals in practice. One such example is the Maffia. The Maffia (or "family") is a "private government", with subjects who chose to join it voluntarily, with a rigid set of rules rigidly, efficiently and bloodily enforced, a "government" that undertakes to protect you from "outsiders" and to enforce your immediate interests – at the price of your selling your soul, i.e. of your total obedience to any "favor" it might demand. Another example of a "government" without territorial sovereignty is offered by the Palestinian guerillas, who have no country of their own, but who engage in terrorist attacks and slaughter of "outsiders" anywhere on earth. [The Mafia is often admired by the 'right', Hamas by the 'left', which is a clue indicating the fact that both movements share the same (tribal) mentality.]
The activist manifestations of modern tribalism, of Left or "Right", are crude extremes. It is the subtler manifestations of the anti-conceptual mentality that are more tragic and harder to deal with. These are the "mixed-economies" of the spirit – the men torn inwardly between tribal emotions and scattered fragments of thought – the products of modern education who do not like the nature of what they feel, but have never learned to think.
Since early childhood, their emotions have been conditioned by the tribal premise that one must "belong", one must be "in", one must swim with the "mainstream", one must follow the lead of "those who know". A man's frustrated mind adds another emotion to the tribal conditioning: a blindly bitter resentment of his own intellectual subservience. Modern men are gregarious and antisocial at the same time. They have no inkling of what constitutes a rational human association." (...)
– Ayn Rand, The Missing Link (1973), anthologized in the book "Philosophy: Who Needs It"
NB: In the 21st century, one can observe that the anti-conceptual mentality has led to such a gross erosion of language that one can no longer even communicate about politics using many given terms, as evident, for example, in the terms "left" and "right" that are still used to describe the so-called political alternatives and choices in Western countries.
"Left" used to mean "liberal", i.e., in favor of expanding "individual rights" for everyone: women (right to vote), gays (right to marriage), and the like – but today, left means "progressive" and has gone completely overboard with so-called 'positive rights' (right to outcomes, such as ' right' to healthcare, 'right' to a secure existence, 'right' to a house, 'right' to education, etc.) and equality of outcomes regardless of individual performance, i.e., collectivism – and those who want to work must, according to these people, sacrifice for those who cannot or do not want to.
"Right" used to mean "conservative" (i.e., conservative/reluctant in relation to any political change, with individual rights as the standard), but now it means all sorts of things, including "nationalist" (the country as a tribe, often with all sorts of hidden racist connotations) and "anarchist" (i.e. gang-rule, 'outlaw-ism'), and its adherers seem to be characterized only by some kind of "anti-immigration" stance (NB: open borders in an industrialized welfare-state of course is suicidal policy) – but, paradoxically, the term "right-wing" is also supposedly still used to mean "capitalist" (separation of state and economy, where all property is "private property", and the state's sole task is to protect individual rights). However, if one reads the political programs of the supposedly "right-wing" parties (across Europe), they all advocate collectivism, i.e., the state as absolute controller of the economy, tasked with forcibly redistributing wealth, from those who work and prosper, to the 'weak and poor' or to their own specific gang.
The only choice one has, therefore, is collectivism – while both politicians and citizens are now merely parroting the sounds "left" and "right", none of them mentioning that these terms no longer have any clear definition anymore in a political sense, and no one seems to notice that this fact is abused by every power-luster (this possibility of abuse is precisely what attracts the current type of politician to enter politics) – and that the 'unnamed third party' is "capitalism", the social system based on the protection of individual rights, which is systematically denied, misrepresented, and (if it is even mentioned) smeared – as well as those independent, productive individuals who are being consumed and pay for this spectacle. (Here the saying applies "You may say that you're not interested in politics, but regardless, politics is interested in you".)
Left and right in a political sense no longer mean anything at all. And any "middle ground" between two meaningless terms is equally meaningless (and, if possible, an even more evil position). And every freedom-minded person is digging their own political grave as long as he/she continues to use these terms so carelessly. Remember that the most evil aspect of collectivism is not that government power can be used dishonestly, but – since only individuals exist, and therefore violating individual rights in favor of any 'social interest' always means forcing some individuals to sacrifice to the interests of others – that such government interference cannot be used honestly. (Remember that a government is not a productive entity, but an institute carrying a legal monopoly on the use of force, symbolized by a gun.)
PS: As a sidenote to what pertains to a vast moral- and psychological subject, there is the commonly exclaimed bromide-question "what to do about the 'weak and poor' in society?"
In a free, industrial society this is only a marginal issue: those children who, for mental- and/or physical reasons, are not at all able to provide for themselves, only make up a marginal percentage of society (NB: life does not start at 40, 'suddenly' being poor). The responsibility for the care of such a child in the first place lies with its parents. Should those parents themselves be unable to provide for the care of their child, then those parents are dependent on the voluntary, private charity of others. The 'weak and poor' do not make up the standard of a society. The standard is every potentially rational and capable individual – and in society, those individuals assume the responsibility of their lives and actions fully (with responsibilities gradually transferring from the parents to the child in the years before) from the age of "legal adulthood".
As examples of some appropriate responses to those who ask the above bromide-question, if the person in question has any intellectual integrity left, and is still honest, one may answer:
"If concern for human poverty and suffering were one's primary motive, one would seek to discover their cause. One would not fail to ask: Why did some nations develop, while others did not? Why have some nations achieved material abundance, while others have remained stagnant in subhuman misery? History and, specifically, the unprecedented prosperity-explosion of the 19th century, would give an immediate answer: capitalism is the only system that enables men to produce abundance – and the key to capitalism is individual freedom.
Compared to the centuries of precapitalist starvation, the living conditions of the poor in the early years of capitalism were the first chance the poor had ever had to survive. As proof – the enormous growth of the European population during the 19th century, a growth of over 300 per cent, as compared to the previous growth of something like 3 per cent per century. The average life-expectancy over time rose from ca. 30 years to an average of ca. 80 years. For the first time in history, societies (and especially the poor) were able to survive, to escape the stagnant misery alternated only by widespread famines of the centuries before, and not merely surviving, but prospering."
"Poverty is not a mortgage on the labor of others – misfortune is not a mortgage on achievement – failure is not a mortgage on success – suffering is not a claim check, and its relief is not the goal of existence – man is not a sacrificial animal on anyone's altar nor for anyone's cause – life is not one huge hospital."
As to why this kind of bromide-question, next to moral(-political), also pertains to a vast psychological subject, consider: "If capitalism had never existed, any honest humanitarian should have been struggling to invent it. But when you see men struggling to evade its existence, to misrepresent its nature, and to destroy its last remnants – you may be sure that whatever their motives, love for man is not one of them." (Ayn Rand)
This relates back to the "tribal premise" discussed above.
If you suspect the questioner to not actually be intellectually engaged, nor sincere about the subject, one might answer the question "what to do about 'the poor'?" more briefly:
"I don't consider 'the poor' to be my property to dispose of." (quote from Ayn Rand)
or,
"The best thing you can do for the poor, is to not be one of them." (quote from Revered Ike)
or,
"If you want to help the poor, we will not stop you." (quote from, I suspect, Isabel Paterson)
or,
"If you want responsibility, go and practice it – but you will not force any responsibility on me!" (quote from Ayn Rand)
Man's conceptual framework – now digital and interactive (beta-release)
19 Jun 2025
The function of this framework is to provide an exhaustive, integral and consistent overview of human knowledge. And to integrate philosophy and science.
It is a didactic tool; a framework with which all knowledge of reality can be:
a) correctly expressed;
b) made traceable to the perceptual level;
c) integrated consistently (without contradictions);
d) compressed into a clear and exhaustive structure (offers the possibility of faster thinking);
e) transferred with integrity, and communicated about in precise terms;
f) systematically developed further.
Visit the beta environment here: Diagram Viewer (opens in new window, designed for desktop use only)
[REF] The pattern of any argument you've ever entered, on any subject*
15 May 2025
"I once met a businessman who was rather socialistically inclined and I became engaged in an argument about free enterprise versus collectivism. The man was semi-illiterate and aggressively anti-intellectual. He declared that he had no interest in Philosophy, that all theories were nonsense, and that abstract ideas have nothing to do with actual life. Then he proceeded to tell me that everything I was saying might have been true in the 19th century, but after all we are living in the 20th century, and what was true yesterday is not true today, everything changes, nothing stands still, there is no such thing as a fixed, permanent reality, there is only constant change.
He did not know that he was offering a metaphysical view of reality, first promulgated in Western civilization 2500 years ago by a philosopher named Heraclitus, who taught it to Hegel, who taught it to John Dewey, who taught it to his students, who taught it to the writers of newspaper editorials, who taught it to the comic strips, who taught it to this gentleman.
I should like to suggest that this is not the best way to acquire one's philosophical convictions.
To appreciate the manner in which philosophical issues touch our lives daily and inescapably, consider the following example:
Suppose that you are having an argument with a person who describes himself as a liberal. Suppose you state that it is improper to attend the performances of the visiting Soviet ballet, because one should not give any form of spiritual sanction or financial support to a dictatorship.
The liberal answers: You're wrong. Art has nothing to do with Politics.
You say: Art expresses values, and if it's values I'm concerned with, I do not serve them by helping to support a dictatorship. (Now you are touching on an issue of Esthetics.)
The liberal says: No. Art transcends all other values and speaks a language common to all of humanity.
You ask: What language?
He answers: Besides, I don't see why you call Soviet Russia a dictatorship.
You say: Because it is a country where individual rights are not recognized and men are ruled by brute force. (Now you are dealing with an issue of Politics.)
The liberal says: But everybody knows that individual rights have to be sacrificed to the welfare of society as a whole.
You ask: Why?
He answers: Man can't live just for himself. The only moral justification of his life is service to others. (Now you are dealing with an issue of Ethics.)
You ask: Why?
He answers: If you do not know that self-sacrifice is the highest moral duty, you are a selfish monster.
You say: No I did not know that. How do you know it?
He answers: I feel it. Every decent man feels it. Don't you?
You say: No I don't. And feelings are not knowledge. (You are now dealing with an issue of Epistemology.)
The liberal says: Knowledge?! What is knowledge? Everything is relative. Man can be certain of nothing.
You say: Reason is man's means of knowledge.
He asks: What is reason?
You answer: Reason is the ability to perceive and understand the facts of reality.
He says: That's just your opinion. There are no facts. What is a fact to you may not be a fact to the Russians.
And here you end up. You end up with an issue of Metaphysics.
You end up where, properly, you should have started – because Metaphysics, one's view of the nature of reality, is the base of every thought, feeling and action of man, explicitly or implicitly, consciously or subconsciously.
You can transpose the pattern of this argument to any argument you've ever entered on any subject. And although the line of debate may not always be so brief and so clear-cut, although there will be many more detours, evasions and side-issues, you will find that every major argument among men, every debate or dissention, will ultimately resolve itself into an issue of Ethics, Epistemology and Metaphysics. At which point most men will stop arguing and give up, in confusion, in bewilderment, in helpless anger or frustration, and will decide that communication with other men is useless, that thinking is useless, that Philosophy is useless. They will decide it on the premise that they will thus be escaping from Philosophy. But observe that no escape is possible. By giving up, they've implicitly accepted and given-into the worst of all philosophical doctrines: that man's mind is impotent, that thinking is futile, that knowledge is impossible, that reality is unknowable."
Source: The Basic Principles of Objectivism (1968), Lecture 1: The Role of Philosophy (a lecture series by Nathaniel Branden, which Ayn Rand supervised) (Transcription from audio to text, and accents, by me)
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
In our time we can now witness a range of different types of people venturing into space, not merely just the traditional NASA-trained astronauts from earlier decades. Iconic science-fiction actor William Shatner for instance flew on Blue Orgin mission NS-18 – and upon his return, in what generally was quite a mixed response not worth much comment, he referred to the film "Contact" (a childhood favorite of mine), the moment when Jodie Foster's character goes to space, looks out into the heavens and says "They should have sent a poet."
We are now living the time in which artists, celebrities and 'ordinary people' are in fact traveling into space – and we can actually experience their responses.
(re)Watch yesterday's space-flight mission NS-31 via the video linked below, hear artist(-astronaut) Katy Perry sing Louis Armstrong's "What a Wonderful World" in space (one of my all-time favorite songs) – and especially worthwhile to listen to are these women's testimonies from the moment they have just returned and touchdowned back on planet Earth.
This mission features a cast of people many love to hate, from the flight crew itself and Blue Orbit founder Jeff Bezos, to people in the audience incl. e.g. Oprah Winfrey and some members of the Kardashian family. Listen to what they all say and (aside from the religiousity here and there) remember that "joy" is "the emotion you experience when you achieve a goal (or gain a value)" and that "love" is the emotion you experience when you contemplate a value" – then remember that in order to be able to feel those emotions, one needs to have consciously defined and upheld those values first.
Then remember (also apparent from the incredible technological achievement of the flight as such) that the true and proper bond amongst human beings, is the bond of values.
As one ought to evaluate and judge other people by what they say and by their actions, then these six women of mission NS-31, Katy Perry, Kerianne Flynn, Amanda Nguyen, Aisha Bowe, Gayle King, Lauren Sánchez, are heroes in the true sense of the meaning of that term – deserving of admiration and respect – and may they be an inspiration for anyone who shares in the same Earthly values.
PS: If some people in your circles are taken-in by conspiracy-theories claiming 'Man has never been to the Moon' (and then proceed to reject the value of space-programs as such, including mission NS-31), challenge them to refute the Lunar Laser Ranging experiments that utilize the various retroreflectors installed on the Moon by astronauts since Apollo 11.
Perhaps they will have never heard of it – and they might not be too interested in it either – and may quickly refuse to concede your point. Keep in mind here that a rational person, i.e. a person of intellectual integrity, does not accept any idea without first proving to himself/herself it is true, nor upholds any idea without first disproving to himself/herself any presented (reasonable) counter-arguments. But this is not the mental process of a person who refuses such evidence.
In such cases, their refusal is not because of any intellectual issue or difficulty having to do with science, but the root of their refusal is psychological. In the minds of most conspiracy-theorists (meaning those who are a-priori convinced of the existence of 'great conspiracies', and then set out into the world to 'study' and look for corroborating evidence) the psychological process propelling it is a rebelling against "authority", whereby in the case of Moonlanding-conspiracies, it mostly pertains to a rebellion against the authority of science – which in concrete terms means: a rebellion against the absolutism of the facts of reality.
Are technology 'experts' telling you that software will 'replace' human creativity?
That machines will 'replace' people?
Many cultures misjudged and resisted technologies in the past, for various reasons: fear, ignorance and/or tradition.
History however has proven anti-technologists and doomsayers wrong every time.
Remember that modern "division-of-labor" is possible ONLY due to the advent of technology – by which people no longer are restricted to essentially all being farmers, which was the reality for the majority of people before the industrial revolution. And most professions in the 21st century did not even exist 100 years ago.
It is a great thing human beings now have so many different fields to endeavor into, and almost endless opportunity to explore, produce and achieve – as opposed to only the heavy, monotonous, daily burden of manual (or animal) powered farm-life that is the harsh reality without modern technology, which was the standard for the most of human history (and still is in some places on Earth).
Take a look for instance at Twitch/YouTube streamer Ari (25) improvising music on the streets of New York, demonstrating a great example of what kind of man-machine integrations current technology enables – without losing out on any of the "human" in the equation.
Many people when they first meet Ari, say he almost looks like a cyborg.
Ari live-produces improvised songs with a self-built "rig" – an input/control "board" and a computer, speakers and transmitters/receivers on his back – while he broadcasts the audio and video to multiple content-platforms simultaneously, hosts a chatroom, also enabling instant digital payments to generate income.
Some people just stare at him, unable to grasp what is even happening (incidentally also some sketchy charachters approach him) – as Ari is creating, layering and mixing songs, sampling and looping vocals, interacting with the chat via his wristband device, all while walking around, making up lyrics, navigating and interacting with people on the streets of New York.
Others connect almost instantly and join him to perform – and his streams show a cast of sympathetic people with impressive talents and stories to tell passing by, making music with Ari on the spot, such as the song "Freedom" feat. Anastasia (see video below), and many notable others incl. "Freestyling" feat. Fergg (which is like a film-noir music video), "Feel like Uzi" feat. jahvstheworld (also almost a music video), "Street Lights" feat. Organized Kaos, "Stuck in the Middle" feat. June Davis, "Can You Really Love Me So" feat. Gigglescouture and "The Price of Love" feat. Udeme – and many others (all of which you can search for on his indexed Almanac here).
This is a great demonstration of all the kinds of opportunity, creativity and human enjoyment technology enables – and may still ahead.
If you enjoy his content: Ari livestreams from NYC several days a week.
Visit his YouTube channel here or his Twitch channel or check out his YouTube Shorts, which are very nicely edited.
Why some people still reject Objectivism even after having concluded its tenets to be TRUE*
01 Apr 2025
Any human being can be confronted with a valid syllogism – and still choose to reject it.
Recognizing a conclusion to be true, does not equal accepting it. To accept an idea involves a second choice: to raise that conclusion up to a consciously held conviction. (This is a direct consequence of the nature of every individual human being, specifically: their faculty of volition, i.e. "free will".)
Many people however don't select their ideas based on what they have concluded (i.e. have logically proved to themselves) to be true, but instead choose their ideas based on whether they correspond to their feelings.
That their feelings are not primaries, but in fact are "effects" which result from their own "thinking" – particularly the fundamental ideas they themselves at some time have chosen to accept – is largely unknown to them.
In adult form, when a person's mind has not learned to operate on the conceptual level of cognition – he/she has essentially not progressed past the level of a young child – still existing only on the level of perceptions and emotions. (This is what the philosophy of Progressive Education prepared them for, and 'socialized' them towards.)
There however also exist people who HAVE learned to operate on the conceptual level, who ARE reasonable (at least to a degree) and who understand Ayn Rand's philosophy – i.e. have studied the facts and chains of reasoning it presents and have concluded the proofs to be TRUE – yet who eventually still choose to reject it.
There are two dominant reasons for such choice. Neither depend on the merits of the arguments and their proofs, nor on their truth-status – but they are "psychological" in nature:
a) They feel the Objectivist moral code imposes too big an effort and too great a responsibility on them as individuals.
b) They are afraid of recognizing that (a lot, if not most of) the people in their lives – whom they now understand have implicitly or explicitly accepted the vicious moral principles of altruism – and are actually acting it out – are (various degrees of) immoral, or even evil.
The second will rather surrender their convictions and choose to evade the issue entirely so to not have to deal with it – hiding their convictions, or adopting some mangled form of mixed-premises to cover and rationalize it. The first will likely choose to quickly reject Philosophy entirely and lethargically default back to altruism, or descend down to nihilism.
You'll have to leave both types to their own devices. You cannot force anyone to think, nor to accept the ideas which are true and good and to act on them, nor to understand the importance of observing the principle of logical consistency – a whole human life-arc long.
The future does not rest with those who choose not to think nor to judge by their own independent mind, but solely on those who step-up and DO. The "middle-of-the-roaders", i.e. those who merely sway-along with the masses, will sway with the good if they believe more than enough of them are around, they will however sway with the evil when no good people seem to speak up anymore and don't seem to exist any longer.
For people who have not achieved much in life, who embitteredly scorn that "success is an accident" and "someone only becomes successful by robbing those who are not" – witnessing a man's honest success is felt as an affront and reproach.
The existence of such men confronts them with the fact that it is only their own choices that led them to their state, and – instead of taking accountability, not holding others responsible for their failure and taking positive action – they will lash out and attack such men.
This type of person does not seek positive change, nor pursues any values. They don't attack because they wish to take others' success and keep it for themselves – they only want others to LOSE theirs.
"Envy" is not the same emotion as "jealousy".
When a homeless bum feels jealous if a man in a nice warm coat passes, he might merely desire the coat for himself to relieve him from the cold, not being concerned with the man. The motive then lies in the evil of wanting to take a value from someone else, which he himself did not earn.
However, if he would yearn for the other man to merely lose HIS coat, in order to escape the reproach he feels that man poses to his own destitution, then it's "envy" – defined by Ayn Rand as "hatred of the good for being the good". The driving motive is not a desire to gain values, but the desire to destroy them.
One can observe this emotion daily, in the vehement hatred being leveled at Musk and Trump.
These are self-made men who earned their success honestly in the free-market, not through graft, pull or government privileges – yet people scream 'oligarchs' and 'thieves'.
Trump is a democratically chosen president, chosen by a large majority incl. the popular vote – yet people scream 'dictator'.
Musk fought for free speech, exposing shocking government censorship, at great risk to his businesses and to his person (and now works to solve massive budgetary waste, fraud and abuse) – and eventhough both men could choose any job, or none, they chose service to their country (Trump almost got killed for it), whereby they hold no power not granted to them democratically – yet people scream 'dangers to democracy', 'fascists' and even 'Nazis' (NB: while Trump was the only man in the world able to free Israeli hostages from Gaza).
The pattern is blatantly obvious: hatred its outcome, 'arguments' are any cheap fallacies, slurs and smears they can conjure up – which they expel onto the world like vomit.
You'll understand the outpour of hatred aimed at men like Musk and Trump, when you grasp such men pose an affront and reproach to those who have achieved little and pursue nothing.
Their motive does not lie in the evil of wanting to take their success, values or virtues to keep for themselves, but a much more profound evil of only wanting to DESTROY it all – for no motive other than to arrive at a state where no success, no values and no virtues exist any longer, in which they could exist as degenerates, unopposed, unaffronted (and get away with it).
Contemplate the general state of a culture, in which such hatred manifests so explicitly and all around.
Europeans have never really understood the (Dutch/American) concept of "individual rights", which is, amongst many other proofs, glaringly apparent from the many voices in Europe currently pleading for a military draft in their respective countries.
The following article discusses Ayn Rand's statements on a military draft, here are some excerpts:
"The military draft is a violation of a man's right to his own life... A country has no right to force men into involuntary servitude." (...)
"One of the notions used by all sides to justify the draft, is that 'rights impose obligations.' ... It implies that rights are a gift from the state, and that a man has to buy them by offering something (his life) in return.
Logically, that notion is a contradiction: since the only proper function of a government is to protect man's rights, it cannot claim title to his life in exchange for that protection." (...)
"Rand emphasized the draft's crippling psychological impact on young men about to embark on their future lives:"
"The years from about fifteen to twenty-five are the crucial formative years of a man's life. This is the time when he confirms his impressions of the world, of other men, of the society in which he is to live, when he acquires conscious convictions, defines his moral values, chooses his goals, and plans his future, developing or renouncing ambition. These are the years that mark him for life. And it is these years that an allegedly humanitarian society forces him to spend in terror – the terror of knowing that he can plan nothing and count on nothing, that any road he takes can be blocked at any moment by an unpredictable power, that, barring his vision of the future, there stands the gray shape of the barracks, and, perhaps, beyond it, death for some unknown reason in some alien jungle."
In a civilized society, where people understand and respect their own basic human rights, any call for a draft would be met by fierce moral indignation, and a resolute disproval and condemnation of the one who says it, by any citizen who would hear it.
Given the latent and still dominant (German/French) philosophical ideas in Europe however, these calls are echoed by a disturbing number of people.
The only moral army is a volunteer army.
It is, for this reason, also the most practically effective – proven each day by the most powerful, succesful army in the world: the United States of America's Armed Forces.
The most fundamental issue of the 21st century for Europe will be whether Europeans will (re)discover what "rights" in fact actually are – before the implicit individuals rights they do currently still enjoy, which are not upheld "de jure" but often rule "de facto", are destroyed entirely by such a vicously immoral act as a draft.
No other act by a Nation State will so effectively and destructively wipe out all rights, by merely one single decree.
NB: Obviously "voluntary" means US soldiers "voluntarily apply" for military service (the Dutch currently still do also) – not that they would serve for 'free'.
In earlier times, people distinguished "working jobs" from "service" to the country by using the terms "salary" and "honorarium" respectively in order to denote the difference between the types of remuneration (as it is indeed "honorable" to serve for a proper, free society – in which the citizens themselves serve in the governmental functions of their nation, to uphold and protect their own individual rights, and those of their fellow countrymen).
The concept of "honorarium" however is largely unused/forgotten in modern times, and therefore this relevant distinction is foreign/unknown to most people.
PS: [On countries which impose a draft on women also] These principles apply just the same to women: all their individual rights are destroyed too.
And such society confronts unwilling young women with a particular kind of psychological terror: either early (and continued) pregnancy (and government agents checking), or be forced to possibly die in a ditch somewhere, for any war politicians may start as they please. And pregnancy finally still fixes nothing for such women, as their children then will face the same horrid dilemma when growing up (and she will know her choice caused it), and will continue to apply to any children those children might themselves have, and so on...
NB: If a country does not have enough volunteers to raise a proper army for self-defense, then such country simply does not meet the preconditions any human society needs to survive long-range. You cannot 'solve' this through conscription. You cannot 'command' human beings to understand anything, nor 'command' them to act on it either. (The 'end justifying the means' therefore is a cheap slogan posturing as moral principle, used to put over this kind of malicious laws.)
Only a thoroughly uneducated society without self-esteem would willingly accept and submit to such a vicious doctrine.
On Zelensky's diplomatic failure in the Oval Office
03 Mar 2025
Zelensky made a grave error in the Oval Office by in essence openly accusing the US they'd not keep their end of the deal.
The US is the ONLY party offering any actual plan to STOP this war. And though I agree and support there ought to be justice brought to RUS – to actually be able to dictate such terms, you'd need to actually WIN the war.
A president's job is to protect citizens' lives, not to conscript them and keep sending them into a stalemate war without victory nor end in sight. Zelensky has NO right to. Especially when there is a concrete deal on the table that could actually END the war and SAVE their lives.
A conscripted army is by definition a violation of citizens' rights.
A constitutional flaw is not an excuse for what cannot rationally be justified "in right".
If you fail to grasp what it means, in reality, for large groups of (young) people to be stripped of the rights to "life", "liberty" and "pursuit of happiness" by a single decree – watch videos of UKR being drafted against their will forced to enter this war of attrition, IF you are able to stomach it.
All those sanctioning, defending and calling for military draft, stand refuted by the shining and glorious example of the US – the most powerful army in the world, achieved by VOLUNTEERS, with full integrity of their individual rights and righteous pride such soldiers earn by serving. Ask yourself what is the nature of those who cannot stomach THIS.
THIS army and country which so many people in EU seem eager to deride and smear, yet at the same time pressure for "security guarantees", "backstops" and "continued support" – without which they themselves would be unable to survive.
In response to last week's diplomatic failure – we could immediately see many EU politicians and media even advocating to "separate from the US" and let EU alone 'take over'.
Advocating to put the fate of so many EU citizens in the hands of politicians who had no intention to form any plan to end the war until someone else did first – OVER choosing and instead antagonizing the US deal – is not only dangerous, but malicious.
Esp. with the NATO Summit coming up, and some seemingly intend on splitting up the US/EU relation – while EU admittedly has weak(ened), mostly conscripted armies, most STILL delinquent in paying their agreed upon minimum NATO obligations (and most do not support ISR).
Whatever motives drive such people, concern for protecting human life is not one of them.
One never fights evil by adopting its practices. Anyone can talk about wanting justice all they like, but a conscripted army IS an injustice UKR is prolonging with each passing day.
Neither US nor EU should uncritically accept anyone's predictions 'who will be invaded next', should UKR fall.
RUS has not won. UKR has not lost.
UKR ought to sign the deal and LIVE, re-strengthen and strive for future justice – not antagonize US by frustrating it and trying to get EU to help, ignoring all those crucial times they did not.
When you study the science of the nature of existence (Metaphysics), and the so-called 'wisest' proclaim that "there is no reality to be known" and "no causality" (only 'supernatural dimensions' and 'causelessness') – while denying the evidence their senses provide them of both (and giving no evidence for the alternative, only 'revelations' and feelings) – and denying human "free will", while denying that no human being can deny free will without wielding it...
When you study the theory of knowledge (Epistemology), and it's claimed the most 'knowledgeable' thing to now state is that "there is no such thing as knowledge" and "no one can know anything for certain" – while denying that these are themselves claims to certain knowledge – and denying that "logic" is a cognitive constant; man's method of gaining and validating knowledge, while denying that no one can deny logic without using it...
When you study the science of morality (Ethics), and the essence of a 'moral' attitude is professed to now consist of "never pronouncing any moral judgments", to never identify anything as either good or evil – denying the fact that human life depends on correct knowledge, including correct identification of what is good and evil, meaning identifying which choices and actions sustain and further human life, and which choices and actions hinder and destroy it – also denying that failing to pronounce moral judgment, is evil's only actual source of power...
When you study the science of Politics, and the 'diplomatically proper' attitude is now professed to consist of acting on one single precept: "compromise", no matter which principles are surrendered (for what, by whom, to whom) – denying that the establishing of a civilized society based on "individual rights" requires a specific, volitionally chosen, sustained course of action, and that these rights are the only means a society has to the ends of freedom, justice, human dignity and decency (which may be infringed, but), which must never be surrendered, certainly not to the uncivilized (who have never learned, nor want to learn)...
When you study Esthetics (the theory of art), and the most 'artistic' attitude now consists of calling shapeless blobs and distorted figures, canvasses filled only with smears and smudges, and books, plays, films and tv-series showing nothing but degenerates and the life of the gutter, "art" – denying the "mental need" art fulfills – denying any work of art expresses the artist's own value-judgments, and that the 'estheticians' (and the public's) appreciation of 'non-objective art' over the representative schools of ancient Greece, the Renaissance and the Romantics of the Enlightenment, is merely a psychological confession...
...one may gauge these 'intellectuals' have declared themselves intellectually bankrupt.
And that we need "New Intellectuals", who grasp their Philosophy is a science.
Happiness is not an emotion, but a wider "state" that has multiple "affects" (one of them being one's emotions).
"Life is the reward of virtue – and happiness is the goal and the reward of life"
– Ayn Rand
View the diagram: "The 'Mechanics' of Happiness" for a schematic overview of these relations:
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
(This diagram is a Work in Progress taken from the forthcoming book "The Science of Philosophy")
The principle that "a picture is not an argument", applies in the exact same way to the images of the current outbreaks of violence on city-streets across Europe, as it did in the recent outbreak of violence in Universities worldwide.
Images of war are not arguments, not primaries to base conclusions on,
and images of street violence are also not arguments (for any side the conflict) for the same reason.
(Those observing the escalating public violence from a longer-range perspective, will discover that the argument given for each of the mentioned cases of violence, by the initiators of the violence, and by those condoning and sanctioning it, are the SAME PICTURES, i.e. pictures of the war in Gaza.)
It takes quite a long chain of thought and reasoning to grasp the underlying principle that "a picture is not an argument", and to grasp what constitutes as "evidence" and "valid" arguments and conclusions.
This effort of thinking however is exactly what an "emotionalist" does not (want to, or know how to) perform – they react to reality and act based on their emotions, such as in the cases of emotions felt when people are confronted with images of war, or images of groups attacking other groups in city-streets.
The entire chain of reasoning is presented by Dr. Leonard Peiloff in the lecture linked below. Those who read this who are still willing to think and put in the effort of examining their feelings and conclusions – and why its essential to differentiate one from the other – can hear the principle presented in full there.
"A proper government is founded on the principle of individual rights – the rights to life, liberty, property, and the pursuit of happiness. These rights sanction the individual's freedom of action; they recognize the right of every individual to pursue his own goals by his own judgment: to produce, trade, speak, write, love, and live as he chooses, free of the threat of force. A proper government is the agent and servant of its citizens. It exists only to protect their rights by forbidding the initiation of force and by retaliating against those who initiate it – whether the aggressor is a criminal at home or a nation abroad.
Like an innocent individual, an innocent nation does not seek to exist at the expense of other nations, by force. But once force is initiated against it and its citizens, it must respond righteously with force; anything else is an injustice toward its citizens and an abdication of its moral purpose: to protect their rights." [...]
"The "self" in "self-defense" includes not just a nation's civilians, but also its soldiers. [...] Soldiers are not sacrificial animals, but full citizens. Rational soldiers are motivated by their own values, by their own desire to live free of the threat of violence against themselves and their loved ones. [...]
"The necessity of war in self-defense arises when a nation is attacked or threatened by a foreign aggressor. In some cases it might be possible to stop such an aggressor through lesser coercive means, such as sanctions or ultimatums. Once it becomes clear that the enemy is undeterred, however, military force is not a 'last resort', but the ONLY resort." [...]
"All aggression, including terrorism, is fueled by hope – the hope of success in achieving some irrational goal or furthering some irrational cause. For a nation like the United States [or any Western country, i.e. countries where proper individual rights are upheld] to be secure from threats for the long term, its enemies must know that initiating force against it will bring nothing but their own destruction. Supporters of any cause that seeks the destruction of the U.S. [or any Western country] must be made to realize that that cause is doomed.
Acts of aggression left unpunished can lead only to further acts of aggression. Appeasing the initiators of force, as we have seen throughout history, leads to more and greater violence. Thus a proper, rights-respecting government does not appease its force-wielding enemies; it acts to eliminate them. Such action, when executed consistently in self-defense, will not only destroy the particular initiator of force; it will also deter other such threats."
Excerpt from "Just War Theory vs. American Self-Defense" by Yaron Brook and Alex Epstein (2006)
Most are familiar with Vivaldi's original piece, but Max Richter's note-by-note recomposed version, offers us the opportunity to experience this music as new. It is one of my favorite pieces of classical music.
It offers a glimpse into the experience the people of the Enlightenment-era must have had – after centuries of hearing nothing but medieval-type music, with its monotony, repetitiveness and dulling effect on the mind – to then suddenly hear Vivaldi's Four Seasons.
To hear what it must have been like, when people started to look at the world, nature and a human being's individual place in it, in a whole new way. To listen for the first to music of which the subject was not the 'supernatural', but the actual, natural world – as experienced by 'enlightened', i.e. rational human beings.
It must have made an incredible impression on its initial audiences. Historic reports suggest some people bursted into tears, some even fainted (though those may well be exaggerations). One can however undoubtedly hear the giant controlled fire ignited in the mind of Antonio Vivaldi, as he perceived, experienced and valued living in nature – and by implication, being a human being.
This splendorous rendition, with Mari Samuelsen on alt violin, is recorded from the perspective of the audience, so this way you can experience it similarly. (Notice also the benevolent smiles between Richter and Samuelsen as they play.)
[REF] Interview about the current situation regarding the ICC and ICJ
31 May 2024
Very informative interview about the weaponization of law in the current cases of the ICC and ICJ. The (potential) scenario in which the UN Security Council would decide to militarily intervene in this war, founded on (upcoming) decisions by the ICC/ICJ, would indeed be the most grotesquely absurd and immoral outcome conceivable.
When considering "to what end?" these tactics of weaponizing law might be pursued, given also apparent 'confusion' in some Western countries (as in Spain, Norway and Ireland's recent recognizing of a state where a terrorist organization is the official governing authority), such a scenario involving the UN Security Council is becoming increasingly worrying. It would almost certain hinge on a veto (on which may be defaulted).
The State of Israel, in such a scenario, might then face their enemies/antagonists fighting covertly under UN flag – and in the most atrocious case thinkable, potentially even with Western forces by their side – all under the false pretext of 'preventing genocide' (which has already gained a horrifying level of international support).
The pervasive refusal of people to distinguish between "legitimate states" versus "illegitimate states" (i.e. states who do not recognize the proper individual rights of their citizens), as well as between "initiation of force" versus "self-defense", is becoming increasingly undermining and destructive to those who DO discern between these fundamental (because existential) differences.
When "suffering" and "need" are made to be the ruling standard of morality, and concomitantly: of legality, it results in the distorted perspective that Israel is 'not moral' when it asserts its sovereignty, physically defends itself to protect its citizens, and relentlessly pursues to rescue the hostages – because Israel is NOT suffering nor needy. It is quite the opposite: Israel is thriving and capable. THIS is exactly why it is resented by all those who hold an inverted moral standard, where (only) a gauge of "amount of suffering" rules: whereby the more you suffer, the more this 'entitles' you to 'rights', and the more capable you are, the less so.
It is not a coincidence that certain people won't utter a peep when one barbaric autocracy somewhere brutalizes another, yet ignite in violent, indignant rage when they witness a moral, capable country asserting its rights.
"Hatred of the good for being the good, is the hallmark of the twentieth century. This is the enemy you are facing." – Ayn Rand
In the 21th century, this is still true.
If your country formally supports this abuse of international legal institutions, you may want to seriously consider the type of 'values' that are being endorsed and pursued by the people you've elected and live with. Though it is strong, a world in which the State of Israel exists is not a given nor guaranteed. The thought of it potentially no longer existing in the future, should send an ice-cold shiver down any civilized person's spine.
Many universities across the West are now closing their doors, their functioning grinding to an increasing halt. In several of them, boards are appeasing or whitewashing the acts of these violent hoodlums and rioters, some are even ceding to their (disgraceful, some even disgusting) demands (!).
As an individual student (or as a responsible parent), you can, and should, simply choose to avoid and ostracize these specific institutions. Society at large however, will not be able to rid itself of this problem that way, nor that easily. And the long-term consequences of failing to check it properly only grow more severe the longer these unlawful rebellions are being permitted to take place.
Every part of this broadcast about the 60s 'student' 'protests', also applies to the 'student' 'protests' now. It is the same phenomenon happening again, the specific antagonists merely changed – their tactics however have only become more refined and brazen, and their gangs more organized, more vicious and better funded.
It is worthwhile to listen to in its entirety – and think about it – but here are already a few highlight quotes:
"If amnesty is granted in any form, society will have given the rebels an engraved invitation to escalate their demands ceaselessly."
"In [...] any free country, the police exist to protect individual rights, to safeguard life, liberty and property against the use of physical force. To bar the police, out of a 'fear of violence', from performing their function, is to destroy the one barrier a civilized nation has against uncontrolled violence and dictatorship."
"[...] call for strict enforcement of the law [...] by prosecuting the rebel leaders for the crimes they have committed: vandalism, criminal trespass, coercion, extortion, and unlawful imprisonment."
"the issue involved [...] is the attempt to establish force as a proper means of political action – brute physical force [...] by violent minorities, who expect to gain their ends by the default, the appeasement and the cowardice of the authorities in question, and of the indifferent majorities."
(NB: on the same channel, you can also find an elaborate interview with one of the mentioned back-then 'counter-committee' members and quoted letter's co-authors, Harry Binswanger)
As more interviews and public statements from the 'student' 'protesters' are being released, it is becoming apparent that they all seem to hold a similar basic premise informing their unlawful and immoral behavior: 'on a daily basis they witness IMAGES of violence in war zones'.
If these violently indignant youngsters (and their professor- and faculty accomplices) had properly been taught Epistemology however, they would long-since have understood that a picture is NOT an argument.
The "moral equivalence" and "moral relativism" expressed publicly by some, as well as many people's blatant refusal to differentiate between "initiation of force" and "self-defense", all the way to those openly supporting foreign-state actors designated as "terrorist organizations", are of course not innocent acts and concern profound moral breaches. These are the "rationalizations" to provide cover for their accumulated fear of dealing with the world as they are confronted with it (i.e. not properly having acquired self-esteem) – which is the root psychological cause of their emotions now being dominated by hatred.
Had they been raised properly, they would have...
...learned to respect basic laws and rules;
...learned to deal with getting "NO" as an answer;
...learned to think independently;
...been raised to hold a civil "standard of decorum";
...been taught that the "realm of ideas" precludes the use of force;
...been taught that "freedom of speech" includes the right to NOT agree with someone, and the prerogative to NOT associate with people you disagree with – and subsequently that violently forcing your views on others is not an exercise of a 'right to protest', it is in fact the infringement of the freedoms of others;
...been taught that evil DOES exist in some people (and has existed as far as we can historically see), and that it is (only) the protection of "individual rights" – including the right to "freedom of conscience" and its corollary "principle of (religious) tolerance" (implemented via the separation of State and Church) – that is everyone's protection against it;
...and more broadly, learned that only on the basis of these rights, can human beings have a society of freedom, justice, human dignity and decency;
But basic Pedagogy aside:
This lecture by philosopher Leonard Peikoff ought to be part of every rational academic curriculum – and its basic principles, in simpler form, already taught in high school and at home:
"A Picture is Not an Argument was delivered in 1998 at Boston's Ford Hall Forum. His lecture examines the attempt to convince others by rejecting logical thought and substituting for it perceptual images."
Those students who might (still) be innocent, decent and sincere (as well as their parents and educators), will benefit from becoming familiar with the principles taught in this lecture – by learning how to combat and discontinue emotional outcries whereby images are presented as self-sufficient primaries.
Ethics is the basic evaluative branch of Philosophy. It is derived from two preceding foundational branches: Metaphysics and Epistemology – and provides a code of values and principles to guide human choices and actions.
"The logic of Ethics" can be described by two short formulas:
It consists of acting on the "if-then-else" of each concrete set of "alternatives" life may confront you with (if I do this, then such will happen, else: if I do this, then such will happen, else: ... , etc.), evaluated and decided via a set of principles derived from the "moral" inference sequence: "is-ought-should", whereby:
– "is" is the metaphysically given, i.e. the facts of life; the (nature of) events and phenomena in reality as they are, as they happen. The "metaphysically given" is individually and independently assessed via sense-perception, one's total accumulated knowledge of the world, and applying rational thought consistently (i.e. using the cognitive method of logic).
– "ought" is what one "ought" to do, meaning according to what moral principle(s) one is "supposed" to act (e.g. "each individual ought to think, evaluate and judge all moral issues independently, using reason and logic") – evaluated and defined using the proper "standard of value".
– "Should" is what one then "should" do, which one infers by applying the proper moral principle(s) – i.e. the "ought", selected according one'ss hierarchy-of-values – to the concrete alternatives one is evaluating to act upon, evaluated in the appropriate pertaining context and the relevant time-scale(s).
This sequence is completed by acting upon one's reasoned conclusions.
In summa: concrete inference of "if-then-else" evaluated and judged by the ethical inference "is-ought-should".
In both Aristotelian and Objectivist Ethics, the "standard of value" is the life of the human individual, meaning his/her life on this Earth. The good is all those actions that sustain, assist and further one's life (barring one does not violate another person's rights); evil is all those actions that negate, oppose or destroy that which is required for human survival.
These moral principles, i.e. the "oughts", one can learn from moral philosophers, primarily in order not having to devise a complete system of ethics by oneself from scratch, but rather learn from those who came before and have spent lifetimes contemplating the nature of the world, of human beings and studying human history – and have already conceptualized such complex knowledge. Knowledge which one of course must still independently validate and apply.
"The power of morality is the greatest of all intellectual powers" (AR)
Why is it essential to adopt the proper moral code, and consistently act on one's moral judgment? Because one's life, i.e. the course of one's life is dependent on it. One's life-arc is principally formed and determined by one's own choices – which are principally determined by one's code of Ethics (or lack thereof).
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
[REF] Theo Jansen - "My Creations, a New Form of Life"
30 Apr 2024
One of my long-time favorite contemporary Dutch artists is Theo Jansen.
See his 'beasts' in action in the video linked below.
"When we no longer look at an organic being as a savage looks at a ship, as at something wholly beyond his comprehension; when we regard every production of nature as one which has had a history; when we contemplate every complex structure and instinct as the summing up of many contrivances, each useful to the possessor, nearly in the same way as when we look at any great mechanical invention as the summing up of the labour, the experience, the reason, and even the blunders of numerous workmen; when we thus view each organic being, how far more interesting – I speak from experience – will the study of natural history become!"
– from Charles Darwin's "On The Origin of Species"
"Life is the end of living bodies," writes Professor Randall, "since they exist for the sake of living." And: "No kind of thing, no species is subordinated to the purposes and interest of any other kind. In biological theory, the end served by the structure of any specific kind of living the is the good – ultimately, the 'survival' – of that kind of thing."
– from "Review of 'Aristotle' by John Herman Randall, Jr." by Ayn Rand
"So what hinders the different parts [of the body] from having this merely accidental relation in nature? as the teeth, for example, grow by necessity, the front ones sharp, adapted for dividing, and the grinders flat, and serviceable for masticating the food; since they were not made for the sake of this, but it was the result of accident. And in like manner as to the other parts in which there appears to exist an adaptation to an end. Wheresoever, therefore, all things together (that is all the parts of one whole) happened like as if they were made for the sake of something, these were preserved, having been appropriately constituted by an internal spontaneity; and whatsoever things were not thus constituted, perished, and still perish."
– from Aristotle's "Physicae Auscultationes", as translated by Clair James Grece. (Darwin added this information in the "historical sketch" he later added to his Origin, acknowledging Grece as its source.)
[REF] Russell Shorto - "New Netherlands, New Amsterdam (The Flow of Influences)" (on Dutch-American history)
25 Apr 2024
In this keynote address, American historian, author and journalist Russell Shorto presents his unique cultural-historic perspective on the 'birth' of Capitalism – which he argues historically was first discovered (meaning developed and implemented) in The Netherlands.
(I reference his work in support of my own thesis relating the broader philosophical, political-historic common roots of The Netherlands and The United States of America.)
The Dutch's unique approach to "property rights", "free enterprise", "free-trade" and "religious tolerance" are, argues Shorto, what fundamentally shaped what is now the United States of America.
He defends this hypothesis using material from his book "The Island at the Center of the World – The Epic Story of Dutch Manhattan & the Forgotten Colony that Shaped America". This book details the story of the Dutch American Colony, since the Dutch's purchase of the island now known as Manhattan in 1626, for 60 guilders worth of trade (see "The Schagen Letter").
His work primarily draws from the research work done by Dr. Charles Gehring, who for over 26 years has studied the extensive and very well preserved archives (twelve thousand pages, consisting of letters, deeds, wills, journal entries, council minutes and court proceedings) of the era in which Manhattan was "New Amsterdam".
Shorto argues that in The Netherlands, a completely different system compared to Europe's generally feudal systems had developed, as a direct consequence of the fact that the Dutch had "made their own land" by reclaiming land from oceans and large lakes – which they then themselves privately owned (known as cope-ontginning; place-names ending in '-kop', '-cop' or '-koop' refer to these "copen"), instead of only particular noblemen owning land as was the case in the rest of Europe.
He also argues, as opposed to the then standard larger apartment buildings as e.g. the Roman "insulae", or the villa type "domus" such as those found in Pompeii (the latter of which, in Roman times, were only attainable to a select group of Roman dignitaries), the contemporary notion of a "home" also developed in The Netherlands – as a direct consequence of the Dutch's private ownership of land – on which they were then able to erect homes which integrated with the economic energy flowing through the canals alongside the streets these "family homes" were built.
He further argues due to The Netherlands' specific geographic position inside a large river delta, combined with this unique and distinct way their "right of private landownership" and economic activity developed, this led to a fundamentally different type of cultural and political evolution unfolding within this country – representatives of which, in the 17th century, had crossed the ocean to found New Amsterdam (current New York).
For anyone interested, watch and listen to him presenting his case for yourself:
Russell Shorto's keynote at Hofstra University "New Netherlands, New Amsterdam – The Flow of Influences":
Some "anti-concepts" concocted in today's Humanities departments
20 Apr 2024
- 'Direct democracy'
"Constitutional democracy with strictly limited government powers to protect individual rights – where voting is a function of decentralization" is subverted to 'direct democracy', where people may vote on anything they may conceive of, for any reason or whim, wish or desire, at any time some pressure-group convinces a large enough number of followers.
'Direct democracy' equals preaching a political tyranny of majorities, in which no standard can be upheld except 'counting of noses', causing each vote to become a step-increase towards total collectivism.
- 'Stakeholder capitalism'
"Capitalism, the social system protecting individual rights, incl. property rights" is subverted to 'stakeholder capitalism' whereby "individual rights" are subverted to 'group rights' (collective rights is a vicious contradiction), groups unleashed with government powers to prey on the wealth of individuals of other groups.
'Stakeholder capitalism' equals preaching to place "groups" above "individuals", resulting inevitably in an all-out pressure-group conflict.
- 'Rights of nature'
"Rights as pertaining only to living organisms with volition" (i.e. only to human beings) is subverted to include 'rights of nature' (a blatant contradiction), in which human beings are deemed 'guilty' when they 'violate' 'nature's rights' by taking those courses of action their own individual survival necessarily requires.
'Rights of nature' equals preaching the 'concern' for each and every existent in nature as such, as morally weighted above the basic needs of each and every individual human being – hereby placing the moral claim for human beings to their right to enact the causes required for survival, all the way at the bottom of the societal hierarchy-of-values.
Some of these anti-conceptual subversions of ideas are then clubbed into "cumulative anti-concepts", i.e. "anti-concepts constructed using other anti-concepts", compounding the effect:
- 'Climate capitalism'
By clubbing 'stakeholder capitalism' and 'nature's rights' into the term 'climate capitalism', this then permits any pressure-group to propose and vote on any economic issue or policy for the sake of the 'rights of nature', claimed at the expense of some (any) number of individuals.
'Climate capitalism' equals preaching pressure-groups ruling over all individuals on behalf of nature's 'needs', in which the human individual is not merely put below all other forms of life – but the rights to fulfill basic individual needs are surrendered in-full, to the arbitrary.
Anti-concepts are aimed to destroy legitimate concepts – and put over evil concepts.
"Collectivist political tyranny" is the single consistent outcome in each of these instances.
When the practitioners of these anti-concepts declare that they want to introduce their ideas as political legislation, take their word for it – and properly estimate the severity of such breach.
Feynman in this very short video answers the question: "When you are looking at something, do you see only light or do you see the object?"
Carefully note his mention of the word "implies" – it denotes the specific mental step of "inductive logical inference" he performs to assert his conclusion.
As he rightly says, this is a problem an 'ordinary person' has no difficulty with. What is not obvious to most people however, is that this mental step is not 'automatic': it has to be volitionally "willed" and a certain effort has to be expended for it by each human being, independently. This is a direct consequence of the human "faculty of volition", i.e. of free will.
Additionally, even when a person does come to make the same "implication" as Feynman makes, he/she may choose to ignore it, evade it, blank-it-out of his/her mind – as if the implication was never reached at all. Human beings do not automatically 'converge to truth'; to recognize a conclusion, does not equal accepting it. That requires another choice: turning a "conclusion" into a consciously held "conviction".
However, when logic is abandoned, negated or undercut, it will unavoidably result in the theories of those "hungry philosophers" Feynman alludes to:
- David Hume: openly refused to perform the inductive step Feynman describes, and formulated his "problem of induction" as its rationalization;
- Immanuel Kant: subordinated "logic" to some 'higher intuition', thereby negating logic and reason as such, which, he stated explicitly, had been his a priori goal (his mission was rationalization);
- Hegel: who developed Kant's moral theory of duty (the moral imperative of the duty to sacrifice oneself to duty) into a social doctrine, which was at the basis of Karl Marx's 'economic theory' – concluding by subordinating the individual mind to collective whims via autocratic state force (which becomes the only real option left to still ACTUAL hunger, for people who have abandoned logic);
- Etc.
Logic of course is an absolute; denying logic cannot be done without using it. We can however observe entire systems of philosophies have been erected, basically as "systems of rationalization" to cover-up the fact that this inductive step, which lies at the base of ALL knowledge, was blanked-out and omitted from further reasoning.
"Blanking-out" is often illustrated in cartoons by some character putting its head in the sand trying to deny its surroundings. It can be observed when a child covers its eyes in the attempt to deny something right in front of him/her. Many adult human beings have habitualized the "psychological act of blanking-out" as their default cognitive modus operandus, thereby impairing their cognitive ability (and character) to the level of a child's (infantile adults) – ready to step into the hungry-philosopher-devised social systems.
"Don't bother examining a folly, ask yourself only what it accomplishes" (AR)
[REF] "Through Your Most Grievous Fault" (on the death of Marilyn Monroe)
15 Apr 2024
If you are sincerely interested in trying to understand what kind of premises and emotion are underlying in those people today uttering some of the most morally obscene statements in public without scruples or shame, and who seem eager on undercutting, negating and destroying all contemporary rational "values" (both domestically and abroad) – read this short article by Ayn Rand "Through Your Most Grievous Fault", which she wrote ca. two weeks after the death of Marilyn Monroe in the early 1960s.
It will offer you an initial insight – as well as several 'clues' in regard to "philosophical detection", i.e. 'clues' toward "identifying" these premises and this emotion in other people (and in oneself).
(Incidentally, merely gauging your own emotional response upon reading the name "Marilyn Monroe" will reveal to you and inform you about some of your own philosophical premises – an instant piece of introspection which is available to you, while you have not yet even read this short article...)
If you grasp the emotion Ayn Rand is describing in this article, and want to further understand how it is the motor of many of the evils one witnesses today, you may progress to reading her essay "The Age of Envy" (which you can find in her book "Return of the Primitive: The Anti-Industrial Revolution").
It is not a topic that can be properly dealt with on LinkedIn in merely 3000 characters (by me), and it took Ayn Rand many more to even delineate the phenomenon she identified, let alone differentiating and defining it.
The essay "The Age of Envy" is not available publicly, so to read it one has to actually order the mentioned book (which contains many more enlightening essays).
She also clearly identified it in her novel "Atlas Shrugged", specifically in 'Galt's Speech' – and the concrete application (and logical consequences) of the relating philosophical premises (as well as of the opposite premises) can be seen being developed throughout the entire book's plot progression.
Only the "protection of individual rights" can justify a government, so this necessarily holds true for all "geopolitical actions" any government would undertake – which, at any time, is always "in name of" its citizens.
A government that does not protect the rights of its citizens, is not a "legitimate government", and the concept of "rights" is not involved here – yet this distinction is often not made. This however, is the first major differentiation anyone ought to make when analyzing any government's actions in a geopolitical context. When dealing with an illegitimate government, no consideration of any supposed 'rights' of such a country's citizens is justifiable nor appropriate.
Another profound and persistent error in Western Politics, is failing to uphold that "self-defense" (the response to being attacked by a foreign aggressor) requires as its "outcome" either the "unconditional surrender of the enemy", or "total victory".
By attacking a sovereign nation, that attacker has stepped OUTSIDE the principle of "rights" (as rights "preclude" the use of violence as such) and thereby have FORFEITED any claim to rights. This means the persisting moral notions of 'proportionality' and 'rights of the enemy' (incl. citizens) are false and improper in the context of "foreign state aggression" – and these false notions are to a large part reason (aside from legitimate strategic concerns) why the currently ongoing wars are being allowed to keep festering on, incl. the proportional number of lives this costs as a direct consequence.
Those concepts ("proportionality", and "rights of one who violated a right") only apply to domestic matters, when dealing with "justice" in the context of "criminals", i.e. the proportionality of a sentence relating to severity of a crime, and the "rights" involved pertain to the citizen in question who performed said crime – whose rights are NOT forfeited by that crime as such (except for that category of crimes for which no penance can be possible, such as premeditaded murder. Such crimes are often termed "capital offences".)
These concepts may NOT be applied to warmongering authoritarian state-actors, who by any acts of aggression towards a sovereign country can no longer claim any rights to consider – and who will attack you again and again, and again, unless you stop them in full, by ensuring the decision to launch any more attacks is taken away from them, and is enforced upon them by you.
The right to "self-defense" does of course NOT mean any country may breach its foreign treaties, formal security alliances, nor its own national interests. Be mindful of this when people are equating (even equivocating) the ongoing wars to each other.
The West as a whole however, possesses significant technological superiority in these wars – yet restrains itself from using it to end them, based on false premises. This is where I would suggest anyone to focus their attention towards. Remember also that the enemy does NOT uphold such epistemological nor ethical standards, so adhering to these standards is solely up to ourselves.
The most important principle in language is "defining by essentials", meaning: "integrating" any concept by defining it by its essential characteristics – and its corollary: "differentiating" any concept from any other concept(s) via their essential characteristics.
Linguistics is a "cognitive science of method", in the same way and for the same function as Mathematics is. Linguistics allows us to "qualify" concretes, their attributes and relations – Mathematics allows us to "quantify" them. What these principles of integration and differentiation represent in Linguistics, are known in Mathematics via the method of Calculus.
Using this linguistic principle, one is able to check, verify and (in)validate each concept one uses, or anyone else, via retracing the logical steps of inference which led to its formulation ("reduction"). If one has not grasped this principle explicitly, one is unable to check, verify or validate any statement or claim anyone makes, i.e. how to relate any concepts (back) to their perceptual level concretes in reality by using one's own mind, independently.
Anyone ignorant of this linguistic principle (or evading it), besides being prone to all sorts of confusions, also turns into 'prey' for the "social metaphysicians", i.e. those that use words, not as representations and integrations of the (metaphysical) facts of reality, but as psychological devices: not aiming to "communicate", but rather to "manipulate" – by playing on unspoken social vibrations, subverting someone's reason by targeting their emotions.
One instance of such use of language is the use of "anti-concepts", meaning: "unnecessary and rationally unusable terms designed to replace and obliterate some legitimate concepts". Another is the use of "floating abstractions", meaning: "terms detached from any concrete referents in reality". The use of anti-concepts arrests one's conceptual grasp to a full-stop – its mental effects may be compared to short-circuiting [see my essay "The Zombie Apocalypse"]. The use of floating abstractions reduces one's cerebral activity to closely resemble that of a parrot (not treating language conceptually, but merely repeating "sounds").
All concepts can be untangled by following the rule of "defining by essentials". This "rule of correct definition" (also known as the "rule of fundamentality"), derives from the laws of Logic; both were discovered by Aristotle. In essence, Aristotle taught us how to think and how to speak – but after over 2000 years, many people have apparently still not yet (fully) learned, or seem actively engaged in unlearning.
In any case, it logically follows that when a person refuses to uphold or adhere to the methods of the science of Language – which may be regarded as part of a human being's "cognitive constants", yet which proper use rests on the volitional choice and effort of each individual human being – then no further rational discussion is possible with such person. And rather than asking "why?", ask yourself "to what end?" a person would choose such default.
Mostly when people are dishonest, they attempt to create a 'loop-hole' in reality to resolve the conflict they experience when reality proposes a challenge to their "feelings". (This is the mental process of "rationalization".)
Feelings however, are not primaries; and they are not 'causeless': a "feeling" is an outcome, a result; the product of a cognitive process of "evaluation". This evaluation is performed on the basis of one's "values".
The definition of a "standard of value", and of any "value" as such, are not 'innate' or 'inborn' conceptions; they require acts of willpower and are not conceived unless they are defined consciously. For any human being, the task of defining one's values critically and relating them into a hierarchy correctly, according to the proper standard – is a task any individual must perform independently, requires intellectual effort and is a task on which can be defaulted.
The question "how does this fact make me feel?", always contains the implicit sub-clause "...based on my view of the world, my view of Man, and my view of how Man relates to this world". (These are the product of one's philosophical convictions.)
The answer contains this sub-clause as well. The key to examining what one feels, is to check one's "hierarchy of values". One's hierarchy of values is the product of all the "prior evaluations" the above sub-clause implies – and is a reflection of a person's character. A feeling then, is what any person's character enables (allows) them to experience in response to a certain fact, phenomenon or experience. Knowing what underlies one's feelings, requires careful and very attentative introspection.
Emotions are not tools of cognition. They are the result of a long series of "evaluative" cognitive processes. Hence the severity of the act of reversing "the effect" for "the cause", an act which makes a person then permit themselves such statements as "I think it's true because I feel it's true", or the morally more vicious "I did it because I felt like it".
Reality however, will never bow nor submit to any contradictions, nor to anyone's feelings. "Reality" and "Causality" are absolutes. The notion of a 'loop-hole' exists only within the minds of the dishonest. The consequences of holding such a notion are not redeemable anywhere in reality – they are paid 'in full' only by the people involved, including their feelings.
The only living species on Earth which possesses the capacity of mentally rebelling against the facts of reality are human beings. (This is a corollary of the human faculty of volition, i.e. free will). The only subjects which possess the power to submit to any person's dishonesty, are other volitional human takers.
There is no dichotomy between thinking and feeling. Be watchful of those that proclaim things like "don't think, just feel". All worthwhile emotions are tied to thought – and without thought only one feeling is possible: fear.
Can you spot the contradiction in professing to an individual (or a business) that "giving up their values for the sake of the needs of others" would be 'noble' – but that "gaining those very values through individual productive achievement" (profit) is 'greed'?
When people today in First Aid courses are taught the principle of "help yourself first, before you can be in any position to help another", they do not stand up to rebel. They rationally grasp the logical implications of defaulting on this principle in a medical emergency (i.e. injury or even death).
When they are instructed inside an airplane before lift-off, to "first put the oxygen mask on yourself, before you should look to help the people around you", they do not stand up to rebel. They rationally grasp the logical implications of defaulting on this instruction in a mid-flight emergency at high altitude (i.e. injury or even death).
In so many other aspects of life however, most people today DO stand up to rebel against this principle.
This principle, formulated explicitly would read: beliefs, wishes, or whims won't alter facts – life requires a certain specific course of action – and the consequences of a default on that action will mean the alternative of injury and death, instead of success and life.
What is the decisive factor which keeps any business from steering into catastrophe and bankruptcy, or achievement and commercial success? Making a profit. And what is the essential element that enables any company to make a profit? The independent mind and judgment of the founder/CEO – and the minds of all the productive employees within a company – including each of their moral aims towards making a profit for self-interest and self-preservation.
Any statement pertaining to the relinquishing of a (business) value, implies SOMEONE existed that produced this value. But who? (The people of independent productive ability.) This is the question that is blanked-out most often by all those who profess the moral code of altruism, which demands "equal outcomes from unequal causes".
We may even observe some people are disgracefully claiming CEOs should now start viewing their moral position (of relevance) within their own organizations, as being all the way at the BOTTOM of the value-hierarchy (e.g. in the currently popular business doctrine of "servant leadership"). I hold that a company headed by a CEO of such low self-esteem cannot remain in existence for long.
NB: Observe that more generally, today's popular doctrines on business organization and 'leadership-style' – from "flat-hierarchy" to "decentralized governance", "grassroots/bottom-up governance", all the way to the actual inversal of hierarchy in leadership in the form of "servant leadership" – resist and reject hierarchic structure as such, and are in essence a rebelling against the notion of any leaders' "authority".
To those who are contemplating ethics today – here is 'the Galt Speech' from Ayn Rand's novel "Atlas Shrugged": a philosophical novel about "the role of the mind in man's existence".
The speech is the exposition of the contradictions in today's prevailing moral code (altruism) – and introduces a new moral code, which she later termed "rational self-interest".
A contradiction cannot exist in reality, only in a human mind. You may discover in this speech, the full exposition and resolution of the described contradiction.
This diagram illustrates the "world picture" as described in Feynman's lecture linked in my previous post – and is taken from my upcoming book "The Science of Philosophy".
The universe consists of physical entities, i.e. it is Physics. Any knowledge statement in Physics however, implies a certain view of Metaphysics – i.e. the science that studies the nature of existence as such. Metaphysics lays down the principle that only "entities" exist, i.e. concrete "things" which adhere to the Law of Causality. In Physics these "things" were first identified to consist of "atoms", and later, using even more complex instruments and setups, of "subatomic particles". Any such statement also implies a view of Epistemology – i.e. the science that studies the methods by which human beings can gain correct knowledge of existence.
Both these sciences – known as the two fundamental branches of Philosophy – lay down the foundations and criteria by which all our knowledge and understanding about reality is formed. An introduction to this integrated view on Philosophy and Science, which I term the "Rand-Feynman demarcation", is outlined in my essay on Logic (posted earlier, available on my website).
As an example of the many conceptual 'difficulties' one will encounter while studying Physics, one prevalent argument goes along the lines "sure, I grant you the premise that scientific theory can now consistently explain so much of the phenomena in the universe as we perceive them, but how do you explain the "order" of the universe itself? This order cannot be a 'coincidence', or an accident can it? Therefore it requires an 'intelligent designer', a 'first mover', some 'prior consciousness' that 'conceived all this order'.
The refutation of this argument is a "philosophical argument", not one of Physics. An instance of it was provided by Ayn Rand, based on her epistemological theory of "concept-formation", on The Phil Donahue Show (1979):
"What do you think would happen in a 'disorderly universe', as you would call it? What is the concept of "order"? What does it have to do with the things which exist? If they clashed with each other – if there were contradictions – they wouldn't exist. There is no such thing as a 'disorderly universe'. Our whole concept of "order" comes from observing reality and reality HAS to be orderly, because ITS the standard of what exists. The contradiction cannot exist." [accents and interpunction mine]
To which Donahue replies: "Okay, so we have an "orderly" universe [a redundancy], because it's impossible to have a 'disorderly universe' [a contradiction in terms]. I got that, I understood that. Do you understand what a breakthrough that is, that I understood that?" [it is]
But the argument does not stop there (and in the interview you can see one of the ways it may proceed further), which is why studying Philosophy is essential for students of any science.
["Right click" and then "Open image in new tab" makes the diagram more readable.]
[ADD] The world picture of Physics as told by Richard Feynman
25 Mar 2024
The "world picture" of Physics that is mentioned in the previous reference post, is laid out by Feynman in his lecture "Photons: Corpuscles of Light" (linked below).
Just in the first ca. 35 minutes of this talk, he exposes the history of the discoveries and theories in physics (from Newton to Dirac and Heisenberg), explains the nature and function of "mathematics" (without needing to know much concrete mathematics beforehand) and prepares the audience to be able to grasp the worldview as contemporary scientists have now described it in theory – and demonstrated in experiment with astounding precision and accuracy.
In contemporary science, the phenomena in nature are described in terms of Physics, i.e. physical entities ("particles") and their (inter)relations – consisting principally of electrons, photons (light), protons, neutrons, positrons, etc.
This worldview is continuously and consistently proved all around us, by the fact of the scientists' mastery of nature as demonstrated by the supercomputers we carry in our pockets, the electromagnetically enabled real-time communications we employ daily, the jet-propelled airplanes we observe in the sky each day, the increasing payload-to-orbit capacity and frequency of spacecraft launching from Earth, and so on, and so on.
It takes effort to study nature – and to learn all the concepts of the theories that explain how it works. A lot of effort in fact. It has taken the people who've studied nature as best as they could over two thousand years since the world's first scientist (Aristotle), to arrive at the integrated theory achieved today.
It however takes almost no effort to ignore or evade the mentioned proven efficacy of scientific theory in all its applications (i.e. technology) – a choice to which many still seem to default, thereby perpetuating all sorts of ancient and modern worldviews and philosophies full of contradictions and dichotomies, which have already been resolved.
To be able to grasp it yourself, the first choice to make is to start studying and get yourself 'up to speed', and 'catch up' with the tremendous body of knowledge as it is now synthesized in the 21st century. (Of course, a prerequisite for any student of any new subject is knowing how to pick up a dictionary.)
The following lecture is a great (first) step – and is accessible to people of any level of scientific understanding who are willing to make an effort.
[REF] Nobel-prize winning physicist Richard Feynman on the scientific method
24 Mar 2024
The English word "science" etymologically stems from the ancient Latin word "scientia" – which translates to "a knowing", i.e. "knowledge". Science, literally, means knowledge – ANY form of knowledge, meaning of any discipline or field.
All human knowledge is, in essence, formed by an integration of the facts of reality as we perceive them with our senses, into "concepts" – using logic, mathematics and language (words and grammar) as our tools to achieve correct and consistent identifications of reality. All knowledge of reality is acquired and retained by a human mind by integrating "percepts" into "concepts".
"The scientific method" as such, is that exact same process of integration – i.e. it is an extension of the process of "concept-formation", differentiated only by its level of abstraction and complexity – including a higher level of complexity often required to be able to "observe" and "measure" certain phenomena, for which a scientist may employ instruments and may need to devise certain experimental setups.
Its function is to enable the integration of (base-level) concepts and propositions into (higher-level) principles, laws and theories (also composed of concepts) – checking, verifying and validating any scientific proposition or hypothesis by comparing it to experiment in nature, i.e. in reality. The facts of reality as we observe and measure them, are the "standard" for all knowledge – this (necessarily) includes all sciences: both the Natural- and the Humanistic Sciences.
A modern epistemological rule that is the logical corollary of this principle is known as "Hitchen's Razor": What is asserted without evidence can be dismissed without evidence.
Richard Feynman was a theoretical physicist that was thoroughly aware of this principle. His lectures on Physics are among the best resources available to understand the entities and forces in nature as a whole, as they are now understood in the contemporary Natural Sciences (a "world picture" is his term for it). As an introduction or revisit, in the following video you see master teacher Feynman explain "the scientific method" in his unique approach and style:
Are you sometimes confronted by the statement: "Why do you have to be so 'black and white' all the time – don't you grasp many things are simply gray?"
Such kind of dialectical attack is known as the "Argument from Intimidation": "a method of bypassing logic by means of psychological pressure". In this case it is implied that there is no such thing as "true" or "false", or "right" or "wrong", only 'various shades of somewhere in-between' – and the mission and goal of the statement is to make you surrender the logical "Law of Excluded Middle" (also known as "either-or").
Observe no actual argument is provided, relating to the matter it might pertain to. The statement is only a "metaphysical" estimate, namely that (part of) reality is 'subjective' i.e. 'gray'. When translated to its concrete meaning, the statement reads: "Concede your convictions – and conform to my arbitrary assertion instead."
Logical inference precedes any claim, but if you offer this retort, they might continue: "How are you so sure about logic being "law"? How can you know there isn't something 'above' logic? You can't prove that there isn't, can you?" Only logical training can teach you the proper response to this invalid question, which is: "No one is ever called upon to prove a negative. The burden of proof is on the one making a positive claim".
The arguer however might then offer: "No one can establish any positive claim on "what is", our senses can deceive us – hence they do not provide us an accurate view of reality, so you cannot really know it". There is actually no end to this dialectical abyss. It is not reality that needs any proving, it simply "is". What needs proving is any statement or contestation one may present to another about "what is". Some however, are not able or willing to substantiate the validity of their assertions (which may be all the proof on someone you need in several cases, e.g. politicians, quack-doctors, etc.).
A subjectivist is not concerned with "logical consistency" and may simply scoff at you for thinking it is important. They observe no principle of checking contradictory premises and may regress to an arbitrary mean in any issue (a mean which is often merely what "others" think, which is also what others think, and so on...)
Applied to Ethics, it means that for every "moral issue" one side is right, one side is wrong (which is why one ought and should be 'black and white' about one's convictions) – and there exists no 'in-between' (which is why "compromise", in contrast to contemporary dogma, is not a "virtue", but a "vice" and when practiced as principle: "morally evil").
The guideline for judging this kind of error in an ethical context, is by differentiating whether it is caused by lack of knowledge (and the arguer is willing to correct his/her mistake once it is properly explained) – or is the error caused by a conscious moral breach, in which case no further discussion is possible nor appropriate.
As an addendum, or prelude, to the heavy conceptual content of the previous reference post:
To grasp the difference in "sense of life" between a mystical, collectivist culture focused on wholesale "sacrifice" in the name of an 'afterlife' in some 'supernatural' floating abstraction – versus a rational, individualist culture like the ancient Greeks, the people of the Renaissance or the 19th century Romantics, focused on "the individual pursuit of happiness" and "life on this Earth", it is immediately visible on the perceptual level in their respective works of "art".
As Ayn Rand put it in The Romantic Manifesto in which she presents her theory of Art: "Art (including literature) is the barometer of a culture. It reflects the sum of a society's deepest philosophical values: not its professed notions and slogans, but its actual view of man and of existence".
I recommend the following lecture by Yaron Brook – and witness simply by looking at the different sculptures, that fundamental "philosophical ideas" shape all human action, which manifest themselves in both a culture's politics and its esthetics.
Pope Francis stated yesterday that Ukraine should raise the "White Flag" – claiming such a sacrifice by Ukraine would be an act of 'courage'...
Here, the whole world may witness it confessed in the open, stated without scruples, that there is no such principle as the "right to life", nor any Earthly virtues to be found in his religious morality, just sacrifice – and (hence) no self-esteem or character, only fear.
Instead, the papal office upholds sacrificing all of one's cardinal values to the lowest of evils to be the apex of their moral code – all in the name of a contradiction in terms: 'the courage of sacrifice'... This is an explicit demonstration of the kind of psychological state to which people are letting themselves be delivered, when they do not hold the life of the individual and his/her life on this Earth, as the standard of human morality and as their standard of value respectively.
If one is sincerely interested in the particular "world view", view of "Man", view of "life on Earth", and the operating fear-ridden psychology that could drive a human being to produce such a morally obscene and uncalled-for statement, I recommend reading/listening to Ayn Rand's analyses of the Papal encyclicals "Populorum Progressio" in her essay "Requiem for Man" and of "Humanae Vitae" in her seminal essay and Ford Hall Forum lecture "Of Living Death".
This office has long since abrogated any moral credibility, and does not deserve any further serious attention nor consideration from any rational, decent person in current times. It will only continue to expel such convulsions, as long as they are granted the presumption that they will be permitted to get away with it without notice or consequence.
There are two sides to every moral issue: one is right, the other is wrong – but the middle is always evil. It is only the good that requires a specific course of action. Evil wins by default, i.e. if the good do nothing, give up, or compromise.
Let the prerogative of the White Flag be the aggressing enemy's alternative to their total defeat.
I will post her analyses without further comment, as I am confident you will have no trouble relating it back to why this Pope thinks Ukraine should just give up, give in to evil, and proceed to sacrifice everything to nothing, to a negative, to an absence – once shown explicitly what is the essence of the philosophy that is propelling this man's ideas on "justice" – and the kind of "sense of life" it induces in any person that accepts it.
On the relation between "logic" and "the virtue of honesty"
06 Mar 2024
A corollary of the choice (the psychological act) of holding "logic" as an absolute, is to hold relentless "honesty" with similar conviction and discipline. When you grasp the nature of logic, you understand that "reality" is your only standard of truth – and as a consequence: that any deviation from this standard cannot, in any way at all, be in your interest.
Applied to the act of "lying", this means that any lie that is 'successful' – meaning you succeed in gaining something by means of dishonesty – requires a certain misrepresentation of reality to persist convincingly (both to yourself and others). This means, that in time – quickly, or eventually, but unavoidably – it will require additional lies, i.e. additional misrepresentations of reality, in order for you to be able to maintain the first lie. The same holds true for any evasions or blank-outs of facts you permitted yourself.
You have thereby begun to walk a path that has only ONE possible end and destination: a state in which you will be in an all-out conflict with reality – psychologically, socially and existentially.
A rational philosophy is the only tool that may provide an individual human being with a well-grounded, stable, consistent and confident psychology.
As the majority of the world, since Immanuel Kant, proclaims "man cannot know actual reality", "reason and logic are limited" and "there is no certainty" – and only mystics seem to put claim to the virtue of honesty (as opposed to the skeptics, nihilists, pragmatists, hedonists, etc.) – then choosing to hold reason and logic an absolutes, reality as your only objective standard, and being relentlessly honest both to yourself and others as its corollary, requires significant moral courage. It will philosophically place you in opposition to, and at odds with what most people nowadays believe – and only Aristotle (the 'father' of Logic) and Ayn Rand (the Aristotelian philosopher who extended and completed its fundamentals in her philosophy Objectivism) are with you in this worldview and this view on the nature of man's consciousness.
Only a severe series of evasions and blank-outs of the (empirical-, logical- and experiential-) facts of reality can lead a person to uphold such contradictions as "ignorance is bliss" and "lying is practical when it achieves what you want". Instead contemplate this motto, as Ayn Rand used to say: "I'm not brave enough to be a coward, I see its [logical] consequences too clearly".
Proposals are being discussed to increase Europe's nuclear striking capabilities. Yet many people in Europe nowadays, and the West more generally, will likely claim it is never tactically necessary to use a weapon such as an atomic bomb, nor ever morally justified.
Ethically, the proper, moral principle in war however, is that it IS just for any free or even semi-free country to use the most advanced and the most powerful weapon(s) its scientists and engineers are able to invent and produce, in order to bring a foreign aggressor to submission. More so, it is a country's moral duty to do so, because you'd only risk more of your soldiers and civilians dying if you don't – consequences which increase in severity as you'd procrastinate. What would even be the alternative? Using less advanced, less powerful weapons in order to spare the lives of an aggressor – who you will thereby enable to continue their initiation of force against you?
Would any European (or American) politician however, "when deterrence fails", ever have the moral courage to order the launch of a nuclear weapon, should it be tactically necessary according to their military strategists and commanders – or would they rather defer this decision (maybe indefinitely), while using more primitive capabilities first? Compromising, while sacrificing soldiers and citizens, who will die in direct proportion to the amount of primitiveness the politicians would decide to 'live-down to'? In this context, one should also not omit the fact that it took not one, but TWO atomic bombs to bring that last-standing aggressor of WWII to that state of "unconditional surrender", i.e. to make their acts of aggression (e.g. the onslaught of kamikaze-attacks) against the Allied Powers cease.
"War is ... an act of violence to compel our enemy to do our will" – Clausewitz
This, in practice means – when a NATO-allied country is attacked or invaded – our military tactical actions must make it so, so that it is no longer up to the will of the aggressor whether or not they may continue to attack us, but that this decision is enforced upon them, by us, by using an amount of force that achieves their submission and "unconditional surrender". Concrete military tactics are the concern of our generals – our moral course of action is derived from our philosophy. Because of the intellectual armaments that are therefore necessarily required to operate any physical ammunition, I recommend watching the following presentation by two philosophers from ARI's "New Ideal" – which contains a thorough exposition of the relevant fundamentals that apply to this topic in the realm of Ethics – and contemplating it. "Morality is the greatest of all intellectual powers" (AR). It is lack of morality that causes wars, but more importantly: it is the only intellectual power that can enable us to END one.
Watch ARI's "The Moral Justification of the Atomic Bomb
[REF = Referentie, ADD = addendum, * = alleen op deze website]
Back to top
Over geluk*
15 Jan 2026
Een gelukkig 2026 aan al mijn lezers!
Ja, ik gun dat dit voor ieder van u werkelijkheid wordt – maar weet je eigenlijk hoe je geluk daadwerkelijk in je leven kunt bereiken?
Bekijk het diagram "De 'Mechanica' van Geluk":
["Rechter muisklik" en dan "Afbeelding openen in nieuw tabblad" maakt het diagram beter leesbaar.]
Dit diagram geeft een 'controversiële' theorie van psychologie weer – controversieel in de zin dat het in strijd is met de meeste, zo niet alle, hedendaagse theorieën van psychologie (die allemaal de vrije wil ontkennen).
Als je het ermee eens bent dat het bereiken van geluk fundamenteel belangrijk is in het menselijk leven (zoals gesteld in het diagram: "geluk is het doel en de beloning van [jouw] leven"), dan is het expliciet aanhangen van een overeenkomstige theorie van psychologie een basisvereiste om de toestand te bereiken die met deze term wordt aangeduid – op grond van het gegeven dat wat iemand niet expliciet weet, niet binnen iemands bewuste controle ligt.
Het bereiken van geluk rust op je overtuiging dat geluk daadwerkelijk bereikt kan worden (en dat je weet wat het is) en uiteindelijk: op de keuzes en acties die je maakt en onderneemt (of nalaat). Het diagram stelt, en laat zien waarom, dat geluk geen emotie is, maar een bredere "toestand" met meerdere "affecten" (waaronder iemands emoties).
Het diagram is in essentie een destillatie en overzicht van Ayn Rands theorie van psychologie zoals zij deze verspreid over verschillende bronnen presenteerde – en biedt een didactisch hulpmiddel om de theorie te bestuderen en in de praktijk toe te passen.
Wat cruciaal is om te begrijpen bij het bestuderen van psychologie (en bij het reflecteren op je eigen psychologie) is dat, net zoals je al sprak voordat je op school leerde wat taal is, d.w.z. voordat je formeel taalonderwijs kreeg in de vorm van expliciete regels van grammatica, enzovoort – zo ook heb je al een specifiek type psychologie (een bepaalde "mentaliteit") gevormd voordat je later expliciet leert (of überhaupt leert) wat psychologie is en hoe het menselijk verstand zich vormt en functioneert, psychologisch gezien.
De onvermijdelijke implicatie hiervan is dat iedereen die mentaal het niveau van conceptueel begrip heeft bereikt dat nodig is om dit diagram te begrijpen (alsmede de theorie van psychologie die het illustreert), reeds bepaalde fundamentele formatieve psychologische processen heeft doorlopen (die zich al in de vroege levensfase van een kind afspelen, d.w.z. vóór de adolescentie en ruim vóór de volwassenheid) en daardoor reeds een bepaalde mentaliteit heeft gevormd, in psychologische termen gesproken.
Dit zal van invloed zijn op hoe specifieke lezers deze theorie zullen verwerken, d.w.z. of iemand geneigd is de theorie te accepteren, of te verwerpen – op basis van reeds gevormde psychologische gronden, die al grotendeels geautomatiseerd zijn en die iemands mensbeeld, wereldbeeld en levenszin reeds aanzienlijk hebben gevormd en bepaald. Om echter alle ambiguïteit hierover weg te nemen: alle individuen bezitten vrije wil, dus iedereen staat vrij om diens premissen of psychologie indien nodig te corrigeren. De mate van cognitieve moeilijkheden en weerstand die iemand ervaart bij het streven naar een rationele, consistente filosofie en een daaruit voortvloeiende psychologie, zal echter verschillen afhankelijk van de (impliciete) filosofische en daarmee psychologische premissen, die men reeds in de vroege jeugd heeft geaccepteerd. (NB: Dit moet niet worden verward met "determinisme", theorieën die ik volledig verwerp. Vroege vorming beïnvloedt, maar sluit latere volitie nooit uit.)
Dit is waarom degelijke opvoeding en onderwijs zo van vitaal belang zijn voor ieder individu – en ook waarom ik zo expliciet afwijzend ben tegenover zogenaamde "progressieve" opvoeding en onderwijs, omdat deze de "anti-conceptuele mentaliteit" bij jonge kinderen inprenten, lang voordat ze zelfs maar kunnen begrijpen wat er met hen gebeurt of waarom.
Deze formatieve mentale (d.w.z. psychologische) ontwikkelingsfasen die ieder kind doorloopt, d.w.z. van baby, tot peuter, tot kleuter, tot schoolkind, tot tiener, tot adolescent, tot volwassene – de onlosmakelijke relatie die zich ontwikkelt tussen het bewuste verstand en diens onderbewuste processen – en de onlosmakelijke wederkerigheid die zich tussen hen ontwikkelt, die tijdens deze fasen in aanzienlijke mate geautomatiseerd wordt (rond de leeftijd van 7 jaar, tijdens de fase van schoolkind) – worden beschreven door Ayn Rand in haar kern-essay "The Comprachicos".
[NB: Als bij-opmerking, refererend aan mijn vroegere werk: het laatste album van mijn voormalige band Inger Indolia, getiteld Cold Skin Comedy (2002), waarvoor ik de meeste teksten schreef en mede het artwork ontwierp – zonder het bovengenoemde essay destijds te hebben gelezen – is in essentie een esthetische uitdrukking van wat Ayn Rand hier op filosofische wijze uitdrukt. De teksten van het album, en ook de vormgeving van de albumhoes, dragen duidelijk hetzelfde onderwerp en thema uit als behandeld in "The Comprachicos": de aanval op het verstand van jonge mensen – en hun strijd om de integriteit van hun verstand te behouden (het album beweegt van bloostelling, naar verlamming, naar protest, naar automatisering, naar reflectie). Dit om te illustreren dat (adolescente) metafysische waardeoordelen voorafgaan aan (volwassen) conceptuele filosofie – en kunst deze oordelen concretiseert voordat ze benoemd worden, hetgeen de relatie tussen kunst en cognitie illustreert. (Voor wie heavy metalmuziek in deze stijl kan waarderen: de meeste nummers van dit album zijn beschikbaar in de "muziek" sectie van mijn website).
Incidenteel was dit het jaar waarin ik begon met mijn studie psychologie aan de Universiteit van Maastricht. Ik had reeds gevorderde natuurkunde en scheikunde gevolgd (inclusief veel van de standaardexperimenten die aantonen en bewijzen wat licht is, en wat atomen en moleculen zijn, enz.). Op de faculteit van psychologie leerde ik over de biofysica van zintuiglijke waarneming en over de chemische- en elektrische (neurale) processen in het menselijk zenuwstelsel en de menselijke hersenen (beide ongelooflijk waardevol om te hebben zien worden gedemonstreerd) – maar tegelijkertijd leerde ik ook over de (afschuwelijke) hedendaagse theorieën van psychologie die in de onderstaande analyse worden genoemd, en over even afschuwelijke (en even ongeldige) experimenten zoals "Het Stanford Prison Experiment", "Het Milgram Experiment" en ook de beroemde knaagdierexperimenten van John Calhoun, die ik ook noem in mijn (Engelstalige) essay over "The Faculty of Volition". Het jaar daarop verliet ik de universiteit en ging naar de Academie voor Beeldende Kunsten.]
Ayn Rand analyseert en beschrijft diverse (psychologisch) categorische "mentaliteiten" verder in haar (Engelstalige) essays "Altruism as Appeasement", "The Missing Link", "Selfishness Without a Self", "The Stimulus and the Response" en andere – en ze analyseert en beschrijft de specifieke relatie tussen de bewuste- en onderbewuste processen in het menselijke verstand in het bijzonder in haar boek "The Romantic Manifesto", evenals in haar lezingen over "The Art of Fiction" en "The Art of Non-Fiction" (waarmee ze een geheel nieuwe subcategorie van de psychologie definieerde, die ze "psycho-epistemologie" noemde, de tak van de psychologie die niet de inhoud van iemands ideeën bestudeert, maar diens methode van gewaarzijn, d.w.z. de methode waarmee iemands verstand gewoonlijk met diens inhoud omgaat). De onderliggende ethische theorie beschreef ze voor het eerst in "Galt's Speech" (in haar roman "Atlas Shrugged") en later op meer formele wijze in het kern-essay "The Objectivist Ethics", dat het volledige bewijs en bewijsmateriaal levert. Raadpleeg deze bronnen als bepaalde aspecten van dit diagram onduidelijk voor je zijn.
Daarnaast zal ik, ter verdere studie, een (Engelstalige) analyse delen die ik van bovenstaand diagram heb gemaakt met behulp van LLM-software (zie de link hieronder). Merk op dat mijn LLM-instantie "scaffolded" ('in de steigers gezet') is, wat betekent dat ik het, net als een axiomatisch redeneersysteem, heb geïnstrueerd en ingeperkt om zich aan bepaalde analyseprincipes te houden, alleen rekening te houden met mijn doelgroep, enzovoort. NB: Herhalend, ik gebruik dergelijke software nooit om te schrijven (wat geen zin heeft noch zou maken), alleen voor analyse.
Tot nu toe heb ik met deze "scaffolded" aanpak gemerkt dat de analytische mogelijkheden van dit type software al behoorlijk nuttig zijn. Net zoals diagrammen conceptuele verbanden visueel expliciet en inzichtelijk maken, maakt dit type computerondersteunde analyse introspectief redeneren visueel expliciet en inzichtelijk. Het is behoorlijk indrukwekkend hoeveel van het denkwerk dat in dit diagram is gestoken en vervat zit, deze software kan infereren en verder over kan uitweiden.
Klik hier om de "analyse van het geluksdiagram" (door ChatGPT) te lezen (pdf-download, Engelstalig, 14 pagina's).
Geluk is die staat van bewustzijn die voortkomt uit het bereiken van je waarden – een staat van niet-tegenstrijdige vreugde.
Ik wens je alle goeds toe bij je inspanningen om geluk te bereiken in dit nieuwe jaar – en zoals Ayn Rand vaak zei: "Goede premissen". Moge dit diagram een hulpmiddel zijn voor beide.
PS: De LLM-analyse hint reeds naar de relatie tussen geluk (psychologie) en politiek, een belangrijke integratie (buiten-scope gelaten in het diagram) om kort in bredere zin te benoemen: om in staat te zijn om geluk na te kunnen streven, heeft men de bescherming van "individuele rechten" nodig, d.w.z. het recht op "het nastreven van geluk", dat op zichzelf weer rust op de bescherming van het recht op "het eigen leven" en "vrijheid" – die beiden weer alleen kunnen worden gewaarborgd door het recht op "eigendom" (zonder eigendomsrechten zijn geen andere rechten mogelijk). Het bereiken van geluk hangt daarom tot op zekere hoogte af van de bescherming van individuele rechten (of het gebrek daaraan). Waar individuele rechten niet worden beschermd (de facto noch de jure), is geen bestendig geluk (in de volle menselijke betekenis van deze term) mogelijk. NB: Voor volledig bewijs en bewijsvoering van de correcte conceptualisering van het moreel-politieke principe van "individuele rechten" en waarom de mens de juiste overheidsvorm nodig heeft, zie Ayn Rands essays "Man's Rights" en "The Nature of Government" en haar boek "Textbook of Americanism".
In dit kader, ter verdere verdieping van de Nederlandse politieke geschiedenis, hieronder een kort geluidsfragment van een toespraak van kroonprinses Beatrix uit 1959:
Nadat kroonprinses Beatrix ("Beatrix": "Zij die geluk brengt") in 1956 was geïnstalleerd als lid van de Raad van State, bracht zij in 1959 een bezoek aan de Verenigde Staten.
Tijdens haar toespraak in Washington D.C. sprak zij aldaar de volgende woorden:
Transcriptie:
"...the people of this city and of this country, because we share the same belief in human dignity, in the freedom of man and in the right of the individual to life, liberty and the pursuit of happiness."
Vertaald naar het Nederlands:
"...de mensen van deze stad en van dit land, omdat we dezelfde overtuiging delen van menselijke waardigheid, van de vrijheid van de mens en van het recht van het individu op het eigen leven, vrijheid en het nastreven van eigen geluk." (accent door mij)
De latere strijd die Beatrix als vorstin voerde om de monarchie te herstellen uit de kritieke toestand waarin haar moeder deze naliet, is te zien in de Videoland productie Beatrix (2025), waarin tevens een beeldfragment van deze speech te zien is. Ook zeer aan te raden in deze context is het interview met Prinses Beatrix en Prins Claus op Drakensteyn uit 1980, opgenomen een aantal dagen voor haar inhuldiging als Koningin.
Diagram: Menselijke rollen en relaties in een vrije samenleving, d.w.z. gesticht op basis van individuele rechten*
30 Okt 2025
(Een korte opmerking over de verkiezingsuitslag staat als postscript onderaan dit stuk)
In een vrije samenleving fungeren de professionele intellectuelen (zij die hun beroep uitoefenen in de humanistische wetenschappen) als gidsen, als trendsetters, als 'transmissieriemen' of 'tussenpersonen' tussen Filosofie en de cultuur:
["Rechter muisklik" en dan "Open afbeelding in nieuw tabblad" maakt het diagram beter leesbaar.]
"De professionele intellectueel is de veldagent van het leger waarvan de opperbevelhebber de filosoof is. De intellectueel brengt de toepassing van filosofische principes naar elk gebied van menselijke activiteit. Hij bepaalt de koers van een samenleving door ideeën over te brengen van de "ivoren toren" van de filosoof naar de hoogleraar aan de universiteit – naar de schrijver – naar de kunstenaar – naar de journalist – naar de politicus – naar de filmmaker – naar de nachtclubzanger – naar de mensen op straat. De specifieke beroepen van de intellectueel bevinden zich op het gebied van de wetenschappen die de mens bestuderen, de zogenaamde "humanistische wetenschappen", maar juist daarom strekt zijn invloed zich uit tot alle andere beroepen. Degenen die zich bezighouden met de wetenschappen die de natuur bestuderen, moeten berusten op de intellectueel voor filosofische gidsing en informatie: voor morele waarden, voor sociale theorieën, voor politieke premissen, voor psychologische basisprincipes en, bovenal, voor de principes van epistemologie, die cruciale tak van filosofie die de kennismiddelen van de mens bestudeert en alle andere wetenschappen mogelijk maakt. De intellectueel is de ogen, oren en stem van een vrije samenleving: het is zijn taak om de gebeurtenissen in de wereld te observeren, om hun betekenis te evalueren en de mensen in alle andere werkvelden te informeren."
– Ayn Rand, uit het essay "For the New Intellectual" [Nederlandse vertaling door mij]
Opmerkingen over het diagram:
Elke rol die in dit diagram wordt weergegeven, is op zichzelf natuurlijk een instantie van de categorie "De Samenleving/Cultuur", d.w.z. een individu die een bepaalde rol vervult binnen de samenleving van individuen.
Verschillende geselecteerde rollen vervullen cruciale functies zonder welke geen vrije, beschaafde samenleving mogelijk is:
- Zonder De Politieagent zou geen enkel individu veilig zijn voor de dreiging van geweld door criminelen; en bendeoorlogen zouden regeren, bij verstek.
- Zonder De Soldaat zou de samenleving overgeleverd zijn aan de genade van elke buitenstatelijke agressor die met geweld enige waarden (rijkdom, productiemiddelen, vrouwen, kinderen, enz.) van burgers wil afnemen of verwoesten. Een samenleving die niet in staat of niet bereid is zich te verdedigen, zal altijd worden vernietigd door 'zij die alleen de taal spreken van het zwaard'.
- Zonder de Wetgever en de Rechter als functies van de overheid zou er geen objectieve methode zijn voor mensen om eerlijke geschillen op te lossen – en belangrijker nog: er zou geen manier zijn om een objectieve standaard te stellen voor wat als bewijs telt in een juridische context.
Daarnaast zijn er ook een aantal rollen die objectief gezien als de meest waardevolle in een bepaalde samenleving kunnen worden beschouwd:
- Zonder De Dokter (een specifiek, zeer gespecialiseerd type wetenschapper) zou niemand veilig zijn voor de vele ziekten waarvoor mensen vatbaar zijn, zoals (bacteriële en virale) infecties – en velen zouden al snel vergaan, zelfs in de meeste gevallen van licht letsel.
- Zonder De Professionele Zakenman (de producenten die opereren in een systeem van vrij ondernemerschap) zou geen geïndustrialiseerde samenleving kunnen bestaan. De zakenman brengt wetenschappelijke uitvindingen van het laboratorium naar industriële fabrieken, en zonder de materiële producten die hij produceert, zou de samenleving veroordeeld zijn tot de massale honger en wijdverbreide hongersnoden van pre-industriële eeuwen.
Een vrije samenleving vereist de volitionele handeling van het vestigen van de juiste politieke principes (en het juiste concept van "rechten") en vereist de juiste instituties om die principes te implementeren en te handhaven, met name het principe van onvervreemdbare individuele rechten – gevestigd op de basis van ieders fundamentele recht, waarvan elk ander recht slechts een uitvloeisel en gevolg is: het recht van leven, dat wil zeggen ieders recht op diens eigen leven, d.w.z. om te leven naar eigen verstand en ter wille van zichzelf. Het enige politiek-economische systeem dat is ontworpen om de rechten van de mens te beschermen, is: kapitalisme.
"Het ideale politiek-economische systeem is laissez-faire kapitalisme. Het is een systeem waarin mensen met elkaar omgaan, niet als slachtoffers en beulen, noch als meesters en slaven, maar als handelaren, door middel van vrije, vrijwillige uitwisseling tot wederzijds voordeel. Het is een systeem waarin niemand waarden van anderen mag verkrijgen door fysiek geweld te gebruiken, en niemand fysiek geweld mag initiëren tegen anderen. De overheid fungeert slechts als een politieagent die de rechten van de mens beschermt; het gebruikt fysiek geweld alleen als vergelding en alleen tegen degenen die geweld initiëren, zoals criminelen of buitenstatelijke agressors. In een systeem van volledig kapitalisme zou er (maar historisch gezien is dat er nog niet geweest) een volledige scheiding van staat en economie moeten zijn, op dezelfde manier en om dezelfde redenen als de scheiding van staat en kerk."
– Ayn Rand, "Introducing Objectivism", The Ayn Rand Column [Nederlandse vertaling door mij]
Wanneer deze principes worden vernietigd, afgeschaft, ontweken, verwaterd, nog niet ontdekt zijn of worden vergeten – zoals theoretisch bewezen in politieke filosofie en empirisch aangetoond door de geschiedenis heen – zullen bestuur door tirannie (geweld) en productie door slavenarbeid de heersende principes worden, gezien wanneer een mens niet het onvervreemdbare recht heeft om te leven ter wille van zichzelf, zal hij per definitie geen bescherming hebben tegen welke claim dan ook die eist dat hij moet leven ter wille van anderen – historisch gezien in de vorm van stammenbestuur en absolute monarchieën, en in de moderne tijd in de vorm van socialisme/communisme of fascisme.
"Het verschil tussen [socialisme en fascisme] is oppervlakkig en puur een kwestie van vorm, maar het is psychologisch significant: het zet de autoritaire aard van een geplande economie ruw in het licht.
Het hoofdkenmerk van socialisme (en van communisme) is het publieke eigendom van de productiemiddelen, en, daarmee, de afschaffing van privaat bezit. Het recht op eigendom is het recht van gebruik en beschikking. Onder het fascisme behouden mensen de schijn of pretentie van privébezit, maar de overheid heeft volledige macht over het gebruik en de beschikking ervan.
De definitie van fascisme uit het woordenboek is: "een regeringssysteem met een sterk gecentraliseerde macht, dat geen oppositie of kritiek toestaat, alle aangelegenheden van het land (industrieel, commercieel, enz.) controleert en een agressief nationalisme benadrukt..." [The American College Dictionary, New York: Random House, 1957]
Onder fascisme behouden burgers de verantwoordelijkheden van het bezit van eigendom, zonder handelingsvrijheid en zonder de voordelen van eigendom. Onder socialisme verwerven overheidsfunctionarissen alle voordelen van eigendom, zonder enige verantwoordelijkheid, aangezien zij geen persoonlijke titel over het eigendom houden, maar slechts het recht om het te gebruiken – tenminste, tot de volgende zuiveringsoperatie. In beide gevallen hebben de overheidsfunctionarissen de economische, politieke en juridische macht over leven en dood van de burgers.
Het spreekt voor zich dat in beide systemen de ongelijkheden in inkomen en levensstandaard groter zijn dan enigszins mogelijk is in een vrije economie – en de positie van een mens wordt niet bepaald door diens productieve vermogen en prestaties, maar door politieke invloed en dwang.
In beide systemen [socialisme/communisme en fascisme] wordt opoffering aangeroepen als een magische, almachtige oplossing in elke crisis – en "het algemeen belang" is het altaar waarop slachtoffers geofferd worden. Maar er zijn stilistische verschillen in nadruk. De socialistische-communistische as blijft beloven om in een onbepaalde toekomst overvloed, materieel comfort en veiligheid voor haar slachtoffers te bereiken. De fascistische-Nazi as minacht materieel comfort en veiligheid en blijft een of andere ongedefinieerde vorm van spirituele plicht, dienstbaarheid en verovering aanprijzen. De socialistische-communistische as biedt haar slachtoffers een vermeend sociaal ideaal. De fascistische-Nazi-as biedt niets dan losse praatjes over een of andere ongespecificeerde vorm van raciale of nationale "grootsheid". De socialistische-communistische as verkondigt een of ander groots economisch plan, dat jaar na jaar steeds verder uitgesteld wordt. De fascistische-Nazi as verheerlijkt slechts leiderschap – leiderschap zonder doelstelling, programma of richting – en macht omwille van macht.
– Ayn Rand, "The Fascist New Frontier", column van Ayn Rand [Nederlandse vertaling door mij]
NB: Als mensen de term "democratie" gebruiken om een soort sociaal systeem aan te duiden, bedoelen ze vaak "directe democratie", oftewel ook een vorm van tirannie, uit de tijd van het oude Athene: de "tirannie van de meerderheid". Een systeem zonder fundamenten of principes, gebaseerd op niets meer dan het 'tellen van neuzen' – met slechts een 'willekeurig aantal neuzen' als de standaard van juist en onjuist, en van goed en kwaad. Dit is in wezen stammenbestuur – en hoewel sommigen in dit land anders geloven (of wensen), is "democratie" naar diens oorspronkelijke betekenis zeker niet de staatsvorm die wij in Nederland hebben. (Zie ook mijn eerder column van 21 januari 2025 "Met twee woorden spreken: Constitutionele Democratie")
Een "constitutionele (representatieve) democratie", in de vorm van ofwel een Constitutionele Republiek (zoals de Verenigde Staten) of een Constitutionele Monarchie (zoals Nederland), is een overheid gebaseerd op "individuele rechten" (met slechts één taak: deze rechten te beschermen) met een "grondwet" die de bevoegdheden van de overheid strikt beperkt, waarbij de burgers zélf de functionarissen vormen die de overheidsfuncties uitvoeren (en hiertoe bepaalde vertegenwoordigers kiezen) – en waar het democratische stemproces (slechts en alleen) een onderdeel is van een zorgvuldig ontworpen politiek-wetenschappelijk systeem van scheiding der machten, decentralisatie en checks and balances. In dit type systeem, zijn individuele rechten niet onderhevig aan publieke stemming; een meerderheid heeft niet het 'recht' om de rechten van een minderheid weg te stemmen. De historische naam voor een dergelijk sociaal systeem is kapitalisme.
(Uiteraard bestaan er ook veel schijndemocratieën. In sommige landen met communistische/fascistische heerschappij wordt de term "democratisch" slechts in naam gebruikt, zoals ooit de Duitse Democratische Republiek en nu de Democratische Volksrepubliek Korea, maar individuele rechten worden niet gerespecteerd; waar de term slechts als dekmantel wordt gebruikt.)
Ter verdere demonstratie dat het verschil tussen socialisme/communisme en fascisme puur oppervlakkig is: de Nazi's – misschien wel de meest genoemde groep "fascisten" – waren socialisten; de term "Nazi" is simpelweg een afkorting van "nationalsozialist". (Observeer ook, dat bij velen die anderen uitschelden voor "fascist" en "Nazi", het opererende psychologische patroon het mechanisme van "projectie" is.)
"Collectivisme" is de soortnaam voor de politieke theorieën die aan beide systemen ten grondslag liggen – en altruïsme hun onderliggende morele theorie: de theorieën die stellen dat de mens niet voor zichzelf mag leven, maar moet leven voor anderen en zichzelf moet opofferen aan het zogenaamde 'collectief' – en dat de overheid dit principe met geweld moet handhaven. (De uitingsvorm van religieus collectivisme, d.w.z. een systeem zonder scheiding van staat en economie, en ook zonder de scheiding van staat en kerk heet een "theocratie".)
"Totalitarisme" is de soortnaam voor alle hiervoor genoemde uitingsvormen van collectivisme, en betekent simpelweg dat de overheid het totale leven van alle burgers bepaalt. (Voor een overzicht, zie het diagram aan het einde van deze column.)
In totalitaire systemen neemt de overheid alle rollen over die in het bovenstaande diagram worden weergegeven, corrumpeert het de instituties van De Wet en De Politie door hun macht tegen de burgers te richten, neemt het de controle over het bedrijfsleven en de wetenschap (d.w.z. de hele economie) over en verdraait het "recht van Leven" naar een verbintenis aan dienstbaarheid aan de maatschappij/de staat (voor 'het algemeen belang') – en neemt de overheid het domein van intellectualiteit over via staatsfinanciering, waardoor Onderwijs en Opvoeding verworden tot indoctrinatie en Kunst en Journalistiek tot propaganda.
Uiteraard kan een genie niet 'gemaakt worden door staatsbevel' en evenmin enige van hun wetenschappelijke uitvindingen, aangezien geen enkel verstand 'gedwongen kan worden om te denken' – toch blijven veel mensen erop staan dat de staat moet investeren in wetenschappelijk onderzoek en door de staat gefinancierde 'innovatie', die zullen schreeuwen dat 'academische vrijheid' in gevaar wordt gebracht wanneer overheidssubsidies worden gekort. (Denk hier aan het aartssymbool van wetenschappelijke genialiteit, Galileo Galilei, die niet alleen onafhankelijk werkte, d.w.z. niet op basis van subsidies, initiatieven of bevelen van welke bureaucraten dan ook, en dat de staat hem wegens zijn werk in de gevangenis gooide.) [NB: De enige legitieme uitzondering hierop is staatsgefinancierd wetenschappelijk onderzoek en -innovatie in het militaire domein.]
En om diezelfde reden (namelijk dat geen enkel verstand gedwongen kan worden om te denken), zal geen enkel kind dat niet wil leren, leren via verplicht staatsgeorganiseerd onderwijs (en in zulke gevallen worden degenen die wel willen leren gedwongen zich te associëren met, en overgeleverd aan, diegenen die niet willen leren) – en toch blijven veel ouders hun kinderen naar door de staat gefinancierde scholen sturen (d.w.z. in de handen van al die "progressieve" docenten en professoren die openlijk weigeren om elementaire logica, grammatica, wiskunde of feiten te onderwijzen – omdat zulke methoden volgens progressieven 'te strikt' en 'beperkend' zijn voor leerlingen, feiten sowieso niet bestaan en leerlingen moeten afgaan op hun gevoelens – die moderne anti-intellectuelen, die in een vrije samenleving de werklozen en de niet-inzetbaren zouden zijn).
Geen enkel zakenlied met enige eigenwaarde zal als lijfeigene werken, d.w.z. door toestemming, waarbij alle resultaten van zijn ambitie hem/haar worden afgenomen en vervolgens door politici die niets produceren, worden herverdeeld naar andere mensen die ook niets produceren (en dat ook niet willen) – en toch staan de meeste mensen erop dat politici zich zouden moeten (d.w.z. het "recht" zouden hebben om te) bemoeien met, controle uitoefenen op, bevelen geven aan en orkestreren van de productieve inspanningen van alle burgers. NB: Als u wilt weten wat er met De Dokter (en zijn patiënten) gebeurt wanneer de staat de Geneeskunde overneemt, zie dan Leonard Peikoff's"Medicine: The Death of a Profession" (1985) en "Health Care is Not a Right" (1996).
Alleen in een collectivistische samenleving kan er zoiets bestaan als "staatsgefinancierde media" – en toch blijven veel mensen een valse gelijkstelling maken tussen "vrije pers" en "staatsgefinancierde journalistiek", die zullen schreeuwen dat 'persvrijheid' in gevaar wordt gebracht wanneer enige staatsgefinancierde media worden opgeheven en journalisten met een overheidssalaris 'gedwongen' worden om te gaan solliciteren naar een baan bij commerciële media (in een propere vrije samenleving bestaan er geen staatsgefinancierde media, om voor de hand liggende redenen).
En alleen in een collectivistische samenleving kan zoiets bestaan als de meeste moderne 'kunst', al die door de staat gefinancierde afval, perversie en andere troep (zoals zogenaamde niet-objectieve kunst) waar geen enkele rationele burger in een propere vrije samenleving ooit vrijwillig voor zou betalen om te kunnen zien of bezitten, en waar zulke 'kunstenaars' onmiddellijk zouden worden weggevaagd in een vrije markt (inclusief al die door de staat gerunde musea die dergelijk werk kopen en tentoonstellen) – en toch houden veel mensen vol dat de overheid de 'propere' mecenas is van de kunstenaar en geloven dat er geen kunst zou bestaan zonder de 'hulp' van politici of de thema's die zij selecteren om te steunen, die zullen schreeuwen dat de 'artistieke vrijheid' in gevaar wordt gebracht wanneer overheidssubsidies worden gekort. Zulke mensen zullen elke financieel succesvolle kunst besmeuren als "commercieel", d.w.z. als een werk populair is, vermindert dat het belang ervan als kunst; en als burgers niet vrijwillig willen betalen voor impopulaire kunst, dan moet de overheid het aan hen opdringen, betaald met geld dat van henzelf met dwang wordt afgenomen.
Veel mensen kennen de aard van het sociale systeem waaronder ze leven niet expliciet. (En veel kwaadaardige politici zijn niet expliciet over hun collectivistische intenties.) Momenteel is elk Westers land een "gemengde economie", d.w.z. een mix van kapitalisme en staatisme (etatisme), van vrijheid en controle – waarbij de mix steeds verder afglijdt naar een staat van totale overheidscontrole over de economie en vele andere domeinen van menselijke activiteit (omdat controles tot meer controles leiden, zoals ook evident blijkt uit de afgelopen decennia). Alle restanten van vrijheid die vandaag de dag nog over zijn, zijn de erfenis van het kapitalisme uit de 19e eeuw (en in Nederland gaat de geschiedenis van vrijheid en kapitalisme zelfs nog een aantal eeuwen verder terug) – en toch blijven de meeste mensen "kapitalisme" gebruiken als een pejoratieve term, zelfs als een scheldwoord, en anderen nemen aan dat dit inderdaad de definitie ervan is. Het is tijd dat mensen de werkelijke aard van de sociale systemen identificeren die ons leven vormgeven, het kapitalisme herontdekken en het vervolgens hooghouden – en het kapitalisme verdedigen, niet slechts op economische gronden, maar op de politieke- en morele gronden waarop het behoort te zijn gebaseerd: individualisme en rationeel egoïsme.
["Rechter muisklik" en dan "Open afbeelding in nieuw tabblad" maakt het diagram beter leesbaar.]
Alléén in een systeem waarin ieder individu's onvervreemdbare fundamentele "recht op Leven" wordt beschermd, d.w.z. op het eigen leven – waar eenieder kan leven naar eigen verstand en ter wille van zichzelf, waarbij géén claims op individuen worden gelegd ter wille van anderen – kan het "recht op het nastreven van geluk" bestaan, d.w.z. het recht van ieder individu om diens eigen doelstellingen te kiezen naar diens eigen oordeel, en te produceren, handelen, spreken, schrijven, liefhebben, en te leven zoals hij/zij zélf verkiest, vrij van dreiging van dwang en geweld.
PS: De verkiezingsuitslag van vandaag toont mijns inziens dat de rationele Nederlandse kiezers voor redelijkheid en positivisme hebben gekozen, en tegelijk de expliciet communistische/fascistische en de expliciet racistische en religieus intolerante partijen nu hard hebben afgewezen – hetgeen spreekt voor het karakter van de Nederlanders (dergelijke lui zullen niet, en waarschijnlijk nooit geheel uit de samenleving verdwijnen, maar met deze uitslag zullen zij zich steeds minder aangemoedigd voelen om hun ideeën schaamteloos en publiekelijk te uiten). Hierbij opgeteld de door de winnende partijen expliciet geuite vaderlandslievendheid (trots zelfs), is dit wellicht de beste uitslag en koers die Nederland in deze politieke situatie, al met al en hoog-over bekeken, voor de korte termijn, kon kiezen. Voor de langere termijn zullen zekere morele- en politieke beginselen en principes onherroepelijk beter begrepen, en andere impropere ideeën verworpen moeten worden, maar voor dit moment lijkt het dat wij Nederlanders een aantal rampzalige alternatieve scenario's voorlopig hebben afgewend.
Toevoeging 05-11-2025: Laat u niets wijs maken over dat bepaalde partijen alsnog in een coalitie terecht zullen komen. De VVD: "Wij houden woord" (een uitspraak die door de hele top van hun kieslijst is onderstreept). Wat rest is dus simpele rekenkunde, ongeacht wat sommigen roepen – óf nieuwe verkiezingen. Dit kan voor niemand 'als een verassing' komen gezien de afgelopen gevoerde partijcampagnes.
De eerste actie van Jetten als onze mogelijk toekomstige Premier, om aan de Verkenner een formatie 'via links' voor te stellen (d.w.z. met de verliezers, hun partijleider is er nota bene voor opgestapt) en daarmee dus impliciet voor te stellen aan de VVD om hun woord naar hún kiezers te gaan breken (zie de brief van D66 aan de Verkenner), is in ieder geval alvast geen fraai begin, om het zacht te stellen – en wellicht zijn nieuwe verkiezingen dus best een prima idee.
Ongeacht op wie men heeft gestemd, iemand die een belofte als van geen belang acht (of stelt dat 'alle politici hun woord uiteindelijk toch wel breken'), bekent daarmee slechts zélf geen persoon van diens woord en zelf géén mens van integriteit te zijn. Ook kreten als "partijleiders moeten over hun schaduw heen stappen" en "over het partijbelang heen stappen" die door een aantal politici (en de meeste media) ingezet worden als manipulatieve taalbezweringen om te bedekken dat ze ook slechts aan de VVD voorleggen dat ze hun kiezersbelofte maar moeten breken, zijn zodoende simpelweg beschamend. Maar bovendien: de redelijken weten beter, namelijk dat er geen compromissen kunnen worden gesloten over fundamentele beginselen (en dat bedek je voor hen ook niet met een kreet als "weg met uitsluitspelletjes" (Klaver), los van de blatante hypocrisie van deze uitspraak). Als Jetten de formatie hierdoor nu laat klappen, zal hij door de kiezer bij nieuwe verkiezingen daar waarschijnlijk terecht voor worden afgestraft. Hoe dan ook, laat het ook in dat geval maar blijken wat Nederland dán kiest.
De terugkeer naar Kapitalisme (tevens stemwijzer)*
30 Aug 2025
(Om dit langere stuk als .pdf te lezen, klik hier )
Afbeelding (door ANP): SAIL Amsterdam 2025 – eenieder die het zag, kon een glimp ervaren van de energie die in Nederland was ontketend in de Gouden Eeuw
Er is een significante mate van herconceptualisatie vereist van wat proper gezien de taken van de overheid behoren te zijn, als wij in Nederland ooit een terugkeer willen realiseren naar een propere vrije (laissez-faire) samenleving. Hier heb ik in andere stukken reeds uitgebreid over geschreven, met name in het boekje "Antibarbari 2022" en het essay "Filosofische Navigatie in de 21e Eeuw" (beiden zijn op mijn website te lezen). Toch vergt het slechts een beperkt aantal economische wijzigingen om opnieuw een Gouden Eeuw in Nederland te ontketenen. Na eerst een aantal opmerkingen vooraf te plaatsen, zal ik dat in hoofdlijnen aan u voorrekenen.
Het is hierbij de hoogste tijd dat men in Nederland (opnieuw) leert dat geld dat u niet zelf verdiend heeft, niet van u is – en dat het tevens niet aan u (of wie dan ook) is om dit geld via de overheid, door dwang richting de eerlijke verdiener, van hem/haar af te nemen en te doen herverdelen naar anderen (of naar uzelf).
In een propere samenleving handelt men niet in het onverdiende.
Het is ook de hoogste tijd dat men leert dat 'het algemeen belang' een kwaadaardig anti-concept is – dat, sinds er alleen individuen bestaan, en het schenden van individueel recht ten gunste van enig 'sociaal belang', zodoende altijd betekent dat sommige individuen gedwongen worden te offeren aan de belangen van anderen – dat zodoende dergelijke overheidsinmenging niet eerlijk kan worden ingezet. Onthoud dat een overheid geen productieve entiteit is, maar een instituut met een wettelijk monopolie op het gebruik van geweld, gesymboliseerd door een pistool.
Het fundamentele verschil is gelegen in of een overheid dit 'pistool' richt op criminelen en buitenstatelijke agressors (zoals het behoort) – of dat een overheid zélf als een criminele bende handelt, door dit 'pistool' op de eigen burgers te richten.
Daarnaast geldt ook voor veel Nederlanders: wordt eindelijk eens volwassen in uw conceptie van "de overheid". De overheid is niet de vervanging van het levensonderhoud en de verantwoordelijkheden die vóór u verzorgd en gedragen werden in uw jeugd door uw ouders. Al deze verantwoordelijkheden liggen proper en alleen bij ieder individu zélf, vanaf de leeftijd van "wettelijke volwassenheid". De overheid is geen synoniem van de woorden "papa" en "mama".
Het politieke onbegrip in Nederland zakt in sommige gevallen nog een niveau lager: dat zijn de dierenpartijen. Partijen die "de mens" in de politiek niet als uitgangspunt nemen, zijn hiermee door hun eigen toegeven ongeschikt voor de politiek. Hoezeer ik zelf ook van dieren hou, gezien het concept "rechten" alleen betrekking heeft op het menselijk verstand, kunnen "beesten" zodoende logischerwijs en noodzakelijkerwijs geen rechten bezitten. (In Nederland maken wij slechts onderscheid tussen huisdieren en andere dieren, maar beiden vallen eenvoudigweg onder het eigendomsrecht van hun respectievelijke eigenaren. Proper gezien uiten en effectueren consumenten hun morele voorkeuren omtrent de voedselproductie in de vrije markt, en omtrent de propere omgang met huisdieren direct in hun sociale relaties.)
Nog verder 'de ladder van irrationaliteit' naar beneden vinden we de klimaatpartijen (zie Antibarbari 2022) – en daar nog onder, op de bodem van irrationele politieke abjectheid: de partijen die een rassenstrijd danwel een strijd tussen de seksen lijken te willen uitlokken en ontketenen. In Nederland heeft iedere burger al decennialang gelijke rechten. Alleen in onvrije, autocratische samenlevingen kan men het bestaan van "etnostaten" observeren; alleen in vrije samenlevingen kan men een smeltkroes van verschillende mensen observeren – en Nederland is van die laatste misschien wel het beste (d.w.z. het meest morele) voorbeeld ter wereld. Wij behoren 'kleurenblind' te zijn, en dat is wat wij ook moeten zijn. Ook heeft iedere vrouw in Nederland al decennia dezelfde rechten en dezelfde kansen als iedere man – en kunnen zij allen zover reiken als hun eigen vaardigheden, ambities en inspanningen toelaten. Daar hoeft in Nederland wat mij betreft zodoende verder niets meer over te worden gezegd. Degenen die dit niet begrijpen, zijn hiermee degenen die zelf deel (en oorzaak) zijn van dit zogenaamde 'probleem'.
(Er is een categorie zo mogelijk nog lager dan de laatsten: de partijen die een verbod op abortus (in het eerste trimester) voorstaan – die het onderscheid weigeren te maken tussen een nog ongevormd hoopje protoplasma en een levende vrouw – die het verschil niet willen ontwaren tussen een potentialiteit en een actualiteit – die de levenden willen offeren aan de nog-niet-levenden (en dit "pro-life" noemen!) – die invloed willen uitoefenen, via overheidsmacht, in álle baarmoeders van álle vrouwen in het land, om hen ervan weerhouden een hoopje cellen weg te halen waarvan zij zich niet kunnen veroorloven (om welke reden dan ook) om deze tot een baby te laten volgroeien. Dergelijke ziekelijk bemoeizuchtige, middeleeuwse mentaliteit is in een moderne, wetenschappelijke samenleving simpelweg onuitsprekelijk.)
Het is de hoogste tijd dat wij politieke macht niet langer inzetten om de rechten van Nederlandse burgers te schenden – en het onderscheid leren maken tussen politieke macht en economische kracht, waarbij de laatste niet wordt gesymboliseerd door een pistool, maar door het "dollarteken" (of zo u wilt, oorspronkelijk door het teken van de Hollandse "florijn" – en nu, door het "bitcoin" teken: het symbool voor de scheiding van Staat en geld).
De keuze die iedere Nederlandse burger nu voorligt is simpel en fundamenteel: een terugkeer inzetten naar individualistische, d.w.z. kapitalistische beginselen (een scheiding van Staat en Economie) – óf ten onder gaan aan de allesdoordringende bemoeizucht, het kannibalisme en de lethargie van collectivisme (de totale vermenging van Staat en Economie).
'De rijken' zullen, indien het tot het laatste zou komen, eenvoudigweg uit Nederland vertrekken (zoals zij reeds en masse doen) – en degenen die het verschil hebben geleerd tussen rijk worden en rijk blijven, die redden het uiteindelijk wel (en 'opgeruimd staat netjes' voor diegenen die niet uit noodzaak, maar 'gewoon' zonder weerstand reeds vertrokken zijn uit Nederland en dus de zeldzame waarde van Nederland niet hebben begrepen). Het zijn altijd voornamelijk de 'middenstanders', de 'arbeiders' en 'de armen' die onder collectivisme zullen lijden en zullen worden verzwolgen; die helemaal niet de middelen hebben om Nederland ooit te kunnen verlaten indien hun bestaan ervan af zou hangen – en die in dergelijk scenario zodoende dus als eerste geconsumeerd worden en ten onder zullen gaan.
Als het overweldigende bewijs geleverd ten tijde van Sovjet-Rusland – of het bewijs geleverd ten tijde van de scheiding van Duitsland in Oost en West – of het bewijs dat nu voor iedereen direct te aanschouwen is, in de verschillen in vrijheid en welvaart tussen Zuid- en Noord Korea – of het bewijs van de "brain-drain" in socialistisch Engeland – als dit allen tezamen nog niet (meer dan) voldoende bewijs was om de kwaadaardige gevolgen van collectivisme voor eeuwig en altijd te verheffen tot een finale conclusie (d.w.z. tot een vastgedragen overtuiging), dan kan men de ravage en malaise die collectivisme noodzakelijkerwijs veroorzaakt nu ook evident in eigen land aanschouwen:
- Als hardwerkende koppels publiekelijk zeggen dat zij bij een inkomen van een ton, netto evenveel koopkracht overhouden als mensen in de bijstand...
- Als huurders die geen koopwoning kunnen kopen, uit hun huurpanden moeten omdat verhuurders door huurplafonds verlies lijden en hun verhuurpanden verkopen, waarna er dus vervolgens kopers in die huurwoningen komen en er voor de oorspronkelijke huurders zodoende straks helemaal geen huizen meer zijn (terwijl zij 'statushouders' voorrang zien krijgen op woningen)...
- Als huizenbezitters roepen dat zij liever huurder zouden willen zijn, omdat zij bij elk nieuw kabinet allerlei nieuwe risico's lopen om te worden geruïneerd door steeds veranderende belastingen en andere regels, en zij gedwongen worden bijv. gas-loos te wonen, verplicht worden tot het kopen van bijv. warmtepompen, en straks mogelijk gedwongen zullen worden om o.a. vleermuiskraamkasten en insectenhotels in/op hun huizen (hun eigen bezit) te moeten plaatsen...
...dan staan allerlei fundamentele economische stimuli in het land duidelijk volledig de verkeerde kant op.
Nu durven sommige partijen daarbovenop zelfs hardop te spreken over 75% erfbelasting – waarmee álle bezit van álle Nederlanders in één generatie naar de overheid zou 'vloeien' (!!) – en over een vermogensgrens van 50 miljoen – waardoor alle stimuli om méér dan dit 'plafond' te verdienen uit de maatschappij zouden verdwijnen, waardoor er uiteindelijk geen scheepvaartindustrie meer mag bestaan (een jacht kost al snel 50 miljoen, één containership is het veelvoudige waard, laat staan een scheepswerf), geen luchtvaartindustrie (een vliegtuig kost al snel veel meer dan 50 miljoen), geen financiële industrie (een bank of verzekeraar is gemiddeld vele miljarden waard, en andere soorten financial service providers ook), geen hotelindustrie (een hotelketen is gemiddeld vele tientallen miljoenen waard en meer), geen vastgoedindustrie (een modern kantoorgebouw of luxe woontoren is al snel honderden miljoenen waard), geen historische kunstcollecties, geen grote bedrijven, etc., etc. NB: Ook de grote zeilschepen die u op de foto bovenaan dit artikel zag staan zijn veelal meer dan 50 miljoen euro waard, en mogen zodoende met zo'n 'plafond' ook niet meer worden bezit, volgens de politici en kiezers die publiekelijk dergelijke economische 'roof- en plundertochten' zonder scrupules durven te bepleiten.
Dergelijke voorstellen zijn expliciete aanvallen op alle industrieën en alle ondernemers – en als die niet meer mogen bestaan, dan zakt het land terug naar een pre-industrieel niveau (d.w.z. het 'ontwikkelingsniveau' van de Middeleeuwen). NB: Vergeet niet dat mensen die dergelijke bezittingen in Nederland inderdaad op hun balansen hebben staan (zoals iedereen in de Quote500), voor 'slechts' 5 miljoen dollar een gold-card in de VS kunnen kopen, waar deze plafonds niet bestaan – en dergelijke industrialisten en zakenmensen zeer welkom zijn, alsook gerespecteerd en gewaardeerd worden. NB: Unilever en Shell zijn we al kwijt, de olie- en gasvelden grotendeels gesloten – en nu zijn er zelfs partijen die roepen dat ze Tata Steel en (civiele- en militaire) vliegvelden willen gaan afbreken om daarvoor in de plaats sociale woonwijken te gaan bouwen (!).
Daarbij, zoals ik in de column "Geen oorlog maar ook geen vrede" reeds stelde: het is oorlog. Dit wordt inmiddels door oud-Commandant der Strijdkrachten en voormalig hoogste NAVO-militair luitenant-admiraal Rob Bauer ook in expliciete termen nu zo uitgesproken: "we zijn wel in oorlog". En dan moet u nog eens goed nadenken over waar sommige politieke partijen in Nederland eigenlijk mee bezig zijn...
Voordat wij concreet gaan rekenen, als laatste vooraf nog dit: als u zich afvraagt, met een totale effectieve belastingdruk van >90% op alles wat u verdient, bezit en koopt, en een evenzo grote kapitaalontwaarding over tijd door cumulatieve inflatie-effecten, hoe het dan kan zijn dat de economie alsnog in redelijke mate voortdraait en niet reeds is ingestort?
Dit kan alleen maar betekenen dat de economie blijkbaar zó krachtig is, dat zelfs onder al dit economische geweld van impropere, collectivistische overheidsinmenging, de gemiddelde economische productiviteit in Nederland blijkbaar van dermate hoog niveau is (en de stimuli tot dergelijke productie dus evenzo in bepaalde mate aanwezig) dat de economie niet zucht en (nog) niet in elkaar klapt onder de huidige druk. Dit geeft voornamelijk maar weer eens aan hoe ongelooflijk productief onze 21e-eeuwse industriële (fossiel gedreven) economie daadwerkelijk is: dat het bereikte industriële productieniveau (en de efficiëntie ervan) blijkbaar dergelijke overheidsinmenging, geldontwaarding en kapitaalontvreemding (tijdelijk) kan 'weerstaan' (zie bijv. de video "Why the Netherlands is Europe's most OverPowered Country", dat van deze productieve kracht een aardige illustratie biedt).
Op langere termijn zal de economie dit echter noodzakelijkerwijs niet kunnen volhouden en uiteindelijk wel moeten instorten bij gelijkblijvende politieke filosofie (en de hieruit resulterende stimuli en effecten in de maatschappij) – echter zou het antwoord op de laatste vraag eenieder die begrijpt wat dit impliceert, moeten aansporen tot hoop (en inspiratie) voor wat er allemaal mogelijk kan zijn in de toekomst, als men zich eens voorstelt wat er voor een wereld zou kunnen ontstaan wanneer deze productieve kracht ontketend en vrijgelaten zou worden. Dat is wat ik u hier wil voorrekenen.
NB: Om uzelf beter te isoleren tegen de parasitaire economische effecten van de huidige collectivistische politiek-economische trends, raad ik eenieder aan zich te verdiepen in de beginselen van "geld" – en ervoor te zorgen dat men de 'vruchten' van diens arbeid opslaat in een zogeheten "hard geld". Als men diens huidige economische leven "herkapitaliseert" op een hard geld (uw spaargeld, uw onderneming, uw pensioen, uw beleggingsportfolio, etc.), dan zal u – ongeacht enige aanblijvende collectivistische trends of eenderwelk overheidshandelen – als individu alsnog uw eerlijk zelf-verdiende waarden hiertegen beschermen. In de 21e eeuw bestaat er voor een individu niet langer een praktische reden om zich nog langer onvrijwillig onderhevig te maken aan de grillen van collectivistische politici, noch aan de grillen van hun kiezers. (Zie hiertoe mijn eerder genoemde essay.)
Met deze opmerkingen over enkele beginselen vooraf, laten we nu eens kijken hoe een rechtvaardige terugkeer naar kapitalisme eruit zou behoren te zien – waarbij verplichte collectieve belastingen sterk omlaag gaan en individuele economische vrijheden en nettoresultaten sterk omhoog gaan.
We beginnen logischerwijs met het bekijken van de huidige overheidsbalans. Onderstaande figuur toont een (hoog-over) overzicht van de actuele overheidsinkomsten- en uitgaven:
Figuur: Miljoenennota 2025
[Met "rechtermuisklik" en dan "open afbeelding in nieuw venster" is de figuur beter leesbaar.]
Deze Miljoenennota geeft de totale context weer van het onderwerp dat momenteel ter discussie ligt. We maken aan de kostenzijde eerst een onderscheid tussen a) onontkoombare kosten, en b) kosten van zaken die proper gezien niet tot de taken van de overheid behoren, die op termijn behoren te worden afgebouwd:
Er zijn drie hoofdtaken die onherroepelijk de exclusieve taak van de overheid zijn (en in de toekomst ook altijd zullen blijven): 1) Defensie, 2) Politie en 3) Justitie. Zoals men in de Miljoenennota kan zien, betreffen de kosten voor de uitvoering van deze taken momenteel:
Kosten hoofdtaken
- "Defensie" E 19,4 mld
- "Justitie en Veiligheid" E 16,6 mld
Hierbij nemen we reeds gedane toezeggingen in acht (o.a. tijdens de NAVO-top in Den Haag dit jaar), waardoor deze kostenposten de komende jaren in significante mate zullen gaan stijgen.
Ook aan de volgende kostenposten kan niet worden gemoeid:
Kosten overige taken
- "Rentelasten" E 8,7 mld
(Dit betreffen lopende betalingsverplichtingen die moeten worden nagekomen)
- "Oekraïne" E 7,3 mld
(Deze fondsen zijn reeds toegezegd, waar dus op/mee gerekend wordt, waarbij zowel Oekraïense levens als onze eigen nationale veiligheid direct gemoeid zijn)
- "Financiën" E 7,1 mld
(Dit Ministerie is ondersteunend aan de drie hoofdtaken)
- "Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties" E 3,6 mld
(Zoals ik in het stuk "Van vroege vrijheidsnatie tot collectivistische verzorgingsstaat", op mijn website te lezen, reeds heb geargumenteerd, zie ik op korte- noch middellange termijn geen enkele goede reden tot wijziging van de Nederlandse staatsvorm).
De onontkoombare kostenposten bedragen zodoende (minimaal) E 62,7 miljard.
Er is op andere overheidsonderdelen onmiddellijk een significante hoeveelheid geld te besparen door een velerlei aan impropere activiteiten stap-voor-stap te gaan afbouwen, waaronder met name:
Af te bouwen kosten op langere termijn
- "Sociale zekerheid" E 114,9 mld
- "Zorg" E 114,6 mld
- "Onderwijs, Cultuur en Wetenschap" E 53,4 mld
De ruimte die hiermee op langere termijn vrijkomt om belastingen- en andere kosten te verlagen bedraagt hiermee (minimaal) ca. E 282,9 mld
De volgende posten blijven op kortere termijn ook ongemoeid:
Overige kosten die op kortere termijn ongemoeid blijven
- "Infrastructuur en Waterstaat" E 14,1 mld
- "Overig" E 6,4 mld
- "Asiel en Migratie" E 5,6 mld
- "Economische Zaken" E 3,2 mld
Overige kosten die op kortere termijn teruggebracht worden
- "Gemeentefonds en Provinciefonds" E 53,4 mld
- "Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingshulp" E 11,4 mld
- "Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening" E 8,9 mld
- "Landbouw, Visserij, Voedselz. en Natuur" E 4,7 mld
- "Klimaat en Groene Groei" E 3,6 mld
Dat maakt te volgende totalen:
Ongemoeide kosten: E 92 miljard
Afbouwruimte over tijd: E 364,9 miljard (!)
...waarvan korte termijn E 82 mld
en lange termijn E 282,9 mld
Rechtvaardige afbouw van al deze impropere (sociale) voorzieningen en activiteiten houdt in dat men bij iedere beleidswijziging te allen tijde de volgende principes in acht houdt:
1) er mogen geen reeds gemaakte individuele toezeggingen ongedaan worden gemaakt;
2) er moet een redelijke periode van respijt worden geboden voordat eenderwelk nieuw beleid van kracht gaat, zodat men zich kan aanpassen en voorbereiden op de nieuwe situatie die komen gaat;
3) alle afbouw, afwikkeling en deregulering geschiedt middels het principe van "paired-decontrols" (bijv. wanneer subsidies in de visserij worden stopgezet, is de hieraan gekoppelde tegenzijde bijv. dat vergunningskosten en speciale belastingen in de visserij ook worden geschrapt).
De belangrijkste beleidskeuzes die met de vrijgekomen middelen gemaakt kunnen worden:
a) Financiering van de stijgende lopende kosten (d.w.z. niet middels belastingverhogingen):
- Bekostigen van de toegezegde stijgende Defensie/NAVO-bijdrage (van 2% BNP naar 5% BNP);
- Sterk vergroten van de Politiecapaciteit en bijbouwen van benodigde Penitentiaire Instellingen;
- Bekostigen van huidige tekorten in de in het verleden reeds toegezegde AOW/Pensioen- en overige collectieve voorzieningen.
b) Financiering van reductie van de overheidsgrootte en uitvoeren van deregulering:
- Sterke verlagingen van belastingen op inkomen en spaargeld (de eerste stap naar het kunnen dragen van eigen verantwoordelijkheid en eigen lasten is dat individuen het geld dat zij zelf verdienen, ook zelf mogen houden);
- De overheid volledig uit de huizenmarkt halen (hierbij is de vraag naar huizen inmiddels zo groot, dat iedere aannemer met ambitie die iets kan, in een vrijgemaakte, open markt zich gestimuleerd zal zien om het aanbod te gaan produceren waar door de markt zo gretig om wordt gevraagd);
Daarnaast pleit ik voor een aantal initiatieven vergelijkbaar met, en in navolging van de Verenigde Staten van Amerika:
c) Het oprichten van een 'D.O.G.E. Nederland', dat de taak krijgt om de lange termijn deregulering en afwikkeling van impropere overheidsonderdelen en -activiteiten uit te voeren;
d) Het oprichten van een 'I.C.E. Nederland', dat de taak krijgt om de buitenstatelijke inmenging middels het veroorzaken van vluchtelingenstromen tegen te gaan door strenge grensbewaking in te richten, alsmede door illegale- danwel geïnfiltreerde actoren op te sporen en uit te zetten;
e) Het oprichten van een Strategische Bitcoin Reserve, met de doelstelling om (net als de Amerikanen) ervoor te zorgen dat Nederland een vroegtijdig strategisch aandeel neemt in het lange-termijn kapitaal van de 21e eeuw, zodat wanneer de rest van de wereld er de komende jaren langzaam naartoe zal bewegen (incl. onze vijanden), Nederland reeds een passend strategisch aandeel ervan zal bezitten. In de verre toekomst kan potentieel met de opbrengsten hiervan (een deel van) de staatsschuld worden afgelost, en (een deel van) de staatskosten (bijv. Defensie) mee worden bekostigd, d.w.z. zonder hier nog langer belastingen voor te moeten heffen bij de Nederlandse burgers (voor een uitgebreide bespreking van dergelijke nationale, financiële strategie, zie de keynote speeches van Michael Saylor hierover);
Daarnaast pleit ik voor veel hogere celstraffen voor gewelds- en zedendelicten. Het is één van de grootste heersende onrechten richting alle eerlijke, goedaardige burgers in Nederland, dat zij gedwongen worden samen te leven met moordenaars en verkrachters – die al na een aantal jaar opnieuw losgelaten worden op de samenleving, onder de pretentie van 'rehabilitatie' waar nog nooit iemand bewijs voor heeft gegeven dat men überhaupt enig idee zou hebben van of dat wel kan en hoe dat zou moeten (zeker niet in wat tegenwoordig doorgaat voor cognitieve wetenschap, waar de vrije wil niet erkend wordt). Moordenaars en verkrachters moeten eenvoudigweg voor altijd uit de samenleving worden verwijderd – van dergelijke misdaden is moreel niet meer terug te komen en hier is geen boetedoening mogelijk. Geen enkele burger zou ooit opnieuw aan de grillen van dergelijke monsters blootgesteld mogen worden, die op elk willekeurig moment opnieuw gevaar voor ieders leven kunnen vormen zodra één van hen weer zou besluiten 'zichzelf te willen uitdrukken'. [NB: Aan degenen die zich interesseren danwel specialiseren op dit gebied, raad ik het boek "Inside the Criminal Mind" van Stanton E. Samenow Ph.D aan, alsook de lezing "What To Do About Crime?" door Dr. Leonard Peikoff.]
Een ander fundamenteel punt is het blijven afwenden van een dienstplicht. Met dank aan en grote waardering voor staatssecretaris van Defensie Gijs Tuinman is er geen nieuwe opkomstplicht ingesteld. Daarbij ben ik zeer vóór het initiatief van een brief sturen naar jongeren. Dit schendt niemands rechten en vergroot de koppel-kansen voor Defensie exponentieel. (Wat mij betreft mag dergelijk initiatief worden uitgebreid om ook zo'n brief namens de Politie te sturen.) Momenteel is de spagaat omtrent de dienstplicht echter zó groot aan het worden, dat men in contradicties-in-termen spreekt zoals "vrijwillige dienstplicht". Men kan niet met goed fatsoen stemmen op een partij die een dienstplicht voorstaat, gezien een dienstplicht de afbreuk betekent van álle rechten – en van de legitimiteit van de rechtsstaat als zodanig (zie mijn eerdere columns over de dienstplicht). Net als in de VS, dat ook een proper, vrijwillig leger heeft, worden ook in Nederland de door de Krijgsmacht gestelde wervingsdoelstellingen reeds ruimschoots behaald – en is er naast geen enkele legitimering, ook geen enkel excuus voor eenderwelk voorstel in een andere richting.
Over buitenlandbeleid wil ik kort zijn:
- Geen buitenlandse verstrengelingen in de zin zoals George Washington dat voorstond. D.w.z. een stop aan eindeloze en oeverloze buitenland-hulp – en een vertrek uit allerlei supranationale instituten.
- Steun voor Israël: Iemand die Israël niet steunt kan geen bondgenoot zijn van een vrije democratische rechtsstaat. (Zie eerdere columns.) Een stem op eenderwelke expliciet anti-Israël partij is zodoende moreel uit den boze. (Ditzelfde geldt voor elke expliciet anti-Amerika partij.)
- Luister naar de ervaren militairen, inlichtingenmedewerkers, politieagenten en opsporingsmedewerkers in Nederland. Zij weten zeer goed wat er geopolitiek werkelijk allemaal speelt (en op het spel staat).
De laatste twee onderwerpen die ik hier kort wil bespreken zijn onderwijs en migratie.
Wat betreft onderwijs: "in recht" is het niet aan de overheid om "het recht tot keuzevrijheid" van ouders te schenden door hun kinderen een leerplicht op te dwingen. Zodoende is er ook geen legitieme morele- noch rechtmatige basis voor enige vorm van overheidsgestuurd onderwijs – en de enige propere manier om onderwijs te organiseren is via de vrije markt. Dit betekent tevens dus dat de overheid zich niet heeft te mengen in het type onderwijs dat mensen zelf verkiezen (zij het openbaar onderwijs, religieus georiënteerd onderwijs, etc.). Als men het principe heeft begrepen dat "het ethische ook het praktische is", en zich ook maar ietwat in de geschiedenis verdiept, dan zult u ook hier zien dat een vrije markt verreweg superieur onderwijs oplevert in vergelijking tot verplicht staatsonderwijs (lees hiertoe de verschillende essays van Leonard Peikoff en Ayn Rand over onderwijs). De huidige erbarmelijke, afschuwwekkende staat waarin het ('progressieve') onderwijs in Nederland zich momenteel begeeft – waar men massaal weigert kinderen nog langer feiten en kennis te leren omdat 'er geen feiten bestaan en een mens deze toch sowieso niet kan kennen', waar kinderen nog slechts aangespoord worden om hun "gevoelens" te uiten en hierdoor nooit leren denken – zou iedere oprechte didacticus, onderwijzer en ouder hoe dan ook tot zeer kritische (zelf)reflectie moeten manen.
Wat betreft migratie moet ik opmerken dat hier een onderscheid gemaakt moet worden tussen een aantal zaken: Ten eerste tussen een kapitalistische staat met open grenzen versus een industriële verzorgingsstaat met open grenzen: in het geval van de laatste zal ieder achtergesteld individu uit eenderwelk achterland op Aarde zich gestimuleerd zien om hierheen te verhuizen, en op kosten van de werkende populatie gebruik te maken van de sociale voorzieningen van de verzorgingsstaat. Als men slechts kort in acht neemt wat het percentage geïndustrialiseerde welvarende staten is op Aarde, ten opzichte van de hoeveelheid landen waar men nog in primitieve, pre-industriële armoede leeft (veelal onder autocratische regimes, en niet zonder toeval, want deze twee zaken zijn direct aan elkaar gerelateerd), zou dit voor iedereen eenvoudig te begrijpen moeten zijn – en al helemaal als men bedenkt hoeveel miljarden mensen dit betreft, ten opzichte van het kleine Nederland bestaande uit slechts ca. 18 miljoen mensen, waarvan het aantal werkenden daarbij slechts ca. 9,8 miljoen mensen bedraagt – die al deze lasten in de praktijk moeten dragen.
Ten tweede, in een kapitalistische staat, waar men niet het onverdiende kan claimen, worden alléén die mensen gestimuleerd om naar dit land te verhuizen die willen verhuizen naar de vrijheid van op eigen benen te staan en de ambitie om verantwoordelijkheid te nemen en te dragen voor hun eigen leven (en dat zijn de beste mensen die men in een land kan aantrekken). Zolang wij echter aan zovelen allerlei collectieve voorzieningen in Nederland hebben toegezegd, zal de instroom van nieuwe mensen die een beroep doen op dergelijke collectieve voorzieningen sterk moeten worden ingeperkt – zeker in een trend van vergrijzing, alsook van kunde- en ambitieloosheid (lethargie) onder de jeugd, d.w.z. van de toekomstige werkenden, door het huidige gebrek aan stimuli in een verzorgingsstaat zoals Nederland momenteel (nog) is.
Hiermee zijn m.i. de meest fundamentele moreel-politiek-economische thema's van het huidige Nederland besproken. Zoals gezegd ben ik van de overtuiging dat, als wij in Nederland de overheidsinmenging in de economie stap-voor-stap, op een rechtmatige en rechtvaardige wijze (opnieuw) zouden ontwaren, er vrijwel onmiddellijk een nieuwe Gouden Eeuw zou losbarsten. Er schuilt en sluimert nog steeds een grote potentie aan economische kracht in dit land, al zij het nog onder het juk van een haast evenzo krachtige overheidsrepressie die deze momenteel (nog) tegenhoudt en weer tenietdoet.
We staan voor de fundamentele keuze: óf we herontdekken wat "rechten" zijn en beginnen een rechtvaardige terugkeer naar kapitalisme, óf we gaan ten onder aan collectivisme.
Vermijd hierbij iedere partij die stelt dat 'de massa' niet nadenkt en intellectualiteit afdoet als numeriek onbelangrijk – en dat 'de massa' door politici gepaaid moet worden met babypraat, met flauwe slogans, vleiende clichés, volkse toespraken in tweelettergrepige woorden, op de expliciete premisse dat de rede niet werkt, dat kiezers gewonnen moeten worden door aanspraak op hun emoties en zij, op de een of andere manier, misleid of bedrogen moeten worden om het 'juiste pad' te kiezen; d.w.z. die houden dat "ideeën" slechts middelen zijn om de massa te misleiden (d.w.z. dat ideeën 'belangrijk zijn voor de onnadenkenden', maar dat 'de denkers wel beter weten'). En tevens: laat uw "vaderlandslievendheid" (het land als waarde omwille van diens ideeën) niet worden afgedaan of besmeurd als "nationalisme" (het land als waarde ongeacht diens ideeën).
Ideeën zijn de meest praktische dingen die in de wereld bestaan. De juiste ideeën worden aan de mensen gemiddeld helaas niet of nauwelijks (meer) geleerd en uitgelegd; hooguit nog in de opvoeding – waarbij de kerndeugden "rationaliteit" (je gezond verstand gebruiken), "onafhankelijkheid" (op eigen benen staan), "integriteit" (staan en opkomen voor je principes), "eerlijkheid" (eerlijkheid duurt het langst), "rechtvaardigheid" (ontvangen en geven wat men verdient), "productiviteit" (hard werken, sparen, investeren) en "trots" (successen vieren en hier een hoge eigenwaarde aan ontlenen) aan veel opgroeiende kinderen nog in bepaalde mate worden bijgebracht – maar niet langer in het onderwijs noch in de media, en de huidige politiek is daarvan een logisch gevolg en afspiegeling. Intellectueel gezien is het als een dorre woestijn waar geen redelijk mens zich nog met enig plezier mee moeit, maar bedenk: u mag dan wel zeggen niet geïnteresseerd te zijn in Politiek, maar Politiek is hoe dan ook geïnteresseerd in u.
Het is in Nederland nog niet te laat: we zijn nog steeds vrij om de juiste ideeën te verspreiden, voor te staan en te kiezen (in tegenstelling tot bijvoorbeeld Engeland nu, waar men inmiddels niet meer vrij kan spreken en mensen in de gevangenis belanden voor 'onwelgevallige' ideeën). En stelt u zich toch eens voor wat het land nog zou kunnen worden, wanneer de nog altijd aanwezige intellectuele- en economische krachten (opnieuw) zouden worden bevrijd en ontketend...
De verschillen tussen de politieke programma's kunnen haast niet verder uit elkaar liggen dan nu het geval is – de keuze tussen vrijheid of onvrijheid niet explicieter dan dit – en het is zodoende van cruciaal belang dat u komende verkiezingen gaat stemmen. Er valt alles te kiezen: de toekomst van Nederland zal ermee worden bepaald. Laat uw stem daarvan een reflectie zijn.
Als u Ayn Rands "The Romantic Manifesto" heeft gelezen, weet u dat de kunstwereld zich in een erbarmelijke staat bevindt (en begrijpt u waarom).
Veel van de zogenaamde 'moderne kunst' is geenkunst, maar een gigantische oplichterij, een zwendel gepleegd door zowel kunstenaars als publiek. Het is het meest duidelijk zichtbaar in de disciplines van de schilderkunst en beeldhouwkunst: waar vlekken, vegen en spetters worden verpand als de 'gevoelens' of het 'onderbewustzijn' van de kunstenaar, en misvormde figuren en hompen materiaal worden verpand als 'realiteit' (of ook als 'emoties'). Geen "integratie", alleen "desintegratie" – een poging om het bewustzijn van de mens te reduceren tot het niveau van louter sensaties, zonder enige conceptuele inhoud om aan te relateren; wat betekent: een poging om het gewaarzijn van volwassenen te reduceren tot het niveau van rondtastende, pasgeboren kinderen. (En de prullenbak is de enige gepaste plek waar dit soort dingen thuishoren.)
Film is ook een visuele kunst, maar filmkunst is een afgeleide, een 'secundaire' kunstvorm: het berust primair op plot, d.w.z. op literatuur.
Uit "The Romantic Manifesto":
"Kijk nu eens naar de moderne literatuur.
De mens – de aard van de mens, het metafysisch significante, belangrijke, essentiële in de mens – wordt nu vertegenwoordigd door alcoholisten, drugsverslaafden, seksuele perverselingen, moordlustige maniakken en psychotici. De onderwerpen van de moderne literatuur zijn thema's zoals: de hopeloze liefde van een bebaarde dame voor een mongoloïde 'pinhead' in een circus-rariteitenshow – of: het probleem van een echtpaar wiens kind geboren is met zes vingers aan haar linkerhand – of: de tragedie van een zachtaardige jongeman die het gewoon niet kan laten om vreemden in het park te vermoorden, voor de kick."
In "Altruism as appeasement" verbindt ze de immoraliteit van altruïsme met deze trend in de esthetiek, de viering van "verdorvenheid" in moderne kunst en literatuur:
"De innerlijke staat van de "appeaser" wordt onthuld in de esthetiek. Diens levenszin domineert de moderne kunst en literatuur: de cultus van verdorvenheid – de monotone projectie van kosmische angst, schuld, impotentie, ellende, ondergang – de compulsieve preoccupatie met de studie van moordlustige maniakken, een preoccupatie die lijkt op de mentaliteit van een bijgelovige wildemens die een voodoopop maakt in de overtuiging dat reproduceren, meesterschap is."
In de moderne cinema manifesteert deze "cultus van verdorvenheid" zich ook duidelijk: in de vorm van verheerlijking van moordlustige gangsters (bijv. "Scarface"), van misdaadfamilies (bijv. "The Godfather"), van straatcriminelen (bijv. "Pulp Fiction"), van dievenbendes (bijv. "La Casa de Papel"), van vreemdgangers (bijv. "The Loft"), van drugsdealers (bijv. "Breaking Bad"), van drugsverslaafden (bijv. "Fear and Loathing in Las Vegas"), van seriemoordenaars (bijv. "The Silence of the Lambs"), van seriemoordenaarskoppels (bijv. "Natural Born Killers"), van psychotische vrouwen (bijv. "Fatal Attraction"), van psychotische mannen (bijv. "The Shining"), van seksuele perverselingen (bijv. "American Beauty"), van anarchistische hooligans (bijv. "Fight Club"), van krankzinnigheid (bijv. "Joker"), tot aan de volledige ineenstorting in een door angst geteisterde, chronisch depressieve, fatalistische staat van een regisseur als Lars von Trier (bijv. "Melancholia") of de poging tot opwekken van schuldgevoel middels obsceniteiten die regisseurs als Christopher Nolan zichzelf permitteren (bijv. "Oppenheimer"), en op de bodem van deze beerput van verdorvenheid: het horrorverhaal (dat, zoals Rand uitlegt in haar essay "What is Romanticism", "in diens fundamentele motivatie meer tot de psychopathologie behoort dan tot de esthetiek").
Dit is de huidige staat van de Westerse cultuur. (NB: de meeste van de gegeven voorbeelden staan in de IMDB film top 250.) Men kan veel afleiden over een persoon of een cultuur aan de hand van hun esthetische voorkeuren, aangezien kunst de uitdrukking en het product is van Filosofie, van een wereldbeeld en een mensbeeld, d.w.z. van metafysische waardeoordelen, d.w.z. van een levenszin. En het resultaat van de huidige filosofische desintegratie is de "kwaadaardige universum" levenszin die men bijna overal tegenkomt in de hedendaagse kunst. Maar hoe het ook zij, als men een rationeel, doelgericht bestaan wilt leiden, heeft men nog steeds de mentale 'brandstof' nodig die alleen propere kunst kan bieden.
Zelden, maar nog af en toe wordt er een film of tv-serie geproduceerd die "morele" personages portretteert (wat betekent dat de plot wordt gedreven door de morele keuzes van de personages) en die de "goedaardige universum" levenszin vertegenwoordigt (of op zijn minst een niet-tragisch, niet-deterministisch universum waarin de mens over "volitie", oftewel een vrije wil, beschikt*):
Ik beschouw Denis Villeneuve als de beste hedendaagse filmmaker en zijn "Dune"-films (2021, 2024) als de beste hedendaagse films, en ik zou daarom iedereen aanraden deze te bekijken – en omgekeerd, Gaspar Noé als 'de beste van de slechtste' regisseurs en zijn "Irréversible" (2002) als de meest kwaadaardige film ooit gemaakt, en ik zou iedereen ten strengste afraden deze (samen met de rest) ooit te bekijken. Waar de Dune films een heldhaftig, episch schouwspel en bijbehorende levenszin tonen, voor de kijker om mee te beleven, is Irréversible een directe, bewuste aanval op de levenszin van de kijker, uitgevoerd door één van de meest capabele regisseurs ter wereld.
In tv-series zijn de laatste restanten ervan alleen nog te vinden in komedies, waarvan "Brooklyn Nine-Nine" (2013-2018) en "Space Force" (2020-2022) tot mijn favorieten behoren. In films kan men het ook nog vinden in sommige actiefilms, waarvan tot de beste recente voorbeelden "The Matrix" (1999), "In Time" (2011) en "Top Gun: Maverick" (2022) behoren. De laatste serieuze werken op basis van de romantische premissen zijn te vinden in het "sciencefiction" genre, met naast de reeds genoemde films van Villeneuve, de tv-series "Lost" (2004-2010) en "The Expanse" (2019-2022) als de beste.
Voor ouders om aan hun pre-adolescente kinderen te laten zien, raad ik de films "The Never Ending Story" (1984) en "Tomorrowland" (ook wel "Project T" genoemd) (2015) aan. Beide zijn fantastisch.
Voor een glimp van een wereld waarin "filosofische problemen al waren opgelost", die een "vrij bestaan voor doelgerichte mensen" uitbeeldt, het "gevoel voor avontuur, zelfredzaamheid, individualisme, mensen die dingen bereiken", kan men dit vinden in de cinema van begin 1900, zoals de Amerikaanse avonturenfilms uit die tijd, die uitbeelden "wat zou kunnen en behoort te zijn"...
* In Nederland leerde onze grootste filosoof, Erasmus, ons reeds in 1524 (in diens werk "Over de vrije wilskeuze") dat wij allen over een vrije wil beschikken, en zodoende kunnen (moeten) kiezen tussen het goede en het kwade – en dat kennis ervan van levensbelang is voor ieder individu ("mensen... worden niet geboren, maar gevormd door hun opvoeding en cultuur"). Dit is de reden waarom hij zoveel aandacht schonk aan opvoeding en onderwijs ("alle menselijk geluk is gelegen in een goed uitgewerkte opleiding en een evenwichtige opvoeding").
De erkenning van de vrije wil is de basis voor de "goedaardige universum" levenszin (de ontkenning ervan leidt namelijk onmiddelijk tot het mensbeeld dat de mens slechts een 'speelbal' is van krachten buiten diens eigen controle). Alléén als de mens vrije wil heeft kan hij kiezen om kennis op te doen, inclusief kennis van goed en kwaad, alsook kennis van hoe een mens moet overleven, en kennis van hoe een mens een gelukkig leven kan bereiken. Het is de grond van onze op het individu gerichte cultuur waarin mensen de overtuiging dragen dat ze dingen kunnen bereiken en kunnen floreren in hun leven – en dit is het grootste filosofische onderscheid tussen Nederland en de rest van Europa, waar de vrije wil door nagenoeg alle filosofen over de eeuwen heen stelselmatig werd ontkend (behalve alleen door de Engelse filosofen uit de 17e eeuw; zij het impliciet (Francis Bacon), of verborgen in een te breedsprakige en tegenstrijdige religieuze taal (John Locke) – die in hun eigen land niet werden begrepen, maar die alleen werkelijk begrepen werden in Amerika, met name door de Founding Fathers).
Het verklaart de fundamentele ethische, pedagogische, didactische, politieke en de esthetische verschillen over de eeuwen heen (alsmede het verschil in economische resultaten) tussen Nederland en andere Europese landen. Men kan deze unieke levenszin concreet geprojecteerd zien in de Nederlandse kunsten in de periode van de Gouden Eeuw tot aan de 19e eeuw (het meest helder en scherp te zien in de werken van Johannes Vermeer), uit een tijd voordat de "intellectuelen" (of 'intellectuelen') in Nederland ten prooi waren gevallen aan de anti-volitie filosofieën uit onze buurlanden – alsook in de enorme hoeveelheid wetenschappers, uitvinders en ambachtslieden die in dit land, in zulk een cultuur gedurende deze eeuwen zijn voortgebracht. Laat dit tevens het bewijs vormen en doen inzien van de kwaadaardigheid (of op zijn minst onnozelheid) van de volgende, veelgehoorde botte uitspraak: "filosofie en kunst hebben niets met het dagelijkse leven van een mens te doen" – en een aansporing tot hernieuwde aandacht (met uiterst zorgvuldige selectiviteit) voor de filosofie en de schone kunsten (hetgeen óók alleen uit vrijwillige individuele keuze kan).
Over de wereldwijde oproep tot 'humanitaire hulp' voor Gaza*
27 Jul 2025
In het hele Westen roepen mensen op om humanitaire hulp naar Gaza te sturen, boven elke en enige andere zorg.
Ik zal tranen met hen meehuilen als ik kinderen zie sterven en lijden in Gaza. Maar zij zullen niet met ons huilen als zij de slachtoffers van 7 oktober zien. Ze weigeren überhaupt te kijken.
Ze zullen niet met ons huilen als ze luisteren naar de verhalen van de teruggekeerde gijzelaars. Ze weigeren überhaupt te luisteren.
Ze zullen niet met ons huilen om de families van IDF-soldaten die door terroristen zijn gedood, die stierven terwijl ze probeerden hun gevangengenomen landgenoten te bevrijden. Ze weigeren het zelfs maar te erkennen.
Ze zullen niet met ons huilen om de slachtoffers (of hun families) van willekeurige moorden in Westerse landen, afgeslacht met messen en pistolen door mensen die Joden wereldwijd verantwoordelijk houden voor de daden van Israëli. Zij maken dat onderscheid niet.
Ze zullen niet met ons huilen om hen in Gaza die het slachtoffer zijn van HAMAS. Ze willen gewoon niet dat ISRAËL hen kwaad doet, maar ze vinden het prima dat Hamas hen een wrede tirannie oplegt en de inwoners van Gaza eeuwig van hun 'hulp' leven – hetgeen zij de "tweestaten-oplossing" noemen.
Ik geloof niet in de vermeende motieven van degenen die geobsedeerd zijn door ALLEEN 'humanitaire hulp'; van degenen die de zorg voor 'humanitaire hulp' BOVEN de vrijlating van de gijzelaars stellen (die nu al bijna 2 jaar(!) gevangen worden gehouden), wat een einde zou maken aan de oorlog en de reden voor de noodzaak van al deze hulp in de eerste plaats zou wegnemen. Welk land is in de hele geschiedenis ooit geroepen geweest om diens vijand te voeden tijdens actieve oorlogshandelingen? Wie zou zulke tegenstrijdigheden negeren zonder diens premissen te controleren?
Zij huilen krokodillentranen – als voorwendsel om een wereldwijd offervuur te doen ontsteken, waar ze bereid lijken alles en iedereen in te werpen – niet alleen de gijzelaars, wat op zichzelf al obsceen genoeg is, maar ook hun lijdende families, de toekomstige veiligheid van iedere Israëli, de lonen van die Westerlingen die uiteindelijk voor al die tonnen voedsel betalen, de vrachtwagenchauffeurs die van deze 'humanitairen' een actief hoog-risico oorlogsgebied in moeten rijden, tot en met het recht tot zelfverdediging en ook het hele concept van gerechtigheid als zodanig mogen van deze 'humanitairen' allemaal mee het offervuur in – allemaal in naam van hun 'humanitaire' doelen.
Welke motieven zulke mensen ook drijven, liefde of compassie voor de mensheid is daar niet één van. In plaats daarvan onthult het een diepe psychologische misvorming en de duistere morele code die daaraan ten grondslag ligt (altruïsme).
Zij die 'humanitaire hulp' beschouwen als een onbetwistbare morele primaire, kunnen alleen op morele gronden worden geconfronteerd, door te weigeren te argumenteren op basis van juist die premisse die ze weigeren te betwisten.
Morele zekerheid is in deze kwestie uw enige verdediging.
[Als u beter wilt leren begrijpen wat de psychologie veroorzaakt en voortdrijft van iemand die toegeeflijk is naar het kwaad [appeasement], raad ik aan Ayn Rands (Engelstalige) artikel "Altruism as Appeasement" (Altruïsme als toegeeflijkheid) te lezen.]
De emotionalistische horden die onophoudelijk roepen dat "ze het niet meer aankunnen om beelden te zien van hongerige kinderen in Gaza", zijn hiermee, door hun eigen toegeven, het concrete bewijs van hun onvermogen om het fundamentele epistemologische principe te begrijpen (of het bewust te ontwijken) dat "een beeld geen argument is" – en dat de meesten dit soort pogingen om anderen te overtuigen door logisch nadenken te verwerpen en te vervangen door perceptuele beelden niet doorzien. We zijn nu op het punt beland, dankzij dit "picturisme", dat ons buitenland-beleid wordt gedicteerd door media-producenten.
Journalisten behoren dit principe te kennen, en kunnen hier zodoende geen onschuld claimen (zeker niet nadat dit onthuld is). Het feit dat ze zo ver willen gaan dat ze hierbij denken dit soort beelden op dergelijke oneerlijke wijze te 'moeten' manipuleren, vertelt je alles wat je moet weten over zulke media-producenten en journalisten. En ongeacht het gebrek aan filosofische kennis bij hun publiek, zou dit op zijn minst bij ieder nog denkend individu (met betrekking tot ieder eventueel beeld dat niet vervalsd is) de vraag moeten doen oproepen waarom ze dié beelden selecteren en waarom ze niet kijken naar beelden van de verhongerende gijzelaars, hun families of de families van gevallen IDF-soldaten – of erger nog: waarom ze die beelden wel kunnen verdragen.
Zoals Douglas Murray vaak aan mensen voorlegt, stel uzelf eens serieus de vraag: wat zou u doen?
Je bestrijdt een kwaad nooit door het te omarmen en het zelf in de praktijk te brengen. Het leidende principe hier zou moeten zijn: je onderhandelt niet met terroristen. Je handelt om ze snel uit te schakelen en geeft ze niets – om de dreiging te stoppen, en iedereen ervan te weerhouden dergelijke tactieken in de toekomst te proberen. Ze moeten weten dat terrorisme zinloos is en alleen tot hun eigen vernietiging zal leiden.
[PS 30-07-2025: Keir Starmer sluit zich nu aan bij Macron en dreigt een Palestijnse staat te erkennen als Israël geen staakt-het-vuren uitvoert. Het feit dat hun "erkenning van een Palestijnse staat" wordt gebracht in de vorm van een "dreigement" naar Israël, bewijst dat ze zelf weten wat de gevolgen zouden zijn (dit is wat ze van plan zijn te ontketenen en op Israël los te laten) – en dat ze zich er volledig van bewust zijn dat hun eigen daden kwaadaardig zijn. Hamas is nota bene nog altijd aan de macht. Israël vecht al bijna 2 jaar een harde oorlog tegen Hamas en het is hen hiermee niet gelukt hen volledig te vernietigen. Durft iemand werkelijk serieus te pretenderen dat deze Europeanen (die hun eigen straten niet eens veilig weten te houden) iets tegen Hamas als de lokale machthebber zouden kunnen (of willen) doen?
Ze zeggen hiermee in feite tegen Israël: "Stem ermee in te sterven, of wij zorgen ervoor dat je sterft". Het is afpersing van Israël's buitenland-beleid over de rug van de gijzelaars. En de eis voor een staakt-het-vuren, vertaald naar de concrete betekenis ervan, betekent: "we eisen dat jullie de gijzelaars en jullie toekomstige veiligheid opofferen aan onze 'humanitaire' doelen" (d.w.z. het oprichten van een terreurstaat). Vanuit Europees perspectief is het ook suïcidaal beleid, want als deze Europeanen daadwerkelijk denken dat ze hiermee toegeeflijk zijn aan de (kwaadaardige) eisen van interne kiesgroepen, dan zullen die groepen zich nu gesterkt voelen om hun tactieken voort te zetten en deze landen verder af te persen voor elke gril die ze maar zouden willen. En zal het slechts een kwestie van tijd zijn voordat dit type kwaad ook overal in Europa heerst. Deze acties zijn onvergeeflijke morele misdaden, gepleegd door monsters die zich nu aangemoedigd voelen om dit publiekelijk, in volle openheid te doen.
De unilaterale actie van demissionair(!) minister Veldkamp heeft er inmiddels toe geleid dat Israël Nederland nu als "openlijk vijandig" beschouwt. Daarbij dreigt Veldkamp met valselijk voorgestelde sancties zoals het stoppen van 'wapenleveringen aan Israël', terwijl Nederland helemaal geen militaire industrie van enige significantie kent, en juist afhankelijk is van verdedigingswapens aan Nederland geleverd door Israël. De uiteindelijke consequenties van deze toegeeflijkheid aan het kwade, is op rekening van iedere Nederlander die dit stilzwijgend toestaat in diens naam te laten gebeuren.
Hamas heeft zich teruggetrokken uit de door Amerikanen geleide onderhandelingen op dezelfde dag dat Macron diens statement maakte, gezien zij nu geen enkele reden meer hebben om de gijzelaars vrij te laten. Daarentegen krijgen zij van deze Europese leiders alle reden om te verharden, de gijzelaars niet vrij te laten en simpelweg vol te houden (terwijl ze internationale hulp zien binnenstromen) tot ze hun eigen terreurstaat erkend zien als de 'beloning' daarvoor.]
(PS: Denk ook eens aan het precedent dat dit schept. Wat moeten arme en hongerlijdende gemeenschappen elders op Aarde wel niet denken als ze deze beelden zien? Eindeloze rijen vrachtwagens voedsel die tot aan de horizon reiken, en mensen in het Westen die alleen nog ruzieën om tonnages, om hoeveelheden, maar voor wie de noodzaak van al deze hulp als een onbetwiste primaire wordt beschouwd – maar waarom voor Gazanen en niet voor hen? Het is in meerdere opzichten een werkelijk obsceen schouwspel. En zullen ze op een gegeven moment tot de gedachte komen dat, als zij ook terroristische aanslagen zouden plegen en Westerlingen in tunnels gijzelen, hun eigen bevolking in een slepende oorlog laten verhongeren en de beelden daarvan de wereld rondsturen, dat diezelfde vrachtwagens met voedsel dan misschien ook hun grenzen zullen oversteken als de 'beloning' daarvoor? Kun je het buitenland-beleid van Westerse landen kapen en afpersen door simpelweg gijzelaars te nemen? Dit zijn tegenstrijdigheden die geen enkele oprechte, eerlijke humanist zou verzaken te controleren.)
Mijn 'kritiek' op Netanyahu en de Israëlische regering*
18 Jul 2025
In de kwestie Israël-Gaza hoort men vaak een kreet als: "Ik ben niet anti-Israël hoor, maar ik heb slechts serieuze kritiek op het beleid van Netanyahu (danwel het beleid van de Israëlische regering)". In haast al die gevallen blijkt die 'serieuze kritiek' slechts een dunne dekmantel voor slecht verhuld antisemitisme (of breder nog: een volledig anti-menselijke, xenofobische, tribale filosofie) die zij niet openlijk durven toegeven, maar zichzelf blijkbaar toch niet zodanig kunnen beheersen, dat zij hun standpunten vaak alsnog publiekelijk laten ontglippen, voor ons allen te aanschouwen.
Veelgehoorde van dergelijke kritiek op Israël is bijvoorbeeld dat het land toelaat dat er "Israëlische 'kolonisten' onrechtmatig Gazaanse woongebieden innemen". Dat dit gebeurt – is waar. In Israël wonen namelijk óók een deel onwetende mensen; mensen overtuigd van allerlei misvattingen; van 'rechten' die zij helemaal niet hebben (zoals 'voor eigen rechter spelen'); tot misschien wel een aantal compleet doorgeslagen idioten (net zoals alzulken in Nederland bestaan). En sommige van hen maken zich inderdaad schuldig aan het onrechtmatig en met geweld innemen van grond en woonvoorzieningen voorbij de wettelijke Israëlische grens.
Wat hier echter door dergelijke 'criticasters' nooit bij vermeld wordt, is dat Netanyahu en zijn regering deze Israëli als criminelen beschouwt en behandelt – en steevast strikt optreedt tegen deze overtredingen. Een aantal weken geleden nog werd zo (opnieuw) een groep van dergelijke 'kolonisten' (criminelen) hardhandig door het IDF terug naar Israël geforceerd, waar ze vervolgens voor hun overtredingen zullen worden berecht.
Israël is namelijk een moderne Westerse rechtsstaat, waar de wet wordt gehandhaafd (net als Nederland).
Dit staat in blatante tegenstelling tot hun tegenstander Hamas, die helemaal geen rechten erkennen of beschermen, wiens enige missie is om het gehele land Israël éérst met geweld te vernietigen en het land daarna zelf te 'koloniseren' – met de aanval van 7 oktober 2023 als de meest recente poging daartoe (een poging die zij zélf vastlegden en zélf uitzonden naar de wereld). Ook feiten waar deze 'criticasters' meestal niet over (willen) spreken.
Wat deze 'criticasters' er zeker nooit bij vermelden (de meesten weten het waarschijnlijk niet eens en roepen maar wat, of roepen slechts na wat anderen roepen), is dat (bijvoorbeeld) in 2005, tijdens de volledige terugtrekking van Israël uit de Gazastrook, het IDF bij deze "disengagement" allerlei Israëli (Israëls eigen burgers) die in deze gebieden reeds enige tijd woonden, met geweld heeft verwijderd uit deze gebieden en onder dwang terug naar Israëlisch grondgebied heeft meegenomen, en dat hier zelfs doden bij zijn gevallen. (IDF-soldaten die dus tegenover hun eigen burgers kwamen te staan; dit is slechts één van de vele aspecten die aantonen hoe onmenselijk, en traumatisch, veel van de situaties zijn waar Israël zich mee geconfronteerd ziet.)
Israël had tot deze operatie besloten ter voorbereiding van een mogelijke, toen (zogenaamd) op handen zijnde, "tweestaten-deal". Hamas heeft echter, net als bij alle andere deals voor een tweestaten-oplossing die de afgelopen decennia op tafel hebben gelegen, ook deze deal uiteindelijk, uiteraard, afgewezen. Waarom "uiteraard"? Gezien het voor Israël een onbreekbaar punt is dat, in enige vorm van zo'n deal, Israël één van die twee staten is, en aangezien Hamas als hun enkele bestaansreden slechts heeft om Israël te vernietigen en in te nemen, zullen zij, logischerwijs en dus uiteraard, nooit instemmen met enige tweestaten-deal, aangezien dit het erkennen zou zijn van de staat Israël juist in het gebied dat zij voor zichzelf willen claimen. (Dit spreken zij zelf overigens ook gewoon openlijk uit.)
De historie van de staat Israël staat volgeschreven met dit type horror en tragedie. En als men in acht houdt dat het IDF zelfs zó ver gaat om geweld richting eigen burgers in te zetten om te voldoen aan de voorwaarden van een zogenaamd ophanden zijnde 'deal' met terroristen (!), dat hierbij zelfs doden aan eigen zijde zijn gevallen, dan kan men snel genoeg inzien dat dergelijke 'kritiek' op Israël simpelweg ongeldig is – en de beweegredenen en motieven van dergelijk 'criticasters' anders dan zij willen doen geloven (anders ook dan zij misschien aan zichzelf willen toegeven).
Degenen die mijn eerdere columns hebben gelezen, kennen mijn perspectief op Israël, op die mensen die publiekelijk allerlei anti-Israël standpunten menen te moeten scanderen, en op hen die publiekelijk, moedwillig leuzen in steun van een terreurbeweging roepen.
Is er dan geen legitieme kritiek op het beleid van Israël te geven?
Zeker wel, maar deze kritiek is niet dezelfde kritiek als die men in het huidige publieke debat hoort.
Dit zijn enkele kritiekpunten op het Israëlische (oorlogs)beleid die ik als valide beschouw/erken:
- Dat Israël niet vanaf het begin hárder heeft opgetreden tegen Hamas – en diens vijand waarmee het in oorlog is, d.w.z. diegenen waar hun eigen soldaten tegen moeten vechten, o.a. van water, voedselpakketten, elektriciteit en internetverbinding voorziet.
- Dat Israël zich heeft laten tegenhouden/doen inhouden door immorele internationale druk (zoals tijdens het wel/niet binnenvallen van Rafah), en zelf zo onnodig risico toestond (inclusief m.b.t. de gijzelaars) en de oorlog hiermee onnodig langer rekte.
- Dat Israël wereldwijd aanmoedigt tot het ontvoeren van Israëli (en Westerlingen in het algemeen) door verwerpelijke 'deals' te maken met terroristen – zoals door 1 Israëli (levend, soms zelfs dood) te ruilen voor vrijlating van soms wel 1000 gevangengenomen en veroordeelde Hamas-moordenaars – en hiermee, naast een groot onrecht richting de slachtoffers en nabestaanden, ook het initiële gevaar waar ze tegen strijden sterker maakt (dit betreft een begrijpelijke en misschien vergeeflijke vergissing, maar het is hoe dan ook een kwalijke doctrine). NB: Dit is hoe Yahya Sinwar, de bedenker en leider van de invasie van 7-10-2023, in 2011 uit de Israëlische gevangenis werd vrijgelaten.
En de belangrijkste:
- Dat Israël de soldaten van het IDF systematisch onnodig in gevaar brengt (en hun levens onnodig offert) doordat het middels "civilian casualty mitigation" en dergelijke programma's in verschillende operaties, de vijand hiermee bóven de eigen soldaten stelt. (Dit laatste fenomeen kennen onze Nederlandse soldaten overigens ook.) Het is in de regel ongepast om over getallen te praten in kwesties van oorlog, maar om hier kort slechts het punt te illustreren: bedenk dat er reeds ca. 800 IDF soldaten zijn gesneuveld (die ook allemaal een familie en dierbaren achterlaten in Israël, en hun medesoldaten) in het op deze terughoudende wijze proberen te redden van inmiddels nog slechts ca. 20 nog levende gijzelaars, door toedoen van allerlei maatregelen slechts bedoeld om 'onschuldige burgers' uit Gaza te ontzien (o.a. door gebieden in Gaza niet vanuit de lucht te bombarderen, maar te voet, gebouw voor gebouw uit te kammen, en het IDF hierdoor sommige plaatsen al driemaal opnieuw heeft moeten uitkammen, omdat Hamas steeds kan hergroeperen, met hierdoor steeds opnieuw doden aan IDF-zijde als het gevolg).
Onderwijl staat men tevens toe dat de gehele bevolking langdurig psychologisch wordt getergd door een vijand die o.a. dode gijzelaars via ziekelijke, wereldwijd publiekelijk uitgezonden 'seances' teruggeeft (zoals een lijkenkist met daarin een klein kind dat voor een massaal publiek werd rond geparadeerd, alsof dit een overwinning was). Nee, de gijzelaars mogen niet worden opgegeven. Maar zonder op de stoel te gaan zitten van een IDF-generaal, moet hier een andere weg mogelijk zijn...
Naast bovenstaande kritieken, ben ik fundamenteel tegen de dienstplicht, en dus ook tegen die in Israël geldt. Inachtnemende dat bij de oprichting van de staat in 1948 er onmiddellijk een meer-fronten oorlog uitbrak, met vijanden die het net-opgerichte Israël gelijk wilden vernietigen – en er dus een bijzondere conditie geldt voor Israël in deze kwestie (namelijk dat het vanaf dag 1 permanent klaar heeft moeten zijn voor een meer-fronten oorlog), is mijns inziens nu echter het moment gekomen dat Israël de dienstplicht juist moet gaan afbouwen (het IDF had al meer troepen die zich vrijwillig meldden op 8 oktober 2023, dan er tijdens de mobilisatie werden opgeroepen) – en niet zoals nu, deze willen uitbreiden. De successen van het afgelopen jaar, de succesvolle aanval op Iran samen met de Verenigde Staten, de wél teruggehaalde gijzelaars, de bereikte luchtsuperioriteit in Iran zonder verlies van ook maar één piloot of straaljager, de "pieper-actie" richting Hezbollah, de vernietiging van het Syrische oorlogsmaterieel na de val van het regime/de vlucht van Assad, het verdedigende succes van de Iron Dome, zouden allen tezamen meer dan genoeg nieuwe aantrekkingskracht moeten kunnen genereren voor nieuwe generaties IDF-soldaten (zie ook de vrijwillige militaire dienst in de VS, waar binnen alle Krijgsmacht-onderdelen de recruitment-targets voor dit jaar reeds zijn behaald en worden overstegen).
Dat het huidige Israëlische kabinet nu dreigt te vallen, terwijl het land nog altijd midden in een meer-fronten oorlog vervat is, omdat de regering de dienstplicht wil uitbreiden om ook de streng orthodox-gelovigen eronder te laten vallen (waar op zichzelf genomen ook nog genoeg over te zeggen valt), is m.i. een duidelijke aanwijzing dat hier een morele- en (dus) praktische misvatting hooggehouden wordt, en de (tijdelijke) crisis omtrent dit onderwerp in Israël is hiervan het onvermijdelijke gevolg.
Ik onderschrijf mijn eerdere uitspraak dat burgers van ieder vrij land het voorrecht behoren te genieten om zich niet aanhoudend te hoeven bekommeren met zaken die buiten diens eigen leven of buiten diens eigen land plaatsvinden. Ik zou het niemand verwijten die zich niet met deze oorlog bezig wilt houden – maar in dat geval: spreek er dan ook niet over, en zeker niet publiekelijk.
De hoofdredenen waarom u m.i. in dit geval wél betrokken behoort te zijn, zijn:
a) Omdat terrorisme ook in Nederland een concrete dreiging is, ook hier terroristische geweldsuitbarstingen plaatsvinden (in naam van de oorlog in Gaza) en dit voorlopig nog intenser dreigt te gaan worden, o.a. doordat terroristische organisaties wereldwijd na 7 oktober 2023 o.a. het 'bericht' hebben gekregen dat het ontvoeren van Westerlingen, een strategie is die blijkbaar werkt.
b) Omdat de universiteiten in Nederland vernietigd zijn (niet alleen fysiek, maar met name moreel en intellectueel), en niemand met goed fatsoen diens kind nog naar deze instituten kan sturen, en zullen er nieuwe (private) universiteiten opgericht moeten worden als men dit onderwijs-vacuüm zou willen opvangen (Vakscholen in de industriële sectoren zijn bijv. een reeds bestaand alternatief). (NB: Ik heb geen zicht op de huidige aanmeldcijfers, maar het kan goed zijn dat universiteiten reeds volledig gemeden worden. En dat zou terecht zijn. Universiteiten in Nederland zijn in wezen reeds afgedaan en voorbij, hun fysieke gestaltes staan er wellicht nog, er lopen nog wat verwarde studenten en er klinkt nog een flauwe echo in de maatschappij van hun oude stature, maar meer niet. Ditzelfde geldt voor de gehele media.)
En bovendien:
c) Omdat de Joodse bevolking in Nederland (opnieuw) ernstig gevaar loopt, inclusief iedereen die hen openlijk steunt, d.w.z. zij worden in gevaar gebracht door allerlei kwaadaardige, gewelddadige mensen, die Joden wereldwijd verantwoordelijk houden voor de daden van Israëli.
Vergeet onwetende artiesten zoals Douwe Bob, al die gevolgen van het moderne onderwijs die niet eens meer weten hoe een woordenboek te gebruiken; zijn uitspraken en acties (en van mensen zoals hij) verbazen zodoende niet. Het werkelijke kwaad zit bij de zogenaamde (universitair opgeleide) 'elite' (een tribale term), de zogenaamde "intellectuelen". Laat ik u hier herinneren aan de publieke uitspraken van het monster Brusselmans (niet alleen die ene veelbesproken tekst, maar ook alle verklaringen die hij erna erover gaf in interviews) – die naar criminologisch perspectief, ervan uitgaande dat hij zelf wel een mes zal bezitten als het "middel", naar eigen zeggen een heel krachtig "motief" voelt ("ik word zo woedend"), dus nu alleen nog aan de "gelegenheid" ontbreekt ("means", "motive", "opportunity") om Joodse mensen in Nederland of België – of waar hij ze dan ook zou tegenkomen, op een willekeurig moment in zo'n zelf-toegegeven infantiele driftbui – met "een puntig mes in de keel te rammen". Hij deed zijn uitspraken zogenaamd onder de dekmantel 'satire', maar de premisse dat hij het daarom niet zou menen mag hem hier niet worden gegeven. (Niet na al zijn uitspraken in de interviews erover daarna.) Ook heeft iedereen kunnen zien dat professoren van haast iedere universiteit aan de kant van de terroristen staan (in zowel de humanistieke als de technische universiteiten), hun kwaadaardige doctrines zelfs doceren, en zich tevens openlijk medeschuldig maakten aan het vandaliseren van de gebouwen van hun eigen werkgever, en het terroriseren van Joodse studenten die zij eigenlijk zouden behoren te onderwijzen en te beschermen.
En dan is in dit alles bijv. nog niet eens benoemd, dat Nederland diens raketverdediging van Israël koopt, en als Israël al die boycotten en oproepen daartoe vanuit Nederland wederkerig zou beantwoorden, wij het risico zouden lopen met tekorten in onze eigen luchtverdediging te komen zitten (!). Of: dat de Israëlische geheime dienst geen kritieke informatie meer zou delen met onze AVID, "die ook ons [de AIVD] soms helpen met Nederland veilig te houden" (Directeur-generaal van de AVID, Erik Akerboom op ca. 18 minuten in het interview), d.w.z. met wiens hulp in het verleden dus aanslagen in Nederland zijn voorkomen (!).
Elk uitgesproken waardeoordeel van een mens is onherroepelijk tevens een psychologische bekentenis (het onthult namelijk een deel van iemands code van waarden, of het gebrek daaraan), zo ook van iedere kunstenaar (en iedere zogenaamde 'kunstenaar'), dus ook die van Brusselmans, die hier in wezen openlijk zijn moordlust richting Joden (niet slechts Joden in Israël die in het IDF strijden, maar Joden in het algemeen) bekende, en werd overal waar hij kwam door niemand aan tafel tegengesproken. Hij is zeker niet alleen in zijn soort (zoals ook wederom bleek uit de willekeurige, gruwelijke moord op twee onschuldige Joodse geliefden in Washington D.C. een aantal weken geleden). Alles van zijn filosofie (en van mensen zoals hij) verschilt fundamenteel van die van mij – en één van de vele verschillen als gevolg is dat ik niet op mijn woorden hoef te passen, of deze op dergelijke laffe wijze vermomd als 'satire' hoef te slijten (hetgeen ook genoeg zegt over het type publiek dat dit type 'satire' graag wil horen), noch hoef te vrezen dat mij onverhoopt een immense kwaadaardige moordlust mijn mond of vingers zou ontglippen (noch dat ik dergelijke obscene uitspraken in mijn bijzijn, zonder mijn morele walging en woede te uiten zou laten passeren, uit de laffe angst om per ongeluk, uit morele onwetendheid, misschien 'ook wel iets verkeerds' te zeggen).
Ik moet erbij vermelden dat ik alle hierboven door mij aangehaalde kritiek op Netanyahu en zijn regering als niet-essentieel beschouw. Het is valide kritiek, maar het betreffen, in het geheel genomen, allemaal slechts randzaken (men behoort iedere kwestie altijd te beoordelen op grond van diens essentiële elementen; diens essentiële feiten; in de bijbehorende relevante context die de kwestie vereist).
Israël, samen met de Verenigde Staten stellen sinds begin dit jaar een lichtend (nieuw) voorbeeld voor het gehele Westen (met de pre-emptieve aanval op de nucleaire installaties van Iran als het meest recente wapenfeit) – en na zijn acties van afgelopen weken/dagen, ook samen met Mark Rutte in de rol secretaris-generaal van de NATO – in de context van Westerse oorlogsdoctrine. Deze landen vormen momenteel de bakens van de Westerse "levenszin" – die pro-leven, pro-vrijheid, pro-waarden ingestelde levenszin, die alle vijanden van het Westen ten koste van alles pogen te vernietigen (maar waar zij uiteindelijk allen onherroepelijk in zullen falen).
President Trump vergeleek de gezamenlijke aanval van Israël en de Verenigde Staten op Iran van vrijdag 13-06-2025 qua impact en betekenis valide (d.w.z. op geldige wijze) met de aanval van de Geallieerden op Hiroshima en Nagasaki in 1945, de aanval die de overwinning zou betekenen waarmee de Tweede Wereldoorlog die in 1939 in Polen begon, door deze bewuste aanval op Japan, werd gewonnen. De aanval op Iran van 13-06-2025 betekende het begin van het einde van de "War on Terror", die op 9-11-2001 de toon van het begin van de 21e eeuw zou zetten. Moge hun lichtend voorbeeld door alle andere Westerse landen gevolgd worden ("Peace through strength – first comes strength, then comes peace"), en de inleiding zijn op de overwinning op terrorisme – waarvan men aan het begin van deze eeuw nog riep dat "deze nooit gewonnen zou kunnen worden".
Een mentaliteit die nergens vóór is, maar alleen maar ergens tegen, zal per definitie niet kunnen overwinnen. Een afwezigheid is niets, het kwaadaardige is slechts een afwezigheid, en kan zodoende nooit iets van waarde aantasten als dit hen, door de voorvechters van waarden, niet wordt toegestaan.
[PS 22-07-2025: Als zoveelste voorbeeld van het gebrek aan enige intellectuele (en dus ook morele) status van hen die zich veelal 'rechts' of "libertarisch" noemen, hoort men vanuit deze kringen steevast de aantijging dat Israël de invasie van 7-10-2023 'heeft laten gebeuren' danwel 'zelf heeft uitgelokt', met een argument als 'dat het niet op een andere wijze te verklaren is dat dit leger, met hun overduidelijk superieure inlichtingen- en technologische capaciteiten, deze aanval niet heeft kunnen voorkomen'. (Hun conclusie dat 'Israël het zodoende wel zelf uitgelokt moet hebben, is vaak ook lomp samengevoegd met een uitspraak als 'het militair-industrieel complex wil nu eenmaal dat er een voortdurende oorlog op Aarde woedt, zodat 'een kleine groep mensen' hier voortdurend aan kan verdienen'... U mag één keer raden welke groep zij hierbij meestal aanwijzen.)
Het is echter heel aannemelijk dat het IDF (en ook de politiek) die dag en de dagen ervoor, 'eenvoudigweg' faalde. Waarom? Omdat (te) veel Israëli tot 7 oktober 2023 nog geloofden dat 'als je maar lang genoeg vriendelijk bent, hulp biedt en goede wil toont, dat barbaren die jou eigenlijk willen vermoorden hierdoor dan 'vanzelf' wel Westers willen worden', d.w.z. beschaafd zullen worden (d.w.z. het initiëren van geweld volledig verwerpen en afwijzen, en alleen rationale discussie nog als geldig middel accepteren om een ander mens te overtuigen en ergens toe te bewegen); rechten zullen erkennen, respecteren en handhaven – dat hun focus 'vanzelf' zal veranderen, niet meer gericht op de vernietiging van het gehele Israëlische volk, maar op de creatie van waarden. Deze misvatting heerste, voorafgaand aan de invasie van 7 oktober 2023, nog onder een (significant) deel van de Israëli – en leidde o.a. tot fondsenkortingen voor het leger, onderbemanning (waaronder bij de grensbewaking), tot zelfs laconiekheid en zekere onachtzaamheid m.b.t. het dreigende, en uiteindelijk acute gevaar (in Israël kent men dergelijke misvatting, in het Hebreeuws, als "conceptzia"). Dit is de logische (moreel-politieke) verklaring en de tegenwerping op de genoemde aantijging van dergelijke complotdenkers.
Inmiddels weten ze in Israël beter ‐ en hebben velen de genoemde naïve notie losgelaten. (In Nederland duidelijk nog niet, waarvan mensen als minister Veldkamp het voorbeeld en de vertegenwoordigers zijn.)
Iedere verdere discussie over Israëls zogenaamde 'eigen rol' in de invasie is ongepast. Het is namelijk niet aan Netanyahu en diens regering om te bewijzen dat zij zelf niet schuldig zijn aan een invasie van Hamas (!). De acties van Hamas, zijn het gevolg van de keuzes van Hamas en de bevolking die hen steunt (moedwillig, of bij verstek, door stilzwijgende instemming) – niet van Israël (zoals iedere complottheorie wil doen voorkomen, net zoals zij Oekraïne op vergelijkbare wijze schuldig willen stellen voor de keuze tot het initiëren van een brute invasie door Rusland).
Wat betreft de claim dat één of ander zogenaamd 'verborgen genootschap' binnen het militair-industrieel complex 'uit zou zijn' op (en 'belang' zouden hebben bij) een soort 'constant woedende oorlog', omdat dit 'winstgevend' zou zijn: dit is een evident onzinnige claim – en bedenk: alle investeringen in een Krijgsmacht worden door de inwoners van een land zélf betaald, de posities in het leger door de inwoners zélf bemand en bij tegenslag of verlies sneuvelen zij ook zélf (inclusief de kinderen van de mensen uit dat zogenaamde 'genootschap'). En daarnaast: ja, aan oorlog kan inderdaad ook geld verdiend worden. En dat is een positieve, dat betekent namelijk dat de militaire technologie van het land zó goed is, dat andere landen (bondgenoten) deze ook willen kopen voor hun eigen zelfverdediging (waarmee hun capaciteit tot langdurig zelfbehoud dus ook groter wordt; dit is win-win). Het moge echter evident zijn, dat welke hoeveel winst dan ook, alleen maar van waarde kan zijn (voor zowel het land in kwestie als diens bondgenoten) als men geen enkele oorlog onderweg verliest, want hierdoor zouden al deze (zogenaamde) winsten, vanzelfsprekend allemaal door de vijand gestolen danwel vernietigd worden. Diegenen die hier menen dat een 'verborgen groep mensen' uit alle landen in oorlog ter wereld in een soort 'samenzwering' betrokken zijn, en dat zij hierdoor 'dus nooit zouden kunnen verliezen' ‐ zijn m.i. hiermee, naar eigen toegeven, té ver losgezongen van de realiteit om nog verder enige discussie mee te voeren.]
[REF] Fragment uit Ayn Rands artikel "The Missing Link" (1973)*
14 Jul 2025
(...) "Primitieve stammen zijn een duidelijk voorbeeld van de anti-conceptuele mentaliteit – misschien met enige rechtvaardiging: wilden bevinden zich, net als kinderen, op het preconceptuele niveau van ontwikkeling. Hun latere tegenhangers laten echter zien dat deze mentaliteit niet het product is van onwetendheid (en ook niet wordt veroorzaakt door een gebrek aan intelligentie): het is zelfgemaakt, oftewel zelf-gehinderd. Het heeft zich verzet tegen de opkomst van de beschaving en heeft zich in talloze vormen door de geschiedenis heen gemanifesteerd. Het symptoom ervan is altijd een poging om de realiteit te omzeilen door ideeën te vervangen door mensen, het metafysisch gegevene door het mens-gemaakte, rechten door gunsten, verdienste door speciale invloed – d.w.z. een poging om het leven van de mens te reduceren tot een kleine achtertuin (of rattenhol) dat is vrijgesteld van het absolutisme van de rede. (Het drijvende motief achter deze pogingen gaat dieper dan machtswellust: de leiders van dergelijke groepen zoeken net zo angstig bescherming tegen de realiteit als hun volgelingen.)
Racisme is een duidelijke manifestatie van de anti-conceptuele mentaliteit. Dat geldt ook voor xenofobie – de angst of haat voor buitenlanders ('buitenstaanders'). Dat geldt ook voor elk kastensysteem, dat de status van een mens voorschrijft (d.w.z. hem toewijst aan een stam) op basis van diens geboorte; een kastensysteem wordt in stand gehouden door een speciaal soort snobisme (d.w.z. groepsloyaliteit), niet alleen onder de aristocraten, maar, misschien nog feller, onder het gewone volk of zelfs de horigen, die graag 'hun plaats kennen' en die jaloers bewaken tegen buitenstaanders van boven of van onderen. Dat geldt ook voor socialisme. Dat geldt ook voor elke vorm van voorouderverering of familie 'solidariteit' (de familie inclusief ooms, tantes en neven en nichten in de derde graad). Dat geldt ook voor elke criminele bende.
Tribalisme (de beste naam voor alle groepsmanifestaties van de anti-conceptuele mentaliteit) is een dominant element in Europa, als een wederzijds versterkende oorzaak en gevolg van Europa's lange geschiedenis van kastenstelsels, nationaal en lokaal (provinciaal) chauvinisme, van heerschappij met bruut geweld en eindeloze, bloedige oorlogen. Kijk bijvoorbeeld naar de Balkanlanden, die er eeuwig op uit zijn elkaar uit te roeien vanwege minuscule verschillen in traditie of taal. Tribalisme had geen plaats in de Verenigde Staten – tot de afgelopen decennia [noch in Nederland, tot de komst van Napoleon]. Het kon hier geen wortel schieten, de geïmporteerde zaailingen verdorden en vergingen tot slak in de smeltkroes waarvan het vuur werd gevoed door twee onuitputtelijke energiebronnen: individuele rechten en objectief recht; deze twee waren de enige bescherming die de mens nodig had.
(...)
Observeer dat de huidige heropleving van tribalisme niet het product is van de lagere klassen – van de armen, de hulpelozen, de onwetenden – maar van de intellectuelen, de universitair opgeleide "elitairen" (wat een puur tribalistische term is). Observeer de proliferatie van groteske kuddes of bendes – hippies, yippies, beatniks, peaceniks, Women's Lib, Gay Lib, Jesus Freaks, Earth Children – die geen stammen zijn, maar wisselende groepen mensen die wanhopig op zoek zijn naar tribale "bescherming".
De gemene deler van al dergelijke bendes is het geloof in beweging (massademonstraties), niet in actie – in leuzen roepen, niet in argumenteren – in eisen, niet in bereiken – in voelen, niet in denken – in het afkeuren van "buitenstaanders", niet in het nastreven van waarden – in het zich alleen richten op het "nu", het "vandaag" zonder een "morgen" – in het streven terug te keren naar de "natuur", naar "de aarde", naar de modder, naar fysieke arbeid, d.w.z. naar alles wat een perceptuele mentaliteit aankan. Je ziet geen voorstanders van rede en wetenschap een straat blokkeren in de overtuiging dat het gebruik van hun lichaam om het verkeer te stoppen enig probleem zal oplossen. [Tegenwoordig herkent men deze groep door hun bewondering voor nog altijd primitief gebleven stammen in Afrika, Azië en Zuid-Amerika, danwel collectivistische regimes als China en de Scandinavische landen, tot zelfs zij die landen bewonderen waar bijv. Sharia-wetten gelden.]
De meeste van die embryonale tribale bendes zijn links of collectivistisch. Maar als bewijs dat de oorzaak van tribalisme dieper ligt dan politiek, zijn er tribalisten die nog verder van de realiteit verwijderd zijn, die beweren rechts te zijn. Ze zijn voorvechters van het individualisme, beweren ze, dat ze definiëren als het recht om een eigen bende te vormen en fysiek geweld te gebruiken tegen anderen – en ze zijn van plan het kapitalisme te behouden, beweren ze, door het te vervangen door anarchisme (het instellen van "private" of "concurrerende" regeringen, oftewel stammenbestuur). De gemene deler van zulke individuen is de wens om te ontsnappen aan objectiviteit (objectiviteit vereist een zeer lange conceptuele keten en zeer abstracte principes), om te handelen op basis van grillen, en om te gaan met mensen in plaats van met ideeën – d.w.z. met mensen van hun eigen bende die gebonden zijn door dezelfde concreten. [Tegenwoordig herkent men deze groep door hun bewondering voor regimes als Rusland, Noord-Korea en ook Hongarije, het huidige Turkije.]
De afstand tot de realiteit van deze rechtsen kan worden afgemeten aan het feit dat ze de feitelijke voorbeelden van hun idealen niet kunnen herkennen in de praktijk. Een voorbeeld hiervan is de maffia. De maffia (of "familie") is een 'privéregering', met onderdanen die er vrijwillig voor hebben gekozen zich aan te sluiten, met een strikte reeks regels die streng, efficiënt en bloedig worden gehandhaafd. Een 'regering' die zich ertoe verbindt u te beschermen tegen "buitenstaanders" en uw directe belangen te behartigen – ten koste van uw ziel, d.w.z. uw volledige gehoorzaamheid aan elke "gunst" die het zou kunnen eisen. Een ander voorbeeld van een 'regering' zonder territoriale soevereiniteit wordt geboden door de Palestijnse guerrilla's, die geen eigen land hebben, maar die terroristische aanslagen plegen en "buitenstaanders" afslachten overal ter wereld. [De maffia wordt veelal bewonderd door 'rechts', Hamas veelal door 'links', hetgeen een aanwijzing is naar het feit dat beide stromingen dezelfde (tribale) mentaliteit gemeen hebben.]
De activistische manifestaties van modern tribalisme, van links of 'rechts', zijn botte extremen. Het zijn de subtielere manifestaties van de anti-conceptuele mentaliteit die tragischer zijn en moeilijker om mee om te gaan. Dit zijn de 'gemengde economieën' van de geest – de mensen die innerlijk verscheurd worden door tribale emoties en fragmenten van gedachten – de producten van het moderne onderwijs die de aard van hun gevoelens niet bevallen, maar nooit hebben leren denken.
Sinds hun vroege jeugd zijn hun emoties geconditioneerd door de tribale premisse dat men 'erbij moet horen', dat men 'in' moet zijn, dat men mee moet zwemmen met de 'mainstream', dat men de leiding moet volgen van 'zij die weten'. De gefrustreerde geest van een mens voegt nóg een emotie toe aan de tribale conditionering: een blinde bittere wrok over diens eigen intellectuele onderdanigheid. Moderne mensen zijn tegelijkertijd behorend tot een kudde en antisociaal. Ze hebben geen idee van wat rationele menselijke associatie inhoudt." (...)
– Ayn Rand, The Missing Link (1973), opgenomen in het boek "Philosophy: Who Needs It" (Nederlandse vertaling door mij)
NB: In de 21e eeuw kan men observeren dat de anti-conceptuele mentaliteit heeft gezorgd voor een dermate grove uitholling van de taal dat men in wezen niet eens meer over politiek kan communiceren met gebruik van veel van de gegeven termen, zoals evident in bijvoorbeeld de termen "links" en "rechts", die in heel Nederland nog steeds worden gebruikt om de zogenaamde politieke alternatieven en keuzes te duiden.
"Links" betekende vroeger "liberaal", d.w.z. vóór uitbreiding van "individuele rechten" voor iedereen: vrouwen (stemrecht), homorechten (huwelijk) en dergelijke – maar tegenwoordig betekent links "progressief" en zijn ze helemaal doorgeslagen in zogenaamde 'positieve rechten' (rechten op uitkomsten, zoals 'recht' op zorg, 'recht' op bestaanszekerheid, 'recht' op een woning, 'recht' op onderwijs, etc. – opgedrongen met een haast eindeloze stroom beschamend onfatsoenlijke anti-concepten zoals 'graaiflatie', 'overwinsten' en 'het algemeen belang' tot en met 'energiearmoede', 'mobiliteitsarmoede'(!), 'menstruatiearmoede'(!), 'ontbijtarmoede'(!), die allemaal als bezwering (en psychologisch chantagemiddel) dienen om te bedekken dat er iemand voor dit alles zal moeten werken en betalen); gelijkheid van uitkomsten ongeacht individuele prestatie – en zij die willen werken die moeten, volgens deze mensen, offeren aan degenen die dat niet willen of niet kunnen.
"Rechts" betekende vroeger "conservatief" (d.w.z. behoudend/terughoudend in relatie tot iedere politieke verandering, met individueel recht als de standaard), maar betekent tegenwoordig van alles, waaronder "nationalistisch" (in de zin van het land als een stam, veelal met allerlei verborgen racistische connotaties) en "anarchistisch" (d.w.z. bende-heerschappij, 'outlaw-isme'), waarvan de aanhangers zich alleen nog lijken te kenmerken door het aanhangen van een soort "anti-migratie" standpunt (NB: open grenzen in een industriële verzorgingsstaat, is uiteraard suïcidaal beleid) – maar de term "rechts" wordt tegenstrijdig genoeg ook nog steeds gebruikt om, zogenaamd, "kapitalistisch" te bedoelen (scheiding van Staat en Economie, waar alle eigendom "privaat eigendom" is, en de taak van de staat alléén bestaat uit het beschermen van individuele rechten). Maar als men echter de politieke programma's leest van de partijen in Nederland die zogenaamd 'rechts' zijn (met enigszins de uitzondering van de VVD), dan pleiten zij allemaal voor collectivisme, d.w.z. de Staat als absolute controleur van de economie, met als taak om welvaart van hen die werken en welvaren, onder dwang, te her-distribueren naar de 'zwakken en arme', of naar hun eigen specifieke bende.
De enige keuze die men dus heeft, is collectivisme – terwijl zowel politici als burgers slechts nog als papegaaien de geluiden "links" en "rechts" maken, waarbij door niemand van hen wordt benoemd dat deze termen in politieke zin helemaal geen duidelijke definitie (meer) kennen, en niemand lijkt op te vallen dat dit feit door iedere machtswellusteling wordt misbruikt (deze mogelijkheid tot misbruik is juist wat het tegenwoordige type politicus aantrekt om de politiek in te gaan) – en dat in fundamentele termen alle partijen in Nederland allemaal slechts collectivisme voorstaan, met grofweg twee typen belangengroepen vechtend om details in dezelfde richting van totaalcollectivisme, met als 'de onbenoemde derde' het op individueel recht gestoelde kapitalisme, dat hiermee systematisch ontkend, mis-gerepresenteerd en (als het al wordt benoemd) besmeurd wordt – net als die onafhankelijke, productieve individuen die voor dit spektakel opdraaien en betalen. (Hier is het gezegde van toepassing "u mag dan wel zeggen niet geïnteresseerd te zijn in politiek, maar politiek is hoe dan ook geïnteresseerd in u".)
Links en rechts betekenen in politieke zin helemaal niets meer. En elk "midden" tussen twee betekenisloze termen is evenzo betekenisloos (en zo mogelijk een nóg kwalijker standpunt). En ieder op vrijheid ingesteld mens graaft diens eigen politieke graf zolang hij/zij deze termen zo achteloos blijft gebruiken. Onthoud dat het meest kwalijke aspect van collectivisme niet is dat de macht van de overheid oneerlijk gebruikt zou kunnen worden, maar – sinds er alleen individuen bestaan, en het schenden van individueel recht ten gunste van enig 'sociaal belang' zodoende altijd betekent dat sommige individuen gedwongen worden te offeren aan de belangen van anderen – dat zodoende dergelijke overheidsinmenging niet eerlijk kan worden ingezet. (Onthoud dat een overheid geen productieve entiteit is, maar een instituut met een wettelijk monopolie op het gebruik van geweld, gesymboliseerd door een pistool.)
PS: Als een kanttekening bij een breed moreel- en psychologisch onderwerp, is er de vaak gehoorde afgezaagde uitdrukking: "Wat te doen met de 'zwakken en armen' in de samenleving?"
In een vrije, industriële samenleving is dit slechts een marginale kwestie: kinderen die om mentale en/of fysieke redenen helemaal niet in hun eigen onderhoud kunnen voorzien, vormen slechts een marginaal percentage van de samenleving (NB: het leven begint niet bij 40, waarbij men 'plotseling' arm is). De verantwoordelijkheid voor de zorg voor zo'n kind ligt in de eerste plaats bij de ouders. Mochten die ouders zelf niet in staat zijn om in de zorg voor hun kind te kunnen voorzien, dan zijn die ouders toegewezen op vrijwillige, particuliere liefdadigheid van anderen. De 'zwakken en armen' vormen niet de standaard van een samenleving. De standaard is ieder potentieel rationeel en bekwaam individu – en in de samenleving nemen deze individuen de volledige verantwoordelijkheid voor hun leven en daden op zich (waarbij de verantwoordelijkheden in de jaren daarvoor geleidelijk van de ouders op het kind overgaan) vanaf de leeftijd van "wettelijke volwassenheid".
Als voorbeelden van enkele gepaste antwoorden op degenen die de bovenstaande dooddoener-vraag stellen, kan men, als de persoon in kwestie nog enige intellectuele integriteit heeft en nog steeds eerlijk is, antwoorden:
"Als bezorgdheid om menselijke armoede en lijden iemands voornaamste drijfveer was, zou deze proberen de oorzaak ervan te achterhalen. Diegene zou dan zeker de vraag stellen: Waarom ontwikkelden sommige landen zich, terwijl andere dat niet deden? Waarom hebben sommige landen materiële overvloed bereikt, terwijl anderen in sub-menselijke ellende zijn blijven steken? De geschiedenis, en met name de ongekende welvaartsexplosie van de 19e eeuw, zou een direct antwoord geven: kapitalisme is het enige systeem dat mensen in staat stelt overvloed te produceren – en de sleutel tot kapitalisme is individuele vrijheid.
Vergeleken met de eeuwen van pre-kapitalistische hongersnood, waren de levensomstandigheden van de armen in de beginjaren van het kapitalisme de eerste kans die de armen ooit hadden gehad om te overleven. Als bewijs hiervoor kan de enorme groei van de Europese bevolking in de 19e eeuw worden aangehaald, een groei van meer dan 300 procent, vergeleken met de eerdere groei van ongeveer 3 procent per eeuw. De gemiddelde levensverwachting steeg in de loop der tijd van ongeveer 30 jaar naar gemiddeld ongeveer 80 jaar. Voor het eerst in de geschiedenis konden samenlevingen (en met name de armen) overleven, ontsnappen aan de stagnerende ellende, afgewisseld met wijdverbreide hongersnoden in de eeuwen daarvoor, en niet alleen overleven, maar ook floreren."
"Armoede is geen hypotheek op de arbeid van anderen – tegenslag is geen hypotheek op prestatie – falen is geen hypotheek op succes – lijden is geen claim-cheque, en de verlichting ervan is niet het doel van het bestaan – de mens is geen offerdier op iemands altaar noch voor iemands doel – het leven is niet één groot ziekenhuis."
Om te begrijpen waarom dit soort clichématige vraag, naast dat het een moreel(-politiek) onderwerp betreft, ook betrekking heeft op een breed psychologisch gebied, bedenk dan: "Als kapitalisme nooit had bestaan, zou elke oprechte humanist zich hebben ingespannen om het uit te vinden. Maar wanneer je mensen ziet worstelen om het bestaan ervan te ontwijken, de aard ervan te verdraaien en de laatste restanten ervan te vernietigen – kun je er zeker van zijn dat, wat hun motieven ook zijn, liefde voor de mens er niet één van is." (Ayn Rand)
Dit relateert terug naar de "tribale premisse" zoals hierboven besproken.
Als je vermoedt dat de vragensteller niet echt intellectueel betrokken is, noch oprecht is over het onderwerp, zou je de vraag "wat te doen met 'de armen'?" korter kunnen beantwoorden:
"Ik beschouw 'de armen' niet als mijn eigendom om over te beschikken." (citaat van Ayn Rand)
of,
"Het beste wat je voor de armen kunt doen, is niet één van hen te zijn." (citaat van Eerwaarde Ike)
of,
"Als jij de armen wilt helpen, zullen wij je niet tegenhouden." (citaat, vermoed ik, van Isabel Paterson)
of,
"Als jij verantwoordelijkheid wilt, ga en breng het in de praktijk – maar je zult geen enkele verantwoordelijkheid opdwingen aan mij!" (citaat van Ayn Rand)
Als antwoord op die tribalisten die maar nieuwe offers blijven eisen (zoals verplichte militaire dienst en verplichte civiele dienst) middels het scanderen van de expliciete roep om offers "minder ik, meer wij", ingezet als taalbezwering om hiertoe vatbare mensen emotioneel te chanteren (een werkelijk obscene leus in een tijd waarin elk rationeel eigenbelang door haast iedereen reeds als 'kwaadaardig' wordt veroordeeld en afgedaan, waarin het individu in Nederland reeds geheel uit de grondwet is weggeschreven, en ieder productief individu, door toedoen van effectief >90% belastingdruk en evenveel koopkrachtverlies over tijd door verruiming van de geldvoorraad ter financiering van alsmaar stijgende overheidsuitgaven [inflatie], in wezen alles reeds offert aan al die pressiegroepen die zich in Nederland zo graag identificeren als 'collectief'), zou iemand met eigenwaarde kunnen antwoorden:
"Zonder ik, geen wij" – en als u werkelijk volhardt in die abjecte parasitaire lokroep, dan bestaat er wat ons betreft straks alleen nog "jij". (zie mijn essay "Filosofische Navigatie in de 21e eeuw")
Het conceptuele raamwerk van de mens – nu digitaal en interactief (beta-release)
19 Jun 2025
Dit raamwerk heeft als functie om een uitputtend, integraal en consistent overzicht van menselijke kennis te geven. En om filosofie en wetenschap te integreren.
Het is een didactisch hulpmiddel; een raamwerk waarmee men alle kennis over de realiteit:
a) correct kan uitdrukken;
b) traceerbaar kan maken tot het perceptuele niveau;
c) consistent integreert (zonder tegenstrijdigheden);
d) comprimeert tot een overzichtelijke doch uitputtende structuur (biedt de mogelijkheid tot sneller denken);
e) integer kan overgedragen, en er exact over kan communiceren;
f) systematisch verder kan ontwikkelen.
Bezoek de beta-omgeving hier: Diagram Viewer (opent in nieuw venster, ontworpen voor desktop gebruik)
De "Rode Lijn" versus de uitslag van het Songfestival*
19 Mei 2025
In een proper vrij land geniet iedere individuele burger het voorrecht om zich niet aanhoudend te hoeven bekommeren met zaken die buiten diens eigen leven of buiten diens eigen land plaatsvinden. Maar wanneer tienduizenden mensen zich op een veld verzamelen om te protesteren tegen een ander vrij land dat zich verdedigt tegen een genocidale doodscultus* (en daarmee, impliciet of expliciet, het vergaan van dit vrije land steunen), en deze mensen zich inmiddels tussen ieders sociale kringen bevinden (zij het kennissen, familie, vrienden, collega's), raakt dit onvermijdelijk ook de relaties van ieder redelijk en moreel mens in Nederland – dat wil zeggen: ieder denkend mens die begrijpt dat het leven oordeel vereist over wat goed is en wat kwaad is voor zijn/haar leven.
(*ter bewijs dat dit de gepaste term is, zie de oprichtingsstatuten van Hamas en de toespraken van hun leiders.)
Als er tijdens WOII in Nederland protesten zouden zijn geweest waarbij een groep mensen zou eisen dat de Geallieerden voedsel en andere levensmiddelen naar de kinderen van Nazi's zouden moeten sturen, of dat zij in de nadagen ervan voedsel en andere levensmiddelen naar de kinderen van inwoners van Hiroshima en Nagasaki zouden moeten sturen (terwijl het gehele eigen land en de gehele eigen samenleving nog wederopgebouwd zou moeten worden), dan zouden zij in die tijd zeer waarschijnlijk allen uitgemaakt worden voor "landverraders".
Als er daarbij tijdens de invasie van Nederland nog enkele honderden Nederlandse vrouwen, kinderen, militairen en andere burgers ontvoerd zouden zijn en meegenomen waren naar vijandelijk gebied om als gijzelaar gevangen te worden gehouden in tunnels, onder de meest erbarmelijke omstandigheden die men kan voorstellen, en nog steeds vastgehouden werden, dan... Het zou te erg zijn om geheel op te schrijven. Neem hiertoe de verhalen van de concentratiekampen in eigen land en elders in Europa, en de strafkampen in Japan in acht – toen het Nederland overkwam.
Dit is echter precies wat de mensen op het Malieveld van Israël eisen.
De belangrijkste mentale verbuiging waarop zij hun irrationaliteit stoelen, is het valselijk voorstellen van een zogenaamd onderscheid tussen het bestuur van een land, en diens inwoners. Maar burgers zijn in alle gevallen verantwoordelijk voor de overheid die zij met hun stem (danwel met hun stilzwijgen) steunen, sanctioneren (d.w.z. er morele goedkeuring aan verlenen) en instandhouden – ook wanneer dit een primitieve, tribale samenleving betreft zoals in Gaza. Ook hier geldt dat stilzwijgen betekent instemmen, en onderliggend: in een tirannie blijven wonen ook (zij hebben Hamas daarbij zélf gekozen). Het is alleen een overheid dat een land kan bevelen een oorlog te starten (geen private burger kan in werkelijkheid dergelijke macht bezitten) en het zijn alleen de burgers die een overheid mogelijk maken en instand kunnen houden. (Dit is één van de redenen waarom iedere burger op Aarde zich om diens nationale Politiek behoort te bekommeren, en ervoor te zorgen dat men niet onder de verkeerde regering leeft.)
De andere tegenstrijdigheid die zij stelselmatig hooghouden, is hun aanhoudend beroep op zogenaamd 'internationaal oorlogsrecht' (een contradictie in termen) – alsof oorlog een soort 'riddertoernooi' zou zijn, waarbij burgers slechts met snotlappen wuivend hoeven toe te kijken naar vechtende legers waar zij zelf verder niets mee van doen hebben, totdat de koning (en in diens tegenwoordige versie in de vorm van de VN, het ICC, etc.) bepaalt wie gewonnen heeft en iedereen daarna 'gewoon' weer naar het dagelijkse leven terugkeert. Dat is zeker niet de aard van oorlog. Geen enkele wet kan standhouden wanneer mensen in een staat van oorlog zijn beland, waarbij de standaard niet langer is om elkaar te overtuigen middels rationele middelen, maar de standaard nu is verworden tot wie kan de andere partij tot overgave brengen middels geweld – een staat waarin geschillen tussen mensen beslecht worden middels moord. Alles wat een verdedigende partij hierbij tegen een agressor doet is moreel gerechtvaardigd, omdat het een handeling uit zelfverdediging is.
[Uit de Engelstalige referentiepost "'Just War' Theory versus Western Self-defense" van 4 Sep 2024:
"De noodzaak van oorlog ter zelfverdediging ontstaat wanneer een land wordt aangevallen of bedreigd door een buitenlandse agressor. In sommige gevallen is het mogelijk om zo'n agressor te stoppen met minder dwingende middelen, zoals sancties of ultimatums. Zodra echter duidelijk wordt dat de vijand niet afgeschrikt is, is militair ingrijpen geen 'laatste redmiddel', maar het ENIGE redmiddel."]
Een samenleving die zich niet wil of niet kan verdedigen tegen een agressor die slechts 'de taal spreekt van het zwaard', zal zeker vergaan.
[Uit mijn eerdere column "Het Ethisch Bankroet van Nederland" van 22 Nov 2024:
"Oorlog is het beslissen van kwesties middels moord en geweld. Het onderscheid "in recht" wordt gemaakt op basis van wie het geweld initiëert. Het fundamentele morele onderscheid tussen beide vormen van geweld is: De initiator gebruikt geweld om waarden te vernietigen/te ontnemen, maar de verdediger gebruikt geweld slechts om geweld te stoppen. Een agressor hoopt met geweld iets te winnen. Een verdediger wint niets met het beantwoorden van geweld met geweld, behalve het beschermen en behouden van waarden."]
Voor een propere, vrije samenleving – d.w.z. een samenleving wiens overheid diens legitimiteit ontleent aan de bescherming van individuele rechten, waarbij deze individuen zekere bevoegdheden aan de staat hebben gedelegeerd – is oorlog een rechtmatig geweldsinstrument dat ingezet wordt ter zelfverdediging, dat (alleen) wordt gebruikt in reactie op geweld tegen diens burgers, om dat geweld (of acute dreiging ervan) te stoppen.
Een belegering bijvoorbeeld, en daarbij het uithongeren van een vijand totdat deze zich overgeeft, is één van de oudste militaire tactieken van de mens. Als er al een hongersnood zou plaatsvinden zoals wordt beweerd (hetgeen in de huidige "fog of war" helemaal niet kan worden vastgesteld), dan nog zou Hamas een hongersnood onmiddelijk kunnen beëindigen door zich onvoorwaardelijk over te geven en de gijzelaars vrij te laten. Dan zou de oorlog vandaag nog stoppen. Echter, Hamas geeft zich niet over. En dat is ook helemaal niet iets waar deze mensen op het Malieveld om roepen. Die schreeuwen slechts om het 'recht' van Gazanen op 'humanitaire hulp'. 'Hulp' hier is steun aan Hamas die, met iedere binnengereden vrachtwagen, hun overgave zo langer kunnen uitstellen.
Het concept "rechten" is in een dergelijke primitieve maatschappij als in Gaza helemaal niet van toepassing. Ook dit waanbeeld stoelt op dezelfde valselijke voorstelling van een zogenaamde scheiding tussen een landsbestuur en diens burgers – waarbij mensen de contradictie aanhangen dat burgers 'rechten' zouden kunnen bezitten buiten en los van de rechten die in hun eigen land (al dan niet) erkend worden door hun eigen regering. Alsof men 'vrijgesteld' zou kunnen worden van de kwaden van diens eigen regering, omdat een andere regering (of supranationale organisatie) 'elders' hun rechten dan wel zullen komen beschermen. Als dit waar zou zijn, dan zou geen burger op Aarde zich ooit nog om diens nationale Politiek druk hoeven te maken.
Dit zijn echter allemaal geen zaken waar deze demonstranten bij willen stilstaan. En waar de Israëli nu (wederom) voor hun overleven moeten vechten, kiezen de demonstranten ervoor om hun steun te geven aan de bevolking van een doodscultus. Tienduizenden demonstrerende mensen, die de aanwezigheid van een zeer wijdverspreide psychische stoornis onder een deel van de Nederlandse bevolking doen vermoeden – met een (zelf)verminkt type gewaarzijn dat niet meer het perceptuele niveau kan (wil) ontstijgen, d.w.z. dat slechts nog losgezongen concreten, slogans en plaatjes verwerkt maar deze niet meer kan (wil) integreren, dat geen context meer kan (wil) vasthouden (zoals de gebeurtenissen van 7 oktober 2023(!) en dat er nog steeds(!) tientallen gijzelaars gevangen zitten), geen onderscheid kan (wil) maken tussen wat eerst kwam en wat daarna, tussen een rechtsstaat en een barbaarse tirannie, tussen wie initiëerde en wie verdedigt, d.w.z. waarvan het kenmerkende mentale proces "context-laten-vallen" is, en die zo hun gevoel leidend maken op hun verstand en als gevolg hiervan een compleet verdraaide waardenhiërarchie hebben ontwikkeld. De propagandamachine van Hamas (en diens steungevers) draait hierbij sinds 2023 op volle toeren (het is tenslotte oorlog), en deze toont zich inmiddels zéér effectief te zijn geweest.
Eén van de morbide indicaties van het succes van de cognitieve operaties van Hamas (en diens steungevers) middels hun propagandatechnieken, is te ontwaren in de manier waarop de media over deze oorlog verslag doen – waarbij zij allen (buiten het kleine, onafhankelijke GeenStijl), zonder uitzondering, voornamelijk dodenaantallen in Gaza noemen, zonder het benoemen van het belang danwel enige context van bepaalde militaire acties – als een 'kerkbel' uit naam van de doodscultus in Gaza, die door de Nederlandse media midden in de Nederlandse samenleving is opgehangen, om iedereen zo haast dagelijks te bestoken met niets meer dan slechts het aanhoudende jammerende geluid van dodentallen. Geen context, geen duiding, geen appèl tot een oplossing, slechts de constante herinnering aan, en het aanroepen van de dood.
In de media wordt zo bijvoorbeeld gemeld dat "Israël valt woongebieden aan, tientallen doden", zonder daarbij te vermelden dat zich hier de toegangen naar de tunnels van Hamas bevinden, van waaruit terroristen omhoogkomen en de soldaten van het IDF aanvallen – of "Israël valt vluchtelingenkamp aan", met weer melding van een willekeurig aantal doden, echter zonder te vermelden dat Hamas daar wapens en munitie opslaat, en vluchtelingenkampen gebruiken als menselijk schild, om hiervanuit raketaanvallen op Israël uit te voeren – of "Israël valt ziekenhuis aan" en natuurlijk wéér dodentallen (nota bene afkomstig van de betreffende terreurorganisatie), zonder te vermelden dat de leider van Hamas zich onder dat ziekenhuis schuil hield en het gebruikte als commandopost. Dat wil zeggen: zonder te vermelden dat iedere roep naar Israël tot terughoudendheid vanwege 'internationaal oorlogsrecht', het steunen van hun vijand betekent – die alle Westerse oorlogsconventies tégen hen gebruikt.
Dit alles geeft aanleiding tot serieuze vermoedens dat veel mediabedrijven en journalisten omgekocht worden (of anderszins worden beïnvloed, zoals door infiltratie), of moedwillig een vijandelijke ideologie steunen (zoals de NSB'ers in de tijd van WOII), of beiden. Dat is het domein van onze veiligheidsdiensten.
Maar de veiligheidsdiensten (die overigens zeer duidelijk zijn over welke partij hier een gevaar vormt ook voor de Nederlandse samenleving, zie de publicaties van de NCTV en de AIVD) gaan niet over de media als geheel, noch over het (universitair) onderwijs, waar deze kwaadaardige ideologieën van o.a. Hamas gesteund en gepropageerd worden – en zij gaan niet over de geaccepteerde ideeën van uw buren, uw vrienden, uw familie, uw kinderen en het type psychologie dat zij als resultaat hiervan zullen ontwikkelen. De veiligheidsdiensten zijn slechts verantwoordelijk om in te grijpen zodra één van dezen zou besluiten tot het plegen van een aanslag, of een ander type terroristische daad. Dat een groeiend aantal van deze demonstranten inmiddels publiekelijk roept "demonstraties werken niet, wij moeten gaan escaleren" is in deze context temeer reden tot waakzaamheid. [PS: Twee dagen na publicatie van dit stuk gebeurde dit. ] En reden om u uit te spreken tegen hen die dergelijke ideologieën steunen – zodat zij zich niet aangemoedigd wanen of denken zonder gevolgen hun kwaadaardige ideeën te kunnen verspreiden onder redelijke mensen. En bovenal: door de juiste ideeën (incl. de bewijzen daartoe) te verspreiden en te verdedigen.
Als Nederlander bent u waarschijnlijk zeer goedaardig en enorm onschuldig over de aard van kwaadaardigheid. U kunt niet geloven dat sommige mensen de vernietiging van de mens bepleiten omwille van de vernietiging van de mens – in dit geval: dat zij de vernietiging van de staat Israël voorstaan (en daarna van Amerika, Europa en het gehele Westen) en als u hen hoort, denkt u dat ze het niet menen. Maar ze menen het weldegelijk.
Er is daarbij iets obsceens aan de houding van degenen die horror zien als een kwestie van aantallen, en die hun persoonlijke blik op deze oorlog vormen door slechts het stelselmatig kijken naar beelden van slachtoffers, slechts aan één zijde nog wel (zonder de oorzaken ervan te willen zien en erkennen) – en bovendien: die bereid zijn de slachting van weerloze slachtoffers goed te keuren (de burgers in Gaza die met bruut geweld door Hamas worden geregeerd, ook in de door veel demonstranten gewenste "tweestaten-oplossing"), maar in protest marcheren tegen oorlogen tussen de goed bewapende (Israël dat een existentiële verdedigingsoorlog voert na op beestachtige, barbaarse wijze te zijn aangevallen vanuit meerdere fronten in het Midden-Oosten). Ter indicatie van het type kwaad waar men hier mee te maken heeft: De verhalen over niet-Joden die tijdens de holocaust hun leven riskeerden om Joden te helpen aan de Nazi's te ontsnappen, onder te duiken en op allerlei manieren heimelijk te helpen waar zij konden, zijn alom bekend. Ter contrast: De meer dan 100 teruggekomen Israëlische gijzelaars uit Gaza werd allemaal gevraagd of ze tijdens hun gevangenschap door iemand, als was het maar één iemand geholpen werden, die ze wat extra water bracht, of wat eten, of iets van zorg of hulp bood? Alle teruggekomen gijzelaars antwoordden unaniem: Niet één... (Integendeel, zij zagen zich tevens gefolterd door mensen met een VN-salaris.)
Als de publieksstemmen voor Israël tijdens het Eurovisie Songfestival afgelopen weekend enige positieve indicatie zijn (het is tenslotte een land in oorlog, ook hier kunnen effecten wellicht het gevolg zijn van digitale oorlogstactieken), dan bevinden zich in Nederland, en breder in Europa, vele mensen die de waarden van Israël steunen; veel méér mensen dan zij die hun stem laten gelden ter ondersteuning van terreur – en lijkt het dat deze uitslag een hoopvolle indicatie is dat een luide, drammerige minderheid niet representatief is voor de standpunten van de meerderheid.
Tegen "het argument vanuit intimidatie" (drogredenen zoals 'als jij vindt dat de slachtoffers in Gaza niet onconditioneel geholpen moeten worden dan ben je een monster') is alleen morele zekerheid uw verdediging. Drogredenen staan niet ter discussie, en met een emotionalist kan geen discussie worden gevoerd. Zijn deze demonstranten ooit nog te overtuigen tot andere denkbeelden? Nee, naar mijn inschatting niet. Maar dat hoeft ook helemaal niet. In onze samenleving zijn we vrij om te kiezen om onszelf niet te associëren met mensen wiens overtuigingen in conflict zijn met onze fundamentele beginselen (met "onze" bedoel ik de Nederlandse beginselen, en er kunnen geen compromissen worden gesloten over basisprincipes). Laat ze zichzelf maar zo potsierlijk en overduidelijk mogelijk identificeren. Mensen zetten zichzelf op deze manier 'handig' in de kijker, waarmee wij ze duidelijk en eenvoudig kunnen ontwaren, om ons vervolgens van hen los te kunnen maken, en nog slechts in ons achterhoofd te houden wie al deze mensen waren, om uiteindelijk zonder hen de toekomst in te gaan.
Om hier tot slot een gewaardeerd en bevriend kunstenaar te citeren (ik noem zijn naam hier niet omdat hij deze uitspraak in een andere context deed):
"Het [menselijk leven] gaat over waarde maken, en als je daar geen zin in hebt, dan doe je er vanzelf niet [meer] aan mee."
PS: 20-05-2025 In Gaza trekt men nu ook een 'rode lijn', waar (opnieuw) een massaprotest onder de burgers is uitgebroken tegen Hamas.
Als u nog niet volledig overtuigd was van de hypocrisie van de demonstranten in Nederland (en de politici die hen bedienen), dat zij niet de mensen in Gaza steunen maar de doelen van Hamas, laat deze blatante tegenstrijdigheid – tussen de aangesproken partij in de protesten in Nederland (Israël) versus de aangesproken partij in de protesten in Gaza door de betrokken burgers zélf (Hamas) – dan het overtuigende bewijs vormen.
[REF] Het patroon van elke discussie die u ooit bent aangegaan, over welk onderwerp dan ook*
15 Mei 2025
"Ik ontmoette ooit een zakenman die nogal socialistisch ingesteld was en ik raakte verwikkeld in een discussie over vrij ondernemerschap versus collectivisme. De man was semi-analfabeet en agressief anti-intellectueel. Hij verklaarde dat hij geen interesse had in Filosofie, dat alle theorieën onzin waren en dat abstracte ideeën niets met het werkelijke leven te maken hebben. Vervolgens vertelde hij me dat alles wat ik zei misschien wel waar was geweest in de 19e eeuw, maar we leven tenslotte in de 20e eeuw, en wat gisteren waar was, is vandaag niet waar. Alles verandert, niets staat stil, er bestaat niet zoiets als een vaststaande, permanente realiteit, er is alleen constante verandering.
Hij wist niet dat hij een metafysische kijk op de werkelijkheid uiteenzette, die 2500 jaar geleden voor het eerst in de Westerse beschaving werd verkondigd door een filosoof genaamd Heraclitus, die het leerde aan Hegel, die het leerde aan John Dewey, die het leerde aan zijn studenten, die het leerden aan de schrijvers van krantenartikelen, die het leerden aan de striptekenaars, die het leerden aan deze meneer.
Ik zou willen stellen dat dit niet de beste manier is om diens filosofische overtuigingen op te doen.
Om de wijze te begrijpen waarop filosofische kwesties ons leven dagelijks en onontkoombaar raken, overweeg het volgende voorbeeld:
Neem dat u een discussie voert met iemand die zichzelf als een liberaal omschrijft. Neem dat u stelt dat het ongepast is om de uitvoeringen van het bezoekende Sovjetballet bij te wonen, omdat men geen enkele vorm van spirituele goedkeuring of financiële steun zou moeten geven aan een dictatuur.
De liberaal antwoordt: U heeft het mis. Kunst heeft niets met Politiek te maken.
U zegt: Kunst drukt waarden uit, en als het waarden zijn waar ik me mee bezighoud, dan dien ik die niet door een dictatuur te steunen. (Nu raakt u aan een kwestie van Esthetiek.)
De liberaal zegt: Nee. Kunst overstijgt alle andere waarden en spreekt een taal die de hele mensheid gemeen heeft.
U vraagt: Welke taal?
Hij antwoordt: Bovendien, ik snap niet waarom u Sovjet-Rusland een dictatuur noemt.
U zegt: Omdat het een land is waar individuele rechten niet worden erkend en mensen worden geregeerd met bruut geweld. (Nu heeft u te maken met een kwestie van Politiek.)
De liberaal zegt: Maar iedereen weet dat individuele rechten moeten worden opgeofferd aan het welzijn van de samenleving als geheel.
U vraagt: Waarom?
Hij antwoordt: De mens kan niet alleen voor zichzelf leven. De enige morele rechtvaardiging van diens leven is dienstbaarheid aan anderen. (Nu heeft u te maken met een kwestie van Ethiek.)
U vraagt: Waarom?
Hij antwoordt: Als u niet weet dat zelfopoffering de hoogste morele plicht is, dan bent u een egoïstisch monster.
U zegt: Nee, dat wist ik niet. Hoe weet u dat?
Hij antwoordt: Ik voel het. Ieder fatsoenlijk mens voelt het. U niet?
U zegt: Nee, ik niet. En gevoelens zijn geen kennis. (U hebt nu te maken met een kwestie van Epistemologie.)
De liberaal zegt: Kennis?! Wat is kennis? Alles is relatief. De mens kan nergens zeker van zijn.
U zegt: De rede is het middel van de mens tot kennis.
Hij vraagt: Wat is de rede?
U antwoordt: De rede is het vermogen om de feiten van de werkelijkheid waar te nemen en te begrijpen.
Hij zegt: Dat is slechts uw mening. Er zijn geen feiten. Wat voor u een feit is, is dat voor de Russen misschien niet.
En hier belandt u dan aan. U eindigt met een kwestie van Metafysica.
U eindigt waar u eigenlijk had moeten beginnen – want Metafysica, iemands kijk op de aard van de werkelijkheid, is de basis van elke gedachte, elk gevoel en elke handeling van de mens, expliciet of impliciet, bewust of onderbewust.
U kunt het patroon van dit argument transponeren naar elk argument dat u ooit over welk onderwerp dan ook bent aangegaan. En hoewel de lijn van discussie misschien niet altijd zo kort en duidelijk zal zijn, hoewel er nog veel meer omwegen, ontwijkingen en bijzaken zullen zijn, zult u merken dat elke belangrijke onenigheid tussen mensen, elk debat of meningsverschil, uiteindelijk zal uitmonden in een kwestie van Ethiek, Epistemologie en Metafysica. Op welk punt de meeste mensen zullen stoppen met discussiëren en opgeven, in verwarring, verbijstering, hulpeloze woede of frustratie, en zullen besluiten dat communicatie met andere mensen nutteloos is, dat denken nutteloos is, dat Filosofie nutteloos is. Ze zullen dit besluiten op de premisse dat ze zo aan Filosofie zullen ontsnappen. Maar observeer dat er geen ontsnapping mogelijk is. Door op te geven, hebben ze impliciet de ergste van alle filosofische doctrines geaccepteerd en eraan toegegeven: dat de menselijke geest impotent is, dat denken zinloos is, dat kennis onmogelijk is, dat de realiteit onkenbaar is."
Bron: The Basic Principles of Objectivism (1968), Lecture 1: The Role of Philosophy (lezingenreeks gegeven door Nathaniel Branden, onder supervisie van Ayn Rand) (Transcriptie van audio naar tekst, accenten en vertaling naar Nederlands door mij)
[Met "rechtermuisklik" en dan "afbeelding openen in nieuw tabblad" is het diagram beter leesbaar.]
[REF] Enkele principes van goed burgerschap in tijden van politieke onrust
17 Mar 2025
Uit Simon Stevin's "Het Burgerlijk Leven – Vita Politica" (oorspronkelijk uit 1590), hoofdstuk 8:
(...) zeggen we hier wat in de voorafgaande hoofdstukken overal ons doel is geweest: namelijk, dat men zich voegen moet naar de wetten en regels van het land die er momenteel gelden, of nog meer precies – omdat er soms wetten komen wier naleving ons geweten doet bezwaren:
"Iedereen moet uit de samenlevingen op aarde een zodanige kiezen dat hij zich naar haar huidige situatie kan en wil voegen."
We bewijzen dit op natuurlijke gronden aldus meer uitgebreid. Indien het u, die gedreven wordt door verzet, vrijstond om naar believen iets tegendraads te doen, dan zou hetzelfde aan iedereen moeten vrijstaan, want noch de natuur noch de rede heeft u zo boven anderen bevoordeeld. Indien dit echter is toegestaan en iedereen zijn eigen zin volgt, dan zal dit een "gemeenschap" zijn in strijd met en zonder overeenkomst met haar naam: zonder gemeenschappelijkheid, zonder algemene regels. (...) Om zich derhalve bij een gemeenschap te willen voegen zonder zich te schikken naar de gesteldheid die het land gekregen heeft, is erger dan dierlijke onwetendheid.
(...) Een dergelijke bevoegdheid nu als de burger over zijn huis heeft, bezit een gemeenschap ook over het gebied dat ze bewoont. Als ze daarom tot u zegt – wat ook beschouwd wordt als door de wetten tot iedere ingezetene gezegd te zijn – "Zie, dit zijn de algemene regels waar wij naar leven. Als u in ons gebied bij ons wilt wonen, dan dient u zich daarnaar te voegen; zo niet, zoek een andere plaats", dan is men gehouden of zich daarnaar te schikken of te vertrekken. En gesteld dat enkele van hun regels onredelijk waren (...) dat geeft nog niemand het recht om in strijd met de wil van de bewoners bij hen te blijven en de slechte regels naar eigen welgevallen te verbeteren.
"Zal men dan", zou iemand kunnen opmerken, "nooit meer slechte wetten of gebruiken veranderen, maar ze in al hun afgrijselijkheid altijd laten voortwoekeren?"
Mijn antwoord in algemene zin voor alle wetten, regels of staatsaangelegenheden van een land luidt (...): dat het ordelijk moet gebeuren, door degenen die daartoe de wettige macht bezitten.
Is die macht u niet ten deel gevallen, dan kunt u zich inspannen om degenen die ze wel bezitten ertoe te bewegen, op zo'n manier als waar de omstandigheden om vragen: ten eerste door hen uw voornemen aan te bevelen en uw overwegingen (...) uiteen te zetten, op grond waarvan u de mening bent toegedaan dat een en ander tot welvaart van het land zou strekken; ten tweede door te vragen, bidden en smeken; ten derde door afkoop met geld of goed en dergelijke.
(...) Degene echter die denkt niet in staat te zijn om zo'n belangrijke aangelegenheid tot een goed einde te brengen, moet alles op zijn beloop laten. Als hij dat niet verdragen kan, dan ware het gewenst om naar een andere woonplaats om te zien. (...)
Prijscontroles zullen er toe leiden dat supermarkten opdoeken
15 Mar 2025
Naast dat "prijzen blokkeren", taalkundig niets betekent (kan een product dan 'geen prijs' meer toegekend worden? Is het dan gratis? Of uit de verkoop?) – toont deze motie [zie afbeelding beneden] dat Nederlandse politici géén verstand hebben van economie.
Inflatie (het gevolg van verruiming van de geldvoorraad door de overheid om de almaar stijgende overheidsuitgaven te financieren) verhoogt de prijs van elk product, in elke sector. Om het koopkrachtverlies dat hiervan het gevolg is te compenseren, dient een bedrijf dus een grotere hoeveelheid geld-eenheden te verdienen dan voorheen – niet eens om te kunnen groeien – maar alleen al om een gelijkblijvende balans te kunnen voeren (en niet te krimpen).
ALLE prijzen zijn door inflatie gestegen (en zullen blijven stijgen bij gelijkblijvend monetair beleid). Dus óók de inkoopprijzen en alle andere kosten waar een supermarkt mee te maken heeft.
Gecorrigeerd voor inflatie maken supermarkten zodoende helemaal geen hoge winsten, in tegenstelling tot wat politici roepen, maar stevenen zij (zoals veel sectoren, en ieder privaat individu) aanhoudend af op faillissement door cumulatieve inflatie-effecten (bovenop een effectieve belastingdruk van >90% door belastingen op alles wat men verdient, alles wat men bezit en alles wat men koopt).
Als er door de overheid opgelegd wordt, om een lágere prijs te rekenen dan de totale bedrijfskosten rechtvaardigen, dan is het eindresultaat niet 'betaalbare boodschappen' voor consumenten, maar simpelweg dat zo'n supermarkt uiteindelijk zal opdoeken of failliet gaat.
Wat socialistische politici en hun kiezers niet willen erkennen is – hoewel dit principe voor iedere onderneming geldt: dat een supermarkt niet tegen verlies kan opereren.
Politici zullen dit gegeven misschien een tijd kunnen maskeren, bijv. met subsidies, toeslagen voor boodschappen, of wellicht zelfs het nationaliseren van hele supermarktketens.
Wat men echter uiteindelijk niet zal kunnen maskeren is het effect van een overheid die in een economie inmengt.
Niet alleen zijn supermarktbestuurders de beste in hun vak en zal inmenging door bureaucraten slechts tot uitholling en aftakeling van de sector leiden – ook zal iedere ambitieuze ondernemer met enige eigenwaarde, besluiten uit de supermarktindustrie te stappen, omdat dergelijk type karakter niet de oneerbaarheid zal aanvaarden om diens ondernemingsplan via decreten van bureaucraten gedicteerd te krijgen, en slechts nog orders te moeten volgen van politici die het bestuur van hun ondernemingen op deze wijze zeggen te gaan kapen en overnemen.
Al in de oudheid (in Perzië) begreep men dat bijv. bij mislukte oogst, het bestuur nooit prijscontroles moest opleggen, omdat men uit ervaring wist dat een markt dan instort – maar dat een markt "vrij" moet opereren, waarbij deze (na een evt. shock) corrigeert zodra omstandigheden terugkeren/veranderen.
De historisch ruim bewezen malaise van communisme in moderne tijden (zoals o.a. in de Sovjet Unie) wordt ook ontweken. Het zal hier echter niet anders aflopen.
Economische wetten zijn net zo absoluut als natuurwetten.
Eerst zullen schappen leger raken.
Daarna zullen één voor één supermarkten verdwijnen.
Met twee woorden spreken: "constitutionele democratie"
21 Jan 2025
Met twee woorden spreken: "democratie" of "constitutionele democratie"
– Democratie
Het klassieke voorbeeld van "democratie" is het oude Athene. En het symbool ervan is het lot van Socrates, die juridisch ter dood werd veroordeeld, omdat zijn ideeën de meerderheid niet beviel – hoewel hij geen geweld had geïnitieerd en niemands rechten had geschonden. "Democratisch" in diens oorspronkelijke betekenis verwijst naar onbeperkte macht van de meerderheid – een sociaal systeem waarin iemands werk, eigendom, verstand en leven overgeleverd zijn aan de genade van iedere bende die op elk moment de stem van een meerderheid kan verzamelen, voor elk doel.
Democratie is een totalitaire manifestatie; het is geen vorm van vrijheid. Het is de "tirannie van de meerderheid". Een systeem zonder grondbeginselen of principes, op niets meer gebaseerd dan het 'tellen van neuzen' – met slechts een 'willekeurig aantal neuzen' als de standaard van juist en onjuist, en van goed en kwaad.
In relatie tot ieder individueel mens, zijn alle andere mensen potentiële leden van die meerderheid die hem/haar op elk moment naar eigen goeddunken kan vernietigen – en zo wordt ieder mens veroordeeld tot de vijand van ieder ander mens.
– Constitutionele democratie (danwel democratische rechtsstaat)
Een "constitutionele democratie" is een overheid gebaseerd op "individueel recht", met strikt gelimiteerde bevoegdheid (met slechts één taak: om deze rechten te beschermen), waarbij de burgers zélf de functionarissen vormen die de overheidsfuncties uitvoeren – en waarbij het democratisch stemproces een onderdeel is van een zorgvuldig ontworpen politiek-wetenschappelijk systeem van scheiding der machten, decentralisatie en checks-and-balances.
Stemmen is hier slechts een gepast politiek instrument – binnen een strikt, constitutioneel afgebakend gebied – om de praktische middelen te kiezen om de basisprincipes van de samenleving te implementeren. Maar die principes worden niet bepaald door stemming. Individuele rechten zijn niet onderworpen aan een openbare stemming; een meerderheid heeft hier niet het 'recht' om de rechten van een minderheid weg te stemmen.
Wanneer de grondwet van een land individuele rechten buiten het bereik van publieke autoriteiten plaatst, wordt het gebied van politieke macht significant begrensd – en dus kunnen de burgers, veilig en gepast, akkoord gaan met het naleven van de beslissingen van een meerderheidsstemming in dit afgebakende gebied. De levens en eigendommen van minderheden of andersdenkenden staan niet op het spel, zijn niet onderworpen aan stemming en worden niet bedreigd door een meerderheidsbesluit.
Nederland was met diens grondwet uit 1798, het tweede land (na de USA) ter wereld dat een samenleving stichtte op basis van deze rechten.
Bedoelt iemand democratie... of constitutionele democratie?
De verschillen in theorie, praktijk en intentieverklaring zijn als dag en nacht.
[afbeelding boven: De Dood van Socrates, beneden: Eerste Nationale Vergadering in Den Haag]
NB: Socrates schijnt een kans te hebben gehad om te ontsnappen, maar hij geloofde dat de samenleving inderdaad het recht had om hem wegens zijn ideeën te veroordelen, dus besloot hij niet te ontsnappen maar zijn veroordeling vrijwillig te accepteren. Ayn Rand noemt dit een "afschuwelijk voorbeeld van de sanctie van het slachtoffer", wat inhoudt "de bereidheid van het goede om te lijden in handen van het kwade, om de rol van slachtoffer te aanvaarden voor de 'zonde' van het creëren van waarden".
De filosofen leren dat er geen midden bestaat tussen twee tegengestelde uitspraken.
Wie heeft het hier juist? Aristoteles en Stevin – of de Minister van Defensie en de NAVO Secretaris-Generaal?
Wat men hier een 'tussen-toestand' noemt, is zogenoemde 'hybride-oorlogsvoering', d.w.z. sabotage (bijv. energievoorzieningen, datakabels), cyberaanvallen, liquidaties, spionage, en meer.
Maar waarom zouden dergelijke daden geen "oorlogshandelingen" zijn?
Als uw voorzieningen vernield zouden worden,
Als uw personeelsgegevens gestolen zouden worden,
Als er spionnen blijken te werken in uw bedrijf, of te wonen in uw gasthuis,
Als uw kinderen geobserveerd blijken te worden door geheime agenten,
Als uw collega wordt geliquideerd...
...zouden dit niet allemaal zaken zijn waar direct op moet worden gereageerd?
En nieuwe incidenten voorkomen?
Dat moet in 'hybride-oorlogsvoering' dus ook:
– Een kabel doet het, of doet het niet. Er is niets 'grijs' aan een kapotte kabel: die doet het niet meer en zal moeten worden gerepareerd.
– Gegevens zijn gestolen, of zijn beschermd. Er is niets 'grijs' tussen integriteit en compromittering: je gegevens zijn beschermd, of niet. En compromittering (zoals in het geval van de Politie) zal onherroepelijk schadelijke gevolgen hebben.
– Een mens leeft, of leeft niet meer. Er is niets 'grijs' tussen leven en dood: iemand die sterft door buitenstatelijke liquidatie zal nooit meer leven.
Deze 'grijze toestand' van 'geen-oorlog-geen-vrede' kost geld en levens, in feite, in de realiteit.
Wie draait op voor de kosten? En de levens die dit kost? Niet onze vijanden, maar ú: de burger (incl. de politieagenten en militairen – die hun rechten ook beschermd moeten zien).
Voor welke reden zouden wij onze vijanden verbieden ons fysiek aan te vallen, maar wel (in stilte) toelaten ons op dergelijke 'hybride' manieren aan te vallen?
Het enige legitieme argument waarom er steeds geen harde respons komt, kan zijn dat er éérst zekere strategische- en operationele problemen opgelost moeten worden – maar het volk 'sussen' met tegenstrijdige uitspraken waar geen zin in kan worden ontdekt, kan nooit in ons voordeel zijn.
Elke succesvolle 'hybride' aanval is de vijands gewin, en ons verlies – in waarden en in levens.
Hybride aanvallen horen zodoende hetzelfde te worden behandeld als kinetische aanvallen.
De huidige situatie, waarin de eigen bevolking wordt gevraagd te bloeden in plaats van de vijand, is immoreel, zwak en laf en past niet bij een zelf-achtend, sterk en trots land.
Wij zouden niet moeten toestaan dat er ook maar één waarde of één leven in gevaar wordt gebracht, laat staan dat de hele Westerse wereld wordt gechanteerd en ondermijnd, slechts omdat wij weigeren de realiteit te identificeren, en dit middels taalbezweringen bedekken.
Er zal vrede zijn wanneer wij onze vijanden leren, dat als zij ons op enige wijze aanvallen, dit slechts hun eigen vernietiging zal inhouden, niet de onze.
Als wij in Nederland onszelf ooit een tirannie in zouden stemmen, en een legitieme rechtsstaat aanvallen – dan is alles wat deze rechtsstaat ter verdediging als reactie naar ons zou uitoefenen gerechtvaardigd. Het hebben van de juiste staatsvorm en de juiste Politiek, is (mede) daarom van levensbelang. Als burger draag je de morele verantwoordelijkheid voor alles wat jouw overheid doet.
Burgers zijn tevens onderdeel van iedere oorlogseconomie die eenderwelke agressor ondersteunt en instandhoudt (wapenproductie, voedselproductie, etc), daarom bestaat er niet zoiets als 'onschuldige' burgers in een oorlog – met uitzondering van zéér jonge kinderen. En ook van die slachtoffers ligt de morele schuld niet bij de verdediger, maar bij de agressor.
De intenties en de missie van Hamas (die gekozen zijn tot de politieke macht in Gaza) worden expliciet, openlijk en voor iedereen zichtbaar verwoord in hun oprichtingsstatuten. Deze zijn zo kwaadaardig dat er geen verdere discussie nodig is, of gepast. En door het initiëren van geweld hebben zij, en alle burgers uit wiens naam zij handelen, elke claim op "rechten" neergelegd.
De campagne "Niet in mijn naam" die gisteren door Oxfam Novib gestart is, is zodoende een morele schande. Het is een expliciete ondersteuning van tirannie en terrorisme – en een expliciet afwijzen van de Westerse kernwaarden "rechtsstaat", gelijke "individuele rechten", en het daaruitvloeiende "recht tot zelfverdediging".
Dat zij daarbij onbenoemd laten dat de dodencijfers die zij almaar roepen, afkomstig zijn van een terroristische organisatie, dat in deze cijfers geeneens onderscheid aangebracht wordt tussen "strijders" en "burgers", dat deze terroristen helemaal geen uniformen dragen (waardoor dergelijke telling niet eens mogelijk is), dat zij militaire installaties in burgergebieden plaatsen (ter uitbuiting van de onzinnige Westerse doctrine van 'burgerrechten van de vijand'), en ook onbenoemd laten dat het hoogstwaarschijnlijk de burgers in Gaza zelf zijn die de gijzelaars in hun huizen houden – is niet onschuldig.
Het is kwaadaardigheid, of onwetendheid, maar beiden zijn niet excuseerbaar gezien zij deze uitspraken publiekelijk doen.
Er bestaan geen 'grijswaarden' tussen goed en kwaad, of tussen oorlog en vrede, net zoals er geen 'tussenstaat' bestaat tussen levend-zijn of dood, of tussen zwanger-zijn of niet. De roep om Israël te doen stoppen met zich te verdedigen, is een oproep om de oorlog door de andere partij te laten winnen (zij hadden zich tenslotte reeds vele malen kunnen "overgeven", maar zij strijden niet voor de waarden van een rechtsstaat, maar slechts voor de vernietiging van Israël).
Hier staat Wilders (hoewel ik geen fan ben) aan de goede kant – en vertegenwoordigt hij de 'levenslijn' van Nederland met de juiste Politieke moraal.
De mensen die deze campagne steunen, zouden, als zij consistent waren, moeten kiezen Nederland te verlaten – en naar de tirannie verhuizen die ze roepen met hun stem te steunen.
In dezelfde categorie als beschreven in vorige post, en mijn boekje "Antibarbari 2022", vallen die mensen die roepen om de natuur tot 'juridisch rechtspersoon' te verklaren, 'rechten' toe te kennen – en door een soort eco-juristen te laten vertegenwoordigen.
In Nederland is o.a. "Stichting Rechten van de Natuur" een aanjager van dit standpunt – en onderzoekt men bijv. nu in de Gemeente Eijsden-Margraten of men de natuur dergelijke 'rechtspositie' kan geven.
De hoofdreden die deze ecologisten opvoeren: De mens is een 'bedreiging' voor de natuur.
De verwerping hiervan is eenvoudig: ontelbare soorten flora en fauna leven mee op en floreren door menselijke activiteit. Denk alleen al aan de historie van irrigatie van dorre woestenijen sinds de oudheid. En zeker Nederlanders zouden beter moeten weten, gezien ons land grootdeels uit het water is gecreëerd – waar zonder de mens helemaal geen noemenswaardige biotoop zou hebben bestaan.
Overal waar de mens gaat, leven vele soorten in de natuur mee op diens activiteit.
Merk ook op dat door deze ecologisten, aanhoudend verwezen wordt naar allerlei andere landen waar men de natuur reeds 'rechten' heeft gegeven, zoals een bos in Colombia, een rivier in Bangladesh, een berg elders, enz., die hier tot 'levende wezens' worden verklaard (!). En andere landen doen het, dus dat is blijkbaar genoeg om te volgen.
Ook deze verwerping is eenvoudig: "rechten" hebben alleen betrekking op wezens met een conceptueel, volitioneel verstand, d.w.z. alléén op mensen.
In bijna alle landen waar naar verwezen wordt, zien ménsen hun rechten niet eens beschermd. En nu zouden wij – het Westen, incl. Nederland, waar individueel recht nota bene is uitgevonden – een voorbeeld aan hén moeten nemen?
Hoe stellen deze mensen voor hun ideeën te implementeren? Door de natuur "een stem te geven" via "vertegenwoordiging".
Gelijk sjamanen dus, die 'met de natuur praten' en mensen vervolgens gaan zeggen wat te doen. Zij stellen voor onze rechtsstaat af te waarderen naar het niveau van tijden waarin sjamanen en hogepriesters de 'orakels' waren. Nu niet in contact met de mens namens het 'bovennatuurlijke' – maar namens het natuurlijke en de mens als het 'onnatuurlijke'. (En natuurlijk willen zij die baan hebben.)
"De natuur spreekt, wij hoeven alleen maar te luisteren", terwijl spreken van een taal een mens-gemaakte uitvinding is. Zowel "taal" als "rechten" zijn menselijke concepties, middelen tot menselijk overleven – zaken die zij menen te vertegenwoordigen, maar slechts uithollen.
Mensen zijn geen gevaar voor de natuur, het zijn dergelijke ecologisten die een gevaar zijn voor de mens – die de producerende mens overal willen hinderen.
Elk beschaafd mens waardeert de natuur, die de middelen biedt om als mens te kunnen overleven. Maar de mens is óók deel van de natuur.
U leert het type ecologist kennen door diens waardering van de mens, of afkeer ervan – of deze het recht heeft om te bestaan volgens de normen die de aard van de mens eisen, of niet.
Een morele analyse van politieke woningbouwplichten
06 Dec 2024
"...voorganger de Jonge had de maatregel geïntroduceerd omdat dieren door de betere isolatie van woningen natuurlijke broedplaatsen kwijtraakten. Onder meer huismussen, gierzwaluwen en vleermuizen nestelen zich graag in bijvoorbeeld de muren van onze woningen. De Jonge wilde daarom verplichten dat er in nieuwbouw bijvoorbeeld kraamkasten of insectenhotels werden geplaatst."
Het kan de oud-minister werkelijk niet oprecht zijn ontgaan dat deze zogenaamde "natuurlijke broedplaatsen" die dieren zogenaamd "kwijtraken", ónze huizen betreffen, d.w.z. waar wij, mensen, wónen, waar wij onszelf beschermen tegen de elementen – waarbij één van deze elementen (on)gedierte betreft.
Deze kwestie lijkt misschien slechts een muggenzifterige zaak, die men wellicht snel af zou doen als 'typisch Nederlandse overheidsinmenging', maar hier is iets veel diepers aan de hand:
"De mens" en diens door diens natuur vereiste behoeften om te kunnen overleven, alsook diens "recht" tot het vrije handelen om dit te bereiken, worden geheel en al onbenoemd gelaten – terwijl tegelijk bepleit wordt dat de "middelen tot overleven" van deze onbenoemde mens (onze woningen) ten dele zouden moeten worden opgeofferd ten gunste van "gierzwaluwen", "vleermuizen" en "insecten" (!).
Hier wordt bedekt dat deze 'natuurlijke' broedplaatsen er in eerste instantie helemaal niet zouden zijn indien mensen niet éérst huizen voor zichzélf hadden gebouwd (zoals zoveel flora en fauna meeliften op menselijke activiteit en hierdoor floreren) – alsook dat mensen het volste "recht" hebben om hun huizen vrij van ongewenste dieren te maken. Sterker nog: de natuur eist dit van ons, willen mensen een leefbare, hygiënische omgeving creëren zonder ziekten, ongedierte dat voedselvoorraden vernietigt, etc.
Dit is echter zelf-evident, zo oud als de mens die hutten maakt, wat kan dan het motief achter dit beleid zijn?
Zoals ik in "Antibarbari 2022" schreef:
"de hoofdaanwijzing naar de ethiek en psychologie achter [dergelijke] bewegingen is te vinden in hun gelijkstellingen van de noden van droge plukken grassen, plankton, zeekomkommers, ijsberen en migrerende vissen, met de waarde van mensenlevens, menselijke levensvereisten en menselijke beschaving. Dit type mens streeft niet naar waarden, maar slechts naar een afbreuk van beschaving, naar primitief, submenselijk niveau. De waarde van alles dat bestaat in de natuur, verheffen zij bóven de waarde van de mens. Zij bezien de mens als een 'onnatuurlijk' fenomeen, en het enige mogelijke motief is afkeer tegen de mens en productieve prestatie, dat wordt verhuld als zgn. 'liefde voor de natuur'."
Rechten m.b.t. "economische vrijheid" en het simpele feit dat mensen óók in de natuur leven, lijken nauwelijks nog erkend te worden – en met dergelijke plichten hopen deze types de mens te dwingen diens eigen uitholling van rechten en afbraak van huiskwaliteit te doen financieren, als een gastheerlichaam gedwongen tot het houden van parasieten om diens levensenergie te laten nemen.
Op 7-10-23 initiëerde Hamas een aanval om Israël te vernietigen. Hezbollah, de Houthi's, militanten uit Irak en Syrië, alsook Iran voegden zich tot de agressors, waardoor Israël inmiddels vanuit minstens zes fronten wordt aangevallen.
Dit is niet de eerste existentiële verdedigingsoorlog die Israël voert. De eerste poging om Israël te vernietigen begon al in 1948, de dag nadat de staat officieel was opgericht – en er zouden nog velen volgen.
Dit is nádat de Joden al tijden met uitroeiing werden bedreigd. Hierbij faalde ook Nederland, net als de rest van Europa, om hen te beschermen. (Lees in dit kader bijv. "Der Judenstaat – Versuch einer modernen Lösung der Judenfrage" door Theodor Herzl uit 1895.) Zij begrepen na WOII onomstotelijk dat zij nergens op Aarde ooit veilig zouden zijn, tenzij ze een eigen staat vormden.
In Israël wordt men sinds dag één geconfronteerd met de continuering van vijanden met als expliciet doel hen allen te doden. En nu vechten zij, opnieuw, voor hun leven.
In Israël wonen niet alleen Joden. Er wonen ook Christenen, Moslims, Atheïsten en Druzen. Het is een moderne rechtsstaat, waar ieder op gelijke wijze diens rechten beschermd ziet. Het is een land waar in enkele decennia een complete hoog-technologische beschaving is opgebouwd. Een land zoals Nederland.
Nu deze rechtsstaat wordt aangevallen door agressors die zélf geen burgerrechten erkennen of nastreven, diens bevolking op barbaarse wijze onderdrukken, terreur kiezen als middel en de vernietiging van Israël wensen, kiest Nederland door het volgen van het ICC oordeel, de kant van terreur.
De uitspraken van een supranationale organisatie kunnen nooit bóven nationale wetten gelden. Geen transnationale organisatie kan een rechtsstaat vertellen wat het moet doen – dat is de definitie van "soeverein" zijn. (Een land kan verdragen aangaan, maar deze kunnen geen wetten zijn.) Nederland heeft dus geen plicht zich aan deze uitspraken te houden.
Oorlog is het beslissen van kwesties middels moord en geweld. Het onderscheid "in recht" wordt gemaakt op basis van wie het geweld initiëert. Het fundamentele morele onderscheid tussen beide vormen van geweld is: De initiator gebruikt geweld om waarden te vernietigen/te ontnemen, maar de verdediger gebruikt geweld slechts om geweld te stoppen. Een agressor hoopt met geweld iets te winnen. Een verdediger wint niets met het beantwoorden van geweld met geweld, behalve het beschermen en behouden van waarden.
Zowel Hamas als Hezbollah als de groepen in Irak, Syrië en Jemen zijn door de NCTV allemaal gecategoriseerd als terroristische organisaties. Bovenal, door het initiëren van geweld hebben zij, en alle burgers uit wiens naam zij handelen, elke claim op "rechten" neergelegd.
Dat Nederland nu het ICC volgt, zo expliciet Israëls existentiële zelfbescherming onderschrijft als 'oorlogsmisdaden', en Netanyahu en Gallant zal arresteren, is een expliciet afzweren van Westerse waarden – en het ethisch bankroet van Nederland – en zal de (vele) vijanden van het Westen sterken in hun overtuiging als haaien die bloed ruiken.
[ADD] Een standaardvoorbeeld van de volgordelijkheid tussen "denken" en "voelen"
13 Nov 2024
Ter aanvulling, een standaardvoorbeeld van Dr. Leonard Peikoff om de volgordelijkheid tussen denken (ideeën) en voelen (emoties) te illustreren:
"Zeg dat zes mensen naar een scherm kijken waarop een reeks medische dia's wordt geprojecteerd; de dia's bevatten dwarsdoorsneden van verschillende lichaamsweefsels.
Eén persoon is een wilde die net uit de jungle komt; voor hem suggereert de opeenvolging van griezelige schaduwen en kleuren – dat is alles wat hij ervan kan maken – zeg, iets onvoorstelbaars en onverklaarbaars, één of andere onheilspellende bovennatuurlijke kracht; hij voelt een steek van angst.
Een tweede persoon is beschaafd maar onwetend; hij weet dat de dia's iets veiligs en wetenschappelijks zijn, maar heeft geen idee wat ze betekenen; hij gaapt.
Een derde persoon is een schilder van de representatieve school; ook hij mist medische kennis, maar als hij zich concentreert op een bepaalde groep vlekken, denkt hij: "Het doet me denken aan Kandinsky. Wat afzichtelijk!" – en voelt een lichte afkeer.
Dan laten we Sint Augustinus naar het scherm kijken; hij begrijpt alleen dat dit een product is van die godslasterlijke wetenschap van de heidenen, en hij voelt woede, zelfs verontwaardiging, in de aanwezigheid van zulke 'lust van de ogen.'
Dan komt er een arts binnen en voelt een steek van verdriet; het scherm onthult weefsel dat is genomen van het lichaam van zijn goede vriend en betekent, zo begrijpt hij, een dodelijke ziekte.
Tenslotte kijkt een ivoren-toren onderzoeker naar het scherm. Hij heeft jarenlang gezocht naar een bepaald type groei om een complexe anatomische theorie te bewijzen, het hoogtepunt van zijn levenswerk; hij ziet de groei voor zich – en voelt een golf van verrukking.
Hetzelfde object is waargenomen door leden van dezelfde soort. Maar afhankelijk van hun conceptuele context – van hun kennis van wat het object is en vooral van hun waardeoordelen – voelen ze bijgelovige angst of slaapachtige onverschilligheid of esthetische afkeer of vrome veroordeling of pijnlijk verdriet of vreugdevolle verrukking. Wat veroorzaakte deze emotionele toestanden? De dia's? Het fysieke object op zichzelf?
Duidelijk niet. De oorzaak zijn de dia's zoals geïdentificeerd en geëvalueerd, de dia's zoals begrepen en beoordeeld door een verstand."
– Dr. Leonard Peikoff, O.P.A.R. "Emotions as a Product of Ideas" [vertaling door mij]
Hetzelfde patroon is van toepassing bij emotionele reacties op ieder ander feit of fenomeen. Dergelijke waardeoordelen zijn betrokken bij iédere emotie die een mens voelt.
Een emotie als zodanig echter vertelt je niets over de werkelijkheid, buiten het feit dat "iets" je "iets" doet voelen. Om te kunnen ontdekken wáárom je iets voelt, vereist dit zodoende de inspanning van aanhoudend eerlijke "introspectie", en een uiterst zorgvuldig identificeren van je ideeën, waarden en overtuigingen.
Als we de inhoud van de 'giftige cocktail' waar iedereen nu over spreekt identificeren, is te zien dat deze bestaat uit een losgeslagen "emotionalisme".
"Emotionalisme" is de psychologische toestand waar iemand diens gevoelsbeleving heeft verheven tot diens primaire beleving van de wereld, en diens emoties tot de leidende grond voor iedere gemaakte beslissing.
Het gevolg is dat een "emotionalist" niet langer denkt, maar 'voélt wat juist en onjuist is', 'voélt wat goed en kwaad is' – en hoofdzakelijk handelt op basis van diens emoties.
Emotionalisme heerst overal: op scholen, in de media, onder politici en mensen op straat.
Op school wordt kinderen al vroeg gezegd "naar elkaar gevoelens te moeten luisteren".
In de media klinken alom de kreten om "naar je gevoel te luisteren", "te vertrouwen op je gevoel" en "altijd je gevoel te volgen".
Politici presenteren geen standpunten meer, maar etaleren voornamelijk nog hun gevoelens: "het is onverteerbaar" (Burgemeester), "het doet mij pijn" (Kamerlid), en kiezers zoeken hier weerklank van hún gevoelens.
Als emotie de heersende standaard vormt in plaats van feiten en denken, resteren uiteindelijk slechts de gevoelens van de één versus die van de ander – en is er geen discussie meer mogelijk.
De bron van emoties is het verstand, maar als deze relatie omgedraaid wordt, is de enige manier om uit de 'patstelling' van de gevoelens van de één, versus de gevoelens van de ander te komen: fysiek geweld.
Politici en journalisten lijkt dit (nog) niet te begrijpen – de geweldplegers wél.
De expliciet gegeven rechtvaardiging van het huidige straatgeweld, zijn gevoelens van "woede, voortkomend uit een diep gevoel van onrechtvaardigheid en frustratie, dat verergerd werd door de wereldwijde verontwaardiging over de voortdurende 'genocide' in Palestina" (Raadslid).
Gevoelens dus als zgn. 'rechtvaardiging' voor het initiëren van fysiek geweld.
Inmiddels is zelfs bij de mensen die verantwoordelijke politici moeten controleren te observeren, dat zij politici niet vragen naar de logische argumenten en feiten onderliggend aan een bepaalde gemaakte beslissing, maar naar "onderbuikgevoel dat aan een beslissing voorafging" (Raadslid aan Burgemeester).
Ook binnen de Politie, die geweldplegers eenvoudigweg volgens Artikel 1 van de grondwet dient op te sporen, is dit emotionalisme duidelijk te observeren: "laten we luisteren naar elkaars emoties, naar de frustraties en de zorgen, en echt begrijpen wat er leeft" (Sectorhoofd Politie).
Zo 'rechtvaardigt' de één diens gewelddadige handelen op basis van emotie, en zoeken anderen via emoties naar antwoorden en oplossingen, die daar niet te vinden zijn.
Het verstand is de bron, én de reguleerder van emoties. Als de relatie tussen denken en voelen wordt omgedraaid, is ongecontroleerd emotioneel gedrag het logische gevolg.
Vóórdat gedacht kan worden aan oplossingen, zal de samenleving éérst de pathologie van emotionalisme moeten loslaten.
Wat denkt men eigenlijk dat de "Deltawerken" tijdens materiaalproductie, fabricage, assemblage, operatie en onderhoud aan brandstof (en grondstof) hebben gekost en nog zullen gaan kosten? Naar dergelijke redeneringen zou een Deltaplan heden ten dage wellicht niet meer goedgekeurd worden.
Sta eens werkelijk bij dit punt stil, bij wat het impliceert.
Opereert u ook op de premisse dat industrie 'afgeschaald' moet worden? Dat industrie 'slecht' is? Dat in de verschillende industrie-sectoren slechts 'machtsbeluste' 'kwaadaardige' mensen werken? Dat de mens de Aarde 'kapot maakt'?
Ieder argument tegen groot-industrie, is een argument om de verworvenheid in onderstaande rechtergrafiek getoond, te ontkennen en ongedaan te maken. Kijk zélf eens wat het resultaat is van hoog-precisie, industriële schaal werktuigbouwkunde bedrijven en lange-termijn blik in dit land. Zijn uw premissen hier tegen? Sta eens stil bij wat u dan werkelijk impliceert.
[bron: UC San Diego - The Keeling Curve.
Voor elke miljoen mensen op aarde daalde het aantal jaarlijkse sterfgevallen door klimaatgerelateerde oorzaken (extreme temperaturen, droogte, overstromingen, stormen, bosbranden) met 98%. Gegevens over sterfgevallen door rampen komen van EM-DAT, CRED / UCLouvain, Brussel, België – www.emdat.be (D. Guha-Sapir).]
Kijk nu (nog) eens de film "On the Shoulders of Giants" over de Deltawerken (zie link beneden).
Kijk eens naar de mensen die u in deze film aan het woord ziet – en kijk dan eens naar de mensen die u komend weekend de A10 ziet proberen te blokkeren. Sta eens stil bij het verschil tussen hen als u, komende Koningsdag nota bene, de "neo-hippies" opnieuw hun "anti-industriële ideologie" via crimineel gedrag en middels puberale driftbuien met goedkope slogans hoort opdringen.
De benaderingswijze die in Nederland heeft geleid tot het bouwen van de Deltawerken is het enige propere middel dat op de daadwerkelijk bestaande klimatologische vragen een succesvol(!) antwoord is gebleken: wetenschap, technologie – en een lange-termijnblik. Geen wensdenken, maar engineering.
Fossiele energie – en alle technologie die het voortstuwt, waaronder ook alle hoogtechnologische middelen in de medische industrie en de voedingsindustrie (o.a. het Westland) – heeft onze levensverwachting sinds het begin van de industriële revolutie verhoogd van gemiddeld ca. 30 jaar naar gemiddeld ca. 80 jaar. Voor welk doel zou dit gewonnen mensenleven moeten worden geofferd?
Industriële, fossiel aangedreven technologie is het WERKELIJK goede antwoord op de watersnoodramp van 1953 en al die daarvoor. Gaan we dat ontkennen – en vervolgens keuzes maken die deze richting in feite "omkeren"?
Gelooft u verder daarbij werkelijk dat de mensen die wegen blokkeren met hun lijf, op intimiderende wijze slechts hersenloze leuzen scanderen, de grootindustrie aanklagen, écht het beste met dit land en met ons burgers voor zouden hebben? Nogmaals, vergelijk de mensen die in genoemde film over de Deltawerken spreken eens met déze types.
"Fossil Future" van Alex Epstein is het beste boek dat deze stelling proper en volledig verdedigt. In het Nederlands heb ik geen boek gevonden dat onomwonden, op basis van FEITEN, vóór het behoud (en het uitbreiden) van de groot-industriële sector pleit.
[NB: Het boek "De Menselijke Maat - De Aarde over Tienduizend Jaar" van Salomon Kroonenberg ontkracht op heldere, wetenschappelijke wijze de tegenwoordige klimaathysterie, hoewel de inhoud voor iedereen die vroeger Aardrijkskunde volgde, eigenlijk reeds bekend zou moeten zijn – en men kan zich afvragen waarom men een dermate lang betoog nodig heeft, of beter misschien: wie daarom vraagt...)
Link naar de film van Rijkswaterstaat "On the Shoulders of Giants" (25min):
Het CDA roept in de media weer over een herinvoering van de dienstplicht (d.w.z. de opkomstplicht) – en allerlei anderen menen gelijk ook publiekelijk hún redenen te moeten geven waarom zij dit 'wel een goed idee vinden'.
(zoals: "omdat de huidige jeugd wel wat discipline kan gebruiken", een schofterig statement waarmee de verantwoordelijkheid van ouders en iedere betreffende individuele jongere zelf wordt bedekt, om zo het recht tot het eigen leven van alle jeugdigen te ontnemen – waarbij er niet eens een hint van bewijs geleverd wordt dat 'de jeugd' 'geen discipline' zou hebben, of dat zij in het geheel iets 'misdaan' zouden hebben dat een dergelijke uitspraak zou rechtvaardigen – het wordt gewoon "arbitrair" gesteld. Vraag jezelf eens af wat hier het motief van kan zijn – en wat de gevolgen zouden zijn als dergelijke mensen zou worden toegestaan om 'in het stemhokje' de rechten en levens van de gehele jeugd weg te stemmen.)
In de Nederlandse samenleving, waar het leven van ieder individu van het individu zélf is, is een dergelijke oproep moreel "schandalig". Het staat gelijk aan een oproep om ons aller "recht op ons eigen lichaam" teniet te doen (of "eigendom" ervan, als het daarmee makkelijker voor u te begrijpen is), en daarmee afbraak van "zelfbeschikking" (vrije keuze), van vrije "consciëntie" en van het "recht op nastreven van eigen geluk".
In een propere beschaving zijn al deze rechten "onvervreemdbaar".
Er is nog genoeg te winnen in ons land, maar met één handeling ál deze rechten willen afbreken is geen geringe breuk.
Mijn voorstel: van eenieder die een dienstplicht publiekelijk voorstaat, verwachten we daarbij ingesloten een ingevuld aanmeldformulier voor de Krijgsmacht (zodat deze zélf in ieder geval daad bij woord bewijst te voegen*), met een subclausule waar de consequenties staan die zullen gelden indien diegene, als het erop aankomt, alsnog "weigert".
We treffen elkaar op dat moment namelijk vanzelf weer...
(*bij ongeschiktheid volstaat een ruime vrijwillige financiële donatie evt. ook)
Wij moeten (weer) het propere wantrouwen (en afkeuring) ontwikkelen naar eenieder die stelt dat 'het doel de middelen heiligt' danwel die 'pragmatiek boven moraal' stelt – en begrijpen dat er geen tegenstelling kan en mag bestaan tussen "praktijk" en "ethiek".
Hieronder heb ik de argumenten tegen de "afbraak van rechten" van een dienstplicht beschreven, en de gevólgen – inclusief een aantal elementaire referenties naar bijbehorende historie omtrent het concept "recht", zodat u uzelf zelfstandig en onafhankelijk kunt informeren. In een maatschappij waar men zélf hun fundamentele rechten begrijpt, begrijpt men dat er van dit type ideeën verwacht wordt, als bepaalde mensen deze irrationaliteit alsnog vrijwillig omarmen, dat zij hierover zwijgen – in plaats van zonder scrupules publiek te scanderen om ieders rechten ondermijnen op basis van "gewenste uitkomsten" (altijd een "drogreden") en onzinnige premissen.
Daarnaast begrijp ik de mentale verbuigingen niet waarmee deze mensen de keuze van alle huidige vrijwillige professionele militairen uitwissen en onbenoemd laten in elke redevoering hierover – incl. alle taken die zij reeds uit ons aller namen (succesvol) uitvoeren. Zij zijn het levende bewijs van het bestaan van het type karakter dat ik hieronder beschrijf (en waarvan het zal blijven afhangen).
Dat dit onbenoemd blijft is een grove belediging van hún karakter, en toont m.i. vooral het gebrek aan "respect" en "eer" in dit land voor de vrijwillige professionele militair die zij behoren te verdienen (deze onbenoemde feiten geven aanwijzing naar de mogelijke onbenoemde motieven van een dergelijke oproep, laat men daar niet naïef over blijven doen).
PS: Een "beroepsmilitair" die in Nederland een dienstplicht voorstaat (dit komt helaas best vaak voor), is een werkelijk bizarre psychologische tegenstrijdigheid: deze maakt hiermee in feite diens eigen oorspronkelijk gemaakte, vrijwillige keuze, totaal ongeloofwaardig en alle lof en eer proper hiervoor verdiend, ongedaan. Er kunnen maar twee redenen bestaan voor het aannemen van dergelijke overtuiging: Hij of zij bekent hiermee in wezen dat óf bij het maken van de keuze om bij de Krijgsmacht te gaan, deze de aard (en waarde) van diens eigen keuze helemaal niet goed heeft begrepen óf het is het resultaat van een gevoel van wrok: omdat diens eigen oorspronkelijke keuze, zogenaamd 'ook onvrijwillig was' en onder een soort van groepsdruk zou zijn gemaakt (ouders, familie, omgeving, etc.), terwijl niemand in dit land hem/haar in werkelijkheid ooit tot dienen kon verplichten. In het laatste geval wil deze hiermee de wrok over diens eigen intellectuele onderdanigheid, botvieren op anderen (d.w.z. op de gehele maatschappij), door hen eenzelfde 'gedwongen keuze' te willen opleggen. De laatste is uiteraard verreweg kwalijker dan de eerste, maar hoe dan ook, een dergelijk pleidooi door eenderwelke beroepsmilitair is simpelweg (ook) een grove belediging: van diens eigen oorspronkelijke keuze en van die van iedere andere beroepsmilitair – een heldhaftig type keuze die nota bene met een dienstplicht, als dienen simpelweg ieders plicht is, door niemand van hen ooit nog gemaakt zou kunnen worden.
De integratie van de "Nederlandse Grondwet" met het "NAVO-verdrag"
12 Apr 2024
Formeel is dit diagram nog een WIP (Work In Progress), later te publiceren in een hoofdstuk over "Politiek" in mijn nog onderhanden boek "De Wetenschap van Filosofie" (Politiek is een van de takken van Filosofie), maar gezien allerlei schijnbaar bestaande verwarringen (in de samenleving) leek het me relevant genoeg om deze versie van dit schema reeds te delen.
Het diagram toont de fundamentele staatkundige- en verdragsinhoudelijke principes van respectievelijk Nederland en van de NAVO zoals ze volgens mijn blik (en analyse) bestaan, alsmede hoe zij met elkaar "integreren" – weergegeven inclusief de bijbehorende Grondwets- en Verdragsartikelen (die eenieder zelfstandig kan verifiëren).
In één zin samengevat: het is de nationale- en internationale implementatie van het staatkundige beginsel "recht boven macht".
Principes om met volle overtuiging te steunen, ongeacht allerlei (in vergelijk, mineure) kwesties die in deze context nog zouden mogen spelen.
[Met "rechtermuisklik" en dan "afbeelding openen in nieuw tabblad" is het diagram beter leesbaar.]
NB: Onder "individuele rechten" wordt in beginsel verstaan: Het onvervreemdbare recht van ieder individu op het (eigen) Leven (Right to Life), met als uitvloeisels: het individuele recht op Zelfbeschikking (Liberty), -Eigendom (Property) en -het Nastreven van eigen Geluk (Pursuit of Happiness). Zie ook o.a. Erasmus, Hugo de Groot, John Locke en the "Founding Fathers" voor de Nederlands-Amerikaanse historie van Staatkunde o.b.v. "individueel recht". Voor een meer cultureel historisch perspectief, zie o.a. het werk van historicus Russell Shorto.
NB2: De taakstelling van de Politie (Art. 3 en verder) staat in de Politiewet 2012 en het Wetboek van Strafrecht (o.a. de taak "opsporen van strafbare feiten").
NB3: Het gaat hier om de "essentiële", d.w.z. fundamentele principes.
Wat wordt er impliciet verborgen en bedekt wanneer mensen roepen dat kinderen op school geen cijfers meer moeten krijgen, omdat dit 'oneerlijk' is tegenover kinderen die geen hoge cijfers halen? Afkeer tegen individuele intellectuele prestatie, d.w.z. afkeer tegen de kinderen die wél hoge cijfers halen, alsmede tegen de trots en eigenwaarde die zij hiermee verwerven.
Wanneer zij roepen dat verschil in niveaus binnen het (basis-, middelbaar-, voortgezet- en hoger) onderwijs in het geheel moet verdwijnen, omdat het bestaan van hogere niveau's 'oneerlijk' is en 'teveel druk geeft' op de lagere niveau's (en sommigen die zelfs diploma's als zodanig willen afschaffen)? Afkeer tegen de inspanning nodig voor kennis en tegen kinderen van ambitie, d.w.z. afkeer tegen de kinderen die zelfstandig leren en steeds verder reiken.
Als zij roepen dat 'armere kinderen op school 'sociale druk' zouden ervaren vanwege de duurdere mobiele telefoons van rijkere kinderen'? Afkeer tegen rijkdom, overerving en diens vereisten: individuele productiviteit, discipline en lange-termijnblik, d.w.z. afkeer tegen de kinderen wiens ouders' succes hen in staat stelt te leren met technologische verworvenheden.
Als zij roepen dat rijkere ouders op schoolpleinen 'sociale druk uitoefenen op minder verdienstelijke ouders' en er 'ongewenste sociale scheidingen ontstaan' die zij willen tenietdoen? Afkeer tegen geld, d.w.z. afkeer tegen ouders die door productieve prestatie succesvol zijn geworden – en die kiezen zich met elkaar te associëren.
Zij die "gelijkheid" als hoogste ideaal prediken, schromen niet om het kind van ambitie te offeren aan de ambitieloze, de harde werker aan de 'pet-naar-gooier', de slagende aan de zakkende – en ouders die lange-termijndenken aan ouders die korte-termijndenken – allemaal in naam van, en in de richting van een 'gemiddelde' dat alleen maar verlaagd kan worden. Dit is niet onschuldig te noemen, noch slechts als een verschil van mening te bezien.
Zij willen "het feit" veranderen dat alle eventuele "uitkomsten" in dezen slechts de resultaten kunnen zijn van ieders éigen inspanning, d.w.z. de zelf-gewilde keuzes van elk individu. Een goed student zijn, een goede ouder en een goede burger, kan alleen uit vrije wil gekozen worden – en vereist individuele inspanning. De 'gelijkstellers' willen deze verantwoordelijkheid afschuiven via de overheid – en claimen hiermee 'recht' op dezelfde verworvenheden, zonder de vereiste inspanning ervoor zelf te doen leveren.
De énige vorm van "gelijkheid" die proper tussen ons allen mensen kan bestaan, is gelijkheid van "individuele rechten".
De enige "uitkomst" van ieders vrije wilskeuze, waar men zich proper mee behoort te bemoeien, is iemands eigen en die van iemands eigen kinderen.
Deze strijd tussen individualisme en collectivisme in de "filosofie van onderwijs" is zichtbaar in de tegengestelde doctrines van bijv. Maria Montessori versus die van bijv. John Dewey. Waar wij vroeger in Nederland het "trivium" en het "quadrivium" nog als de standaard hielden, zien wij nu vooral geforceerde nivellering en regressie naar een dalend gemiddelde.
Een dienstplicht bevat de onuitgesproken onderliggende premisse dat het leven van het individu zou toebehoren aan de staat, en dat de staat deze levens mag claimen door mensen te dwingen het te offeren voor een oorlog. Een individu heeft hiermee dus niet het "onvervreemdbare recht" op diens eigen leven.
Het "onvervreemdbare recht van ieder individu op zijn/haar eigen leven" is het fundament van álle rechten, zoals deze in de Westerse landen sinds m.n. Erasmus, Hugo de Groot, John Locke en de Founding Fathers zijn geconceptualiseerd. Een dienstplicht is dus per definitie een ontkenning en daarmee afbraak van alle rechten, als men logisch consistente definities voert.
In een constitutionele rechtsstaat is het leidende principe dat "recht" alleen tot het individu behoort – en de enige propere taak van de staat om dit recht te beschermen en te verdedigen. Hiertoe "delegeren" de burgers hun "recht tot zelfverdediging" naar de staat, geïmplementeerd middels rechtbanken, een Politiekorps en een Krijgsmacht.
[Geformuleerd in de vorm van een bewijsreden (syllogisme) loopt dit argument als volgt:
Majeure premisse:
Het recht op het eigen leven is het fundamentele recht, waarop alle andere rechten – en de legitimiteit van een rechtsstaat – rusten. Mineure premisse:
Dienstplicht is de gedwongen opoffering van het leven van een individu aan de staat, en schendt daarmee het recht op het eigen leven. Conclusie:
Dienstplicht vernietigt het fundamentele recht waarop alle andere rechten rusten, en daarmee de morele en juridische legitimiteit van de rechtsstaat die haar oplegt.]
In een proper vrij land heeft geen enkele politicus de autoriteit om de rechten van individuen te schenden, zeker niet om ze onvrijwillig naar een oorlogsfront te doen sturen. Een "vrijwillig" leger is zodoende het enige consistente type leger dat te definiëren valt.
Daarnaast weten alle krijgskunde experts inmiddels ook dat een vrijwillige krijgsmacht vér superieur is in effectiviteit dan een dienstplichtig leger: Het meest afschrikwekkende dat iedere agressor kan tegenkomen, is een land vol mensen overtuigd van hun volledige morele recht om zichzelf te verdedigen – en met dergelijke onverschrokkenheid een tegenstander tegemoet zullen treden als deze zou wagen een agressor te worden. Die weten waaróm en waarvóór ze vechten: voor hun eigen vrijheid, de vrijheid van al hun landgenoten – en het behoud van alle waarden die men zélf, vanuit deze vrijheid, in dit land heeft opgebouwd.
Een leger van onvrijwillige, verplichte soldaten die helemaal niet willen vechten, noch enig idee hebben waarom of waarvoor ze überhaupt staan opgesteld – zal op helemaal niemand indruk maken en niemand helpen. Het is zodoende meestal niet onschuldig als iemand zonder twijfel of schroom roept dat (ethisch) onwetenden onvrijwillig met geavanceerde wapens 'aan de gang moeten gaan' om ons 'te verdedigen' (volgens en voor welk recht?) – waarmee de Krijgsmacht het "gedelegeerde recht tot zelfverdediging" niet langer "in recht" zou kunnen claimen.
De huidige professionele militairen zouden daarbij de gevolgen van dergelijke types (van karakter) evt. naast zich te moeten treffen, beter moeten overzien dan wij allen. Alsook dat krijgskunde geen kwestie is van 'maar genoeg lichamen ertegenaan gooien'.
"Het ethische ís het praktische" – er is geen tegenstelling (dichotomie) tussen beiden.
Een initiatief als een vrijwillig dienjaar is een prima idee.
Nog beter is om mensen vooral uit te leggen waarom zij voor Nederland zouden behóren te willen strijden.
Concepten bestaan uit 2 elementen: a) een term: d.w.z. het "woord" om een specifiek concept te denoteren, en b) de definitie: een statement waarmee de essentiële karakteristieken van de "dingen" die het concept 'aanwijst' worden geïdentificeerd – en waarmee een concept onderscheiden wordt van alle andere concepten.
Concepten als "recht" en diens uitvloeisels zoals "rechtvaardigheid" en "gerechtigheid", zijn complexe afgeleide concepten – en worden gevormd door integraties van vele voorafgaande identificaties.
Deze concepten zijn veel moeilijker te identificeren dan bijv. "boom", "aap", "Mies", "tafel", enz., die gewoon aan te wijzen zijn, – of relatief simpele afgeleide concepten als "flora", "fauna", "namen", "meubels", enz., die al niet meer direct aan te wijzen zijn en reeds meerdere soorten (en dus meerdere concepten) vereisen om ze te kunnen differentiëren.
Deze concepten wijzen geen 'dingen' meer aan die op het "perceptuele niveau" te onderscheiden zijn, maar zijn alleen op het "conceptuele niveau" te begrijpen.
Dit vraagt niet-tegenstrijdige definities.
En dit vraagt een specifieke wilskeuze: logische consistentie.
En dit kost (intellectuele) inspanning.
De moeite die het iemand kost om deze inspanning te ontwijken of te ontkennen – veelal middels het aanhangen van kortzichtige rationaliseringen – is in contrast, slechts zeer gering. (De moeite die het nog kost om een dergelijk iemand met listig taalgebruik voor onbehoorlijke belangen te paaien vervolgens ook.)
Het enige alternatief op de ondeugd van verstek laten gaan op dit "mentale werk" is een keuze uit vrije wil tot intellectuele integriteit.
Tegenstrijdigheden kunnen prima (tijdelijk) in de geest van een mens bestaan.
In de realiteit kunnen ze niet bestaan.
In een confrontatie tussen beiden resolveert de realiteit iedere tegenstelling onveranderbaar consequent – zoals bijvoorbeeld wanneer bestuurders van een rijdende trein en auto op hetzelfde moment, op dezelfde plaats proberen te zijn. Het vergt een niet-aflatend opletten en goed nadenken bij wat je doet om ongelukken/rampspoed te vermijden die door een mentale staat van "onfocus" ontstaan.
De gevolgen van (gekozen of onbewuste, onbenoemde) gehouden mentale tegenstrijdigheden zijn op rekest van ons individuen zelf, niet op de realiteit als zodanig.
Dat geldt voor elke kwestie, met name voor alle handelingen rondom complexe concepten als "rechten". Rechtvaardigheid behoort op deze wijze tot de meest veeleisende deugden die een mens kan kiezen na te streven – en de concepten rondom "rechten" kunnen niet met slechts een aantal hoogover, onprecieze uitspraken of slogans benoemd noch begrepen worden. En zeker niet met drogredenen of "anti-concepten".
Een niet-tegenstrijdige definitie van "rechten", d.w.z. "individuele rechten", heb ik in "Antibarbari 2022" beschreven (te lezen op mijn website). Evenals een aantal aanwijzingen naar hoe "intellectuelen" uit het oude Nederland mede aan de oorsprong van deze definitie lagen.
Vandaag begint het hoger beroep in de 'klimaatzaak' van 2021 tegen Shell.
Zoals eenieder heeft kunnen aanschouwen in de door dit type 'activisten' gekozen 'demonstratiemethoden', is ook het doel van deze "juridische" strategie en -tactiek om hiermee hun opvattingen aan ons allen te doen opdringen en afdwingen, hier met de overheid als hun machtsmiddel.
In een beschaafde samenleving is er géén rechtvaardiging voor massale burgerlijke ongehoorzaamheid waarbij rechten van anderen geschonden worden. Net zoals "een menigte" geen rechten heeft die het "individu" niet reeds heeft, kan er niet zoiets bestaan als een moreel- of wettelijk 'recht' waarmee "een menigte" zou worden toegestaan om fysieke handelingen uit te voeren die verboden zijn voor ieder "individu" (zoals op de snelweg lopen, straten blokkeren, rotzooi trappen of brand stichten in publieke ruimtes, enz.). Massale burgerlijke ongehoorzaamheid is een aanval op het concept van "rechten": het is een menigte's tarten van "wettelijkheid" als zodanig.
Ditzelfde geldt voor deze rechtszaak tegen Shell. Tevens is deze zaak simultaan een aanval op het concept van "wetenschap" en "de wetenschappelijke methode"...
In 2022 heb ik mijn volledige zaak hieromtrent bepleit in een kort boekje "Antibarbari 2022" (beschikbaar op mijn website).
Een quote hieruit:
"Maar de hoofdaanwijzing naar de ethiek en psychologie achter de klimaatbewegingen is te vinden in hun gelijkstellingen van de noden van droge plukken grassen, plankton, zeekomkommers, ijsberen en migrerende vissen, met de waarde van mensenlevens, menselijke levensvereisten en menselijke beschaving. Dit type mens streeft niet naar waarden, maar slechts naar een afbreuk van beschaving, naar primitief, submenselijk niveau. De waarde van alles dat bestaat in de natuur, verheffen zij BOVEN de waarde van de mens. Zij bezien de mens als een 'onnatuurlijk' fenomeen, en het enige mogelijke motief is afkeer tegen de mens en productieve prestatie, dat wordt verhuld als zgn. 'liefde voor de natuur'."
(zie ook bijv. "Apollo and Dionysus" door Ayn Rand voor een analyse van dit type zoals in de jaren '60 reeds was te observeren. De link naar deze (Engelstalige) lezing staat hier beneden.)
De mens als 'onnatuurlijk' en als 'vijand van de natuur' houden is een onzinnige, onwetenschappelijke- maar bovenal "anti-menselijke" opvatting.
Industrialisten als Shell zijn diegenen die hun technologieën door wetenschappelijke- en zakelijke kracht (anders dan macht) tot ons aller beschikbaarheid hebben gebracht. Nu worden zij met anti-wetenschappelijke methoden aangevallen door een type "neo-hippies", die niet willen werken noch onafhankelijk denken – maar slechts hun "behoeftes" en "gevoelens" respectievelijk als "claim" en als "afpersing" inzetten in een rebellie tegen productieve prestatie en de rechten van ons allen.
Het is voor iedere Nederlander die "recht" en "wetenschap" intact wil behouden van belang, dat het gerechtshof het oorspronkelijke oordeel terugdraait – en eenieder die er invloed op zou kunnen hebben dient hier van zich te laten horen.
Mirrors looking back without remorse
Hiding behind bulletproof glass
I wear an invisible mask
Will this bullet also be reflected?
It doesn't matter people play along
Take a deep breath, the primates are coming
Who's the paranoid now?
Take a look into my mirror and hear the glass shatter
You'll be gunned down forever
Say goodbye as I close my eyes
I let the wind lift me up and take me with her
As I raise my arms into the sky
Together as one, we travel through the night
Say goodbye as I close your eyes
Bashing through rows of brick walls
At the end the mass is watching me
Like prisoners in a cage
You're freaks and you know it
You are freaks and you know it
I let the wind lift me up and take me with her
As I raise my arms into the sky
Together as one, we travel through the night
Say goodbye as I close your eyes
Bashing through rows of brick walls
At the end the mass is watching me
Like prisoners in a cage
You're freaks and you know it
You are freaks and you know it
Without a voice I scream for nothing
Into an endless void of blur
In the presence of my empty echo
Silence overwhelms me
Only oceans separate us two stars
A flood of tears tearing us apart
My light is fading
Blind and invisible, I no longer shine on myself
Circling around in a hybrid enigma
My fading faith awakens the stigma
The choices I make, with every step I take
You only see a holograph projecting me
You only see a holograph protecting me
Take my hand, I'll show you my world
Absent from logic, mirrored and twirled
Every second into my future creates a second of my past
The clock ticks time away
Chained
See it all being put to rest
The raging river in me settles down again
Peace, quiet, harmony
But isn't this all just the calmness before the storm?
I won't compare left with right
I won't try to see the end of infinity
Parallel emotions take control and force me
Into a sea of uncertainty
I won't compare left with left
See the end of infinity rise
I will survive
See the infinity die
Chained
Every second into my future creates a second of my past
The clock ticks time away
No more inspiration
We are forced to obey
No innovation, no revelation
We're force-fed grey
I don't see you smiling
Is that a tear in your eye?
There's no time for crying
Wake up! Stop living this lie!
Reversed evolution
From this life away
Slave generation, hypocrite nation
They’re force-fed grey
And they all want you to grow up
And they all want you to learn and to walk
And they all want you to give up
And they say you'll never turn
And you all want them to burn!
And now see us, dying
Existence ends today
Now behold us crying
And live our lives away
And they all want you to grow up
And they all want you to learn and to walk
And they all want you to give up
And they say you'll never turn
And you all want them to burn!
No more inspiration
We are forced to obey
No innovation, no revelation
We're force-fed grey
Automatic responses
Just one of many days
Hibernetic responses
Sleepwalk the dream
Out of the ordinary
Avant-garde
As original as can be
Get out of your sleepsand subtopia
So rephrase yourself
Contain yourself
Abuse yourself
Confuse yourself
Pulsing myself from the abstract away
Incognitive
Step aside as I release disarray
This is chaos displayed
Scissorman, cut my hands
Release me from these strings attached
Draw me in the sky
Where only poets dare to fly
(Break their fingers and infinity is mine)
Erase yourself
Sedate yourself
Escape yourself
Awake from your sleepsand subtopia
Born into this empty world
I've been alone all my life
Eternity seems so cold
When you're left with nothing
All the lies they've told
No need to hear, no need to repeat
So many things left behind
No need to know, no need to follow
Scissorman, cut my hands
Release me from these strings attached
Erase me from the sky
Where only I dare to fly
Release me
Release me
Release me from the sleepsand subtopia
Seizing moments as if they grow in nature
Wishing for the memories to pierce the pain
Waiting for myself to take me away
While memories are seizing the day
Hidden in the center of attention
Nothing exists without affecting some other
I am mere a nameless wanderer
Another encrypted number
Confined by my own ambience
I am both virus and cure
Both teacher and apprentice
I should be an open book
And emerge from myself
From here to hither
All over and once again
I seize existing only in my sleep
To realize that I've become a ruin of myself
Roots are to be torn from their soil
And bid the grained certainty farewell
Confined by my own ambience
I am both virus and cure
Both teacher and apprentice
I should be an open book
Seizing moments as if they grow in nature
Wishing for the memory to pierce the pain
Waiting for myself to take me away
While memories are seizing the day
Hidden in the center of attention
Nothing exists without affecting some other
I am mere a nameless wanderer
Another encrypted number
A hand becomes touch
Touch becomes skin
A kiss becomes sorrow
That leaves you in a sigh
Day becomes tomorrow, becomes today
And leaves you in the night
Tears become oceans
That rain down on our minds
Light becomes darkness
That sees with naked eyes
Sleepwalking far away, lifted up to
Where treetops become skies
Twilight designed for you
And I desire for you
Solitude and starlight
Where treetops become skies
Black eyes reveal
Ventures into unreachable places
Like Bethlehem in December
Where he gave to me a question mark
To keep with me in my heart
Red flower in bloom
Open up for adventures into mysterious places
Washed in desert sand
And it takes in it a question mark
As it closes again in the dark
Until we decide, ourselves
Here alone
Until we decide
Here alone
Taal: Nederlands
Binding: Hardcover
Binding: Hardcover
![](https://newideal.aynrand.org/wp-content/uploads/2025/03/Military-draft-1280x640-1-1000x500.jpg")
